| strona główna | kontakt |
 
 
Piątek XVIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Świętych męczenników Sykstusa II i towarzyszy, św. Kajetana, bł. Edmunda Bojanowskiego
7 sierpnia 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Wolność dzieci Bożych - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 7 sierpnia 2020
06 sierpnia, 2020
Dynamiczne wydarzenia - medytacja biblijna na święto Przemienienia Pańskiego – 6 sierpnia 2020
05 sierpnia, 2020
Cichy krzyk - Mateuszowe pięciominutówki na środę 5 sierpnia 2020
04 sierpnia, 2020
Kontakt wzrokowy - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 4 sierpnia 2020
03 sierpnia, 2020
U początku poszukiwania - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 3 sierpnia 2020
02 sierpnia, 2020
Puste i pełne - medytacja biblijna na 18. niedzielę zwykłą – 2 sierpnia 2020
01 sierpnia, 2020
Kłamstwo – igranie ze śmiercią - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 1 sierpnia 2020
31 lipca, 2020
Najtrudniej pośród swoich - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 31 lipca 2020
30 lipca, 2020
Lista miłosierdzia - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 30 sierpnia 2020
29 lipca, 2020
Ku harmonii - medytacja biblijna na święto Marty – 29 lipca 2020
28 lipca, 2020
By świecić świadectwem - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 28 lipca 2020
27 lipca, 2020
Od założenia świata - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 27 lipca 2020
26 lipca, 2020
O serce pełne rozsądku i rozróżniania dobra od zła - medytacja biblijna na 17. niedzielę zwykłą – 26 lipca 2020
25 lipca, 2020
Możemy się spełnić - medytacja biblijna na święto Jakuba Apostoła – 25 lipca 2020
24 lipca, 2020
Przypowieść o Kościele - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 24 lipca 2020
23 lipca, 2020
Trwałość tylko w krzewie - medytacja biblijna na święto Brygidy – 23 lipca 2020
22 lipca, 2020
Nowe stworzenie z miłości - medytacja biblijna na święto Marii Magdaleny – 22 lipca 2020
21 lipca, 2020
Wybór w twoich rękach - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 21 lipca 2020
20 lipca, 2020
Oznakowani(e) - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 20 lipca 2020
19 lipca, 2020
Prosta wyobraźnia - medytacja biblijna na 16. niedzielę zwykłą – 19 lipca 2020
18 lipca, 2020
Miłość przyjmująca - medytacja biblijna na 13. niedzielę zwykłą – 28 czerwca 2020
27 czerwca, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Czlowiek wyborow - kazanie na 13 nd zwykla Gliwice 2020
plik: 2.02 MB
 
Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: Kocham ojca? Kocham matkę? A czy kocham Pana Jezusa? Potem jak kocham? Miłość to dar otrzymany i rozwija się kiedy jest rozdawany.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę przyjęcia Miłości.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Mt 10,37-42

Jezus powiedział do apostołów: Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

Zerwanie relacji i bielma

W czasach Kościoła pierwotnego wejście we wspólnotę uczniów Chrystusa wiązało się z zerwaniem z tradycjami, wierzeniami rodzinnymi czy społecznymi. W wielu wypadkach skutkowało ono odrzuceniem ze strony najbliższych. Zaiste, koszty do poniesienia były wielkie.
Dziś jesteśmy ochrzczeni czyli weszliśmy we wspólnotę uczniów Chrystusa. Zadajmy sobie pytanie z czym wiąże się to wejście? Przecież można być w pobliżu Jezusa i nie być blisko Niego. Można mówić Panie, Panie i nie mieć przed oczyma królestwa Bożego.
Te, jakże trudne słowa odnoszą się do mnie, do moich czasów, do moich realiów. Nie mogę przed nimi uciec czy ich zbagatelizować. Jeśli bowiem nie kocham Boga ponad wszystkich i ponad wszystko to wtedy zaburzam wszystkie relacje. Ktoś powie, że to przesada. Nie jestem tego pewien. Dla wierzącego, a nasza obecność na Eucharystii ogłasza wszem i wobec taki status, Bóg jest na najważniejszym miejscu i wychodząc od Niego buduję wszystko inne.

Perspektywa Eucharystii

W stwierdzeniu Pana Jezusa o miłości do ojca lub matki, syna lub córki nie ma mowy o tym, by ich nie kochać! Miłość prawdziwa jest szalona i jednocześnie uporządkowana. O to chodzi w pójściu za Jezusem. Bez zbliżenia się do Niego nie można pójść za Nim. Bez odkrywania miłości prawdziwej, a wiemy, że Bóg jest miłością, nie ma realnego miłowania ani drugiego człowieka ani siebie samego.
Potem, gdy jest mowa o miłości – a Eucharystia najwięcej o niej nam mówi (bezinteresowny dar z siebie) nie sposób nie usłyszeć drugiego wezwania, wezwania do niesienia krzyża. To jest Ciało moje za was wydane. To jest Krew moja za was wydana. I posłuchaj: Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien.
Także kolejna sekwencja w nierozerwalny sposób złączona jest z Ofiarą Eucharystii: Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

Przyjść i przyjąć

Powraca jeszcze temat poruszany nieco wyżej. Nie wystarczy przyjść do Jezusa. Trzeba Go przyjąć. Wierzący albo niesie Chrystusa i Jego styl życia i Jego wartości albo… no właśnie albo kogo/co? Gdy Go niesiemy, to dajemy szansę naszym bliskim (w pierwotnym Kościele bliskim z rodzin przeciwstawiającym się, bliskim sąsiadom itd. czyli nic się nie zmieniło!) to dajemy im szansę, że przyjmą Jezusa, a wiemy iż skutkuje to darem życia wiecznego.
Nie zniechęcajmy się w podawaniu kubka wody, nawet jeśli jest odtrącany i przez to wylewany. Przyjmowanie Boga jako… skutkuje konkretnymi owocami! Dziś przyjmuję Go jako… Odpowiedz sobie sam! Bo jeśli przyjmujesz Go jako Króla i Pana to takiego niesiesz do swoich bliskich.
Dajmy szansę, by i nam podano kubek świeżej wody do picia – uczeń Chrystusa ma przyjąć. Wszak nie mamy zielonego pojęcia o owocach, jakie te kilka łyków wody przyniesie w przyszłości. Wsłuchaj się, uczniu Pana: kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych (…) nie utraci swojej nagrody.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI