| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek II tygodnia okresu wielkanocnego, Wspomnienie dowolne Św. Marcina I
13 kwietnia 2021r.
 
poprzednie 5 minut:

Nie lękajmy się miłości - wielkanocne pięciominutówki na środę 14 kwietnia 2021
13 kwietnia, 2021
Słuchanie i wiara - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 13 kwietnia 2021
12 kwietnia, 2021
Drżenie narodzin - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 12 kwietnia 2021
11 kwietnia, 2021
Wiara – ręce i bok - medytacja biblijna na Niedzielę Miłosierdzia Bożego – 11 kwietnia 2021
10 kwietnia, 2021
Dynamika wzrostowa wiary - medytacja biblijna na sobotę w oktawie wielkanocnej – 10 kwietnia 2021
09 kwietnia, 2021
Wiedza, że to jest Pan - medytacja biblijna na piątek oktawy wielkanocnej – 9 kwietnia 2021
08 kwietnia, 2021
Świadectwo wiary - medytacja biblijna na czwartek w oktawie wielkanocnej – 8 kwietnia 2021
07 kwietnia, 2021
Pałające Serce - medytacja biblijna na środę w oktawie wielkanocnej – 7 kwietnia 2021
06 kwietnia, 2021
O próbach zatrzymania - medytacja biblijna na wtorek w oktawie wielkanocnej – 6 kwietnia 2021
05 kwietnia, 2021
Dwa (od)ruchy - medytacja biblijna na poniedziałek w oktawie wielkanocnej – 5 kwietnia 2021
04 kwietnia, 2021
W poszukiwaniu radości - medytacja biblijna na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego – 4 kwietnia 2021
03 kwietnia, 2021
Smak i dźwięk wigilii - medytacja biblijna na Wigilię Paschalną – 3 kwietnia 2021
03 kwietnia, 2021
Jest TU - refleksja na Wielką Sobotę 2021
02 kwietnia, 2021
Wypełnił do końca - medytacja biblijna na Wielki Piątek – 2 kwietnia 2021
01 kwietnia, 2021
Przemieniani – ku eucharystycznym - medytacja biblijna na Wielki Czwartek – 1 kwietnia 2021
31 marca, 2021
Dwa pytania - medytacja biblijna na Wielką Środę – 31 marca 2021
30 marca, 2021
Bóg się wzrusza - medytacja biblijna na Wielki Wtorek – 30 marca 2021
29 marca, 2021
Uczta miłości - medytacja biblijna na Wielki Poniedziałek – 29 marca 2021
28 marca, 2021
Czemu krzyczysz? - medytacja biblijna na Niedzielę Palmową – 28 marca 2021
27 marca, 2021
Szukanie i słuchanie Jezusa - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 27 marca 2021
26 marca, 2021
Zanurzeni w łasce na pustyni - medytacja biblijna na 1. niedzielę Wielkiego Postu – 21 lutego 2021
20 lutego, 2021

 

z ostatniej chwili
---------------------

03 kwietnia, 2021
Prawdziwie zmartwychwstał!

Moi Drodzy,

Pan prawdziwie zmartwychwstał! Dajmy się zaskoczyć! Nie ma Go tam, gdzie byśmy się...


31 grudnia, 2020
Na ten nowy rok - 2021

Niech Serce Jezusa rozpali nasze serca!...
24 grudnia, 2020
Boże Narodzenie 2020

Przyszedł nie mimo, a w pandemii...
Przyszedł do naszych serc, rodzin, parafii... i do tych samotnych...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem na mojej pustyni, gdzie nie mam co jeść… gdzie odkrywam siebie i nie są to zawsze miłe odkrycia… jest ze mną Pan Jezus i uczy mnie podejmowania życia właśnie na pustyni i chroni przed atakami szatana.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę przejścia z Bogiem pustyni mojego dziś.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Mk 1, 12-15

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. A przebywał na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez Szatana, i był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli. Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: "Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!"

Przymierze i potop miłości

Bóg zawiera przymierze z nami – z każdym człowiekiem. Wchodzi ze mną w szczególną relację, bo przymierze to jest dwustronne. Dotyczy Jego i mnie. A Najwyższy jest wierny przymierzu. Gdy daje słowo to go dotrzymuje. Takiego mamy Boga. W takiego Boga wierzymy.
Ostatni werset z fragmentu Księgi Rodzaju stwierdza: …wspomnę na moje przymierze, które zawarłem z wami i z wszelką istotą żywą, z każdym człowiekiem; i nie będzie już nigdy wód potopu na zniszczenie żadnego istnienia (9,14-15). Czyżby nie dotrzymał słowa? Nie było potopu wód, który zatopiłby cały świat. Jednak tutaj moglibyśmy „polemizować”. Dlaczego?
Albowiem Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy nie umarł, a miał życie wieczne. Czy nie jest to potop miłości, która rozlała się na świat przez Jezusa Chrystusa? Istotnie jest to potop, choć ludzie nie takiego się spodziewali. W oczekiwaniu na śmiercionośne fale żywiołów otrzymaliśmy zdroje Przenajdroższej Krwi Zbawiciela. Oto przymierze Boga z nami.

Zanurz się – daj się obmyć

By doświadczyć tego potopu to trzeba wejść w Jego nurty. Nie zamoczywszy się nie będę mógł nic powiedzieć o wodach, które chcę poznać. Ten czas jest właśnie szczególnym zaproszeniem do ponownego zanurzenia się w strumieniach miłości Bożej. By to się stało trzeba uwierzyć jeszcze raz, że z Jego Serca one wypływają.
Po co wejść? Bo ratuje nas we chrzcie nie przez obmycie brudu cielesnego, ale przez zobowiązanie dobrego sumienia wobec Boga – dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa (1P 3). Wejście w nurty chrztu świętego jest zbawienne. Mając udział w męce Chrystusa mamy także udział w Jego zmartwychwstaniu. Chcesz życia wiecznego? To wejdź i zanurz się. Daj się obmyć – jak to wezwał w czasie Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus swoich uczniów.
To zaproszenie do uczestnictwa w tych wydarzeniach, który przypominają nam o takim obdarowaniu, które mówią o wodzie płynącej tuż obok nas. Nie żałujmy czasu na lekturę słowa Bożego, na Eucharystię, na nabożeństwa różnego rodzaju. Nie bójmy się otworzyć litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa, by kontemplować otwarte Serce i wypływające z Niego zdroje łaski.

Pustynia – ziemia

Są dwa wymiary tego zanurzania się. Z jednej strony pustynia, gdzie człek przebywa, gdzie toczy się walka wewnętrzna, gdzie uczy się równowagi w kosmosie, gdzie aniołowie służą. Tak naprawdę to ziemia jest pustynią, na której to się dokonuje. Jestem na tej ziemi, na tej pustyni i nie uniknę tej walki, a jednocześnie tego, że Bóg troszczy się o mnie.
Z drugiej zaś strony idzie o to, by na tę ziemię-pustynię wylały się zdroje miłosierdzia. Czyni to przez nas. Mamy wyruszyć i głosić Ewangelię Bożą. Wszak wyschnięta ziemia potrzebuje wody! Wszak ludzkość pogubiona i skołatana potrzebuje miłości! Bóg wybrał nas, byśmy to czynili. Nas, którzy jesteśmy z Nim sprzymierzeni, którzy mamy w Nim sprzymierzeńca.
Dlatego też niech te dwa wymiary będą obecne w tegorocznej wielkopostnej wędrówce: zanurzajmy się w Bogu poprzez modlitwę, pokutujmy za grzechy świata poprzez post, kochajmy bliźnich przez jałmużnę. Niech w nas i przez nasze usta rozlega się wołanie pełne nadziei: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać bezpośrednio na skrzynkę mailową to przyślij prośbę na maila: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI