| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota XXV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Świętych męczenników Kosmy i Damiana, świętych męczenników Wawrzyńca Ruiz i Towarzyszy
26 września 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Wierni na koniec - medytacja biblijna na 26. niedzielę zwykłą – 27 września 2020
26 września, 2020
Prawdziwy podziw i ozłocenie - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 26 września 2020
25 września, 2020
Biada to nie biadolenie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 25 września 2020
24 września, 2020
Widzieć i być z Panem - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 24 września 2020
23 września, 2020
Czasoprzestrzeń obdarowania i dawania - Łukaszowe pięciominutówki na środę 23 września 2020
22 września, 2020
Zasłuchani z konkretną twarzą - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 22 września 2020
21 września, 2020
Status quo bez chełpienia się - medytacja biblijna na święto Mateusza ewangelisty – 21 września 2020
20 września, 2020
(Z)nosić - medytacja biblijna na 25. niedzielę zwykłą – 20 września 2020
19 września, 2020
Znaleźć siebie i podjąć kroki - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 19 września 2020
18 września, 2020
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2020
17 września, 2020
Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 17 września 2020
16 września, 2020
Zabójcy prawdy i pogody ducha - Łukaszowe pięciominutówki na środę 16 września 2020
15 września, 2020
Mówiące spojrzenie - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2020
14 września, 2020
Z wysoka jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2020
13 września, 2020
(Przy)należność do odkrycia - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 13 września 2020
12 września, 2020
Czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 12 września 2020
11 września, 2020
Żywot nauczyciela i ucznia - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 11 września 2020
10 września, 2020
Himalaje chrześcijaństwa - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 10 września 2020
09 września, 2020
W spojrzeniu miłości - Łukaszowe pięciominutówki na środę 9 września 2020
08 września, 2020
Nie bój się wziąć do siebie… - medytacja biblijna na święto Narodzenia NMP – 8 września 2020
07 września, 2020
Zabójcy prawdy i pogody ducha - Łukaszowe pięciominutówki na środę 16 września 2020
15 września, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 7,31-35

Po odejściu wysłanników Jana Chrzciciela Jezus powiedział do tłumów: Z kim więc mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne drugim: Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie płakali. Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: Zły duch go opętał. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność.

Podobni do dzieci

Choć dziecko dziecku nierówne, wszak nie ma dwóch takich samych. Pan Jezus bierze dzieci w ramiona i błogosławi. Pozwala im do siebie przychodzić. Objawia nam, że dziećmi jesteśmy. Dla podkreślenia dziećmi Bożymi. Tenże przymiotnik jest ważny, bo na wejście ustala kierunek patrzenia, myślenia, decydowania i działań z tychże decyzji wynikających.
W byciu dziećmi jest także przestrzeń na pracę nad sobą. Albowiem dziecko kształtuje się – trochę tak jak garncarz kształty nadaje kawałkowi gliny. Bez odpowiedniej miękkości nie da się niczego ukształtować. Tutaj jest rola rodziców, którzy te kawałki gliny otrzymali jako dar od Pana. To oni, w pierwszym rzędzie mają zająć się tym, by ich dzieci ukształtowane zostały na obraz i podobieństwo Tego, który jest źródłem ich życia.
Pan Jezus dziś wyciąga na światło dzienne pewne zachowania między dziećmi. Dawniej to było wołanie nie bawię się, co skutkowało zabraniem zabawek i odejściem. Dziś jednym słowem określa się to jako fochy. Wychodzi w tymże zachowaniu egoizm, który drzemie w nas, który chciałby być na pierwszym planie, który tak wiele szkód w człowieku i obok niego czyni.

Pokolenie przymawiających sobie

Czy da się porównać ludzi naszego pokolenia właśnie do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne drugim: Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie płakali. Oj, da się i to bardzo mocno. Zresztą patrząc uważnie, to każde pokolenie możemy do opisanej wyżej sytuacji porównać.
Czasownik przymawiać już niewielu do końca rozumie, a prawie nikt nie używa. Bo cóż oznacza przymówić? Zrobić uszczypliwą uwagę pod czyimś adresem – tak definiuje Słownik Języka Polskiego. Ten opis tak wiele daje nam do myślenia. Owa uszczypliwa uwaga, która idzie w pięty, która potrafi dotknąć do żywego. Tutaj także wchodzi pojęcie dogryźć komuś. Warte podkreślenia jest to, że Pan mówi o przymawianiu jeden drugiemu, a więc żadna ze stron nie pozostaje dłużna. To nakręcająca się spirala uszczypliwości, która przerodzi się w cynizm.
Oczywiście, zadajmy sobie pytanie o kiedy takiego przymawiania sobie. Odpowiedź zawarta jest w opisie danym przez Mistrza z Nazaretu. Bo nie jest tak, jakbym (jakbyśmy) chcieli. Czyż nie jest to ja (to pojedyncze i to grupowe)? Czyli egoizm na pierwszym planie. Oto źródło nie dostrzegania rzeczywistości taką jaką jest, a patrzenia na nią jako na swoje prywatne rancho. Jeśli nie jest tak jak sobie zaplanowałem to jest źle i wszyscy są winni, tylko nie ja! Takim pokoleniem jest też nasze.

Dziura i drut

Obraz, którego często używam to dziura, a dokładnie szukanie dziury w całym. Pokolenie, które zachowuje się jak owe dzieci szuka uparcie (skrycie i otwarcie) dziury w całym. To ogólne i rzekłbym „wieczne” niezadowolenie. To pokolenie klientów restauracji, w której jest ogromna lista potraw, a ci nie mogą się zdecydować, a jeśli to uczynią to marudzą, narzekają i są niezadowoleni. Niestety, jesteśmy pokoleniem niezadowolonych konsumentów, którzy do końca nie wiedzą co konsumują.
Tak więc, powracając do obrazu, narzekające tłumy noszące w sobie pragnienie chleba i igrzysk. Szukamy dziury w całym czy też dokładamy do beczki miodu, wspaniałego miodu, łyżkę dziegciu. Otóż, jeśli nie znajdujemy to… bierzemy kawałek drutu i robimy takową dziurę, wszak bez niej się nie obejdzie. Odchodzi od razu ochota do zabawy. Niknie pewna dziecięca beztroska. Radość przebywania ze sobą. Każdy czuje się pod obstrzałem. Zmienianie reguł gry w trakcie jej trwania. Strzelanie fochów. Niszczenie piękna.
Czyż nie o tym świadczą słowa Pana: Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: Zły duch go opętał. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. Bóg nie chce nam dogadzać. Bóg nie jest kelnerem czy szefem kuchni. Bóg nie jest chłopcem na posyłki do zaspokajania naszych zachcianek. On jest naszym Ojcem. On kocha każde swoje dziecko i troszczy się o nie. On, który jest samą Miłością wie, że ta jest wymagająca, że ta stawia wymagania, które dziecko jest zdolne wypełnić. Jest mądrym Ojcem, a my warto byśmy się tej mądrości uczyli od niego. Wszak to Ojciec dając nam Syna swego Jednorodzonego objawił nam, że proegzystencja (życie dla innych) jest pełnym człowieczeństwem, a jego przeciwieństwem jest egoizm (życie dla siebie)

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI