| strona główna | kontakt |
 
 
XXXIII Niedziela okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Św. Elżbiety Węgierskiej
17 listopada 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Widzieć i wierzyć „uchem” (na słowo) - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 18 listopada 2019
17 listopada, 2019
Modlitwa i wiara - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 16 listopada 2019
15 listopada, 2019
Wytrwałe wznoszenie - medytacja biblijna na 33 niedzielę zwykłą – 17 listopada 2019
14 listopada, 2019
Wybór i konsekwencje - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 15 listopada 2019
14 listopada, 2019
Bycie u Boga - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 14 listopada 2019
13 listopada, 2019
Boże granice i centrum - Łukaszowe pięciominutówki na środę 13 listopada 2019
12 listopada, 2019
Służba i przykazanie miłości - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 12 listopada 2019
11 listopada, 2019
Miłość jest wymagająca i cierpliwa - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 11 listopada 2019
10 listopada, 2019
Rozpoznanie w Kościele - medytacja biblijna na święto Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej – 9 listopada 2019
08 listopada, 2019
Ciągły wybór życia - medytacja biblijna na 32 niedzielę zwykłą – 10 listopada 2019
07 listopada, 2019
Grzeszni i obdarowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 8 listopada 2019
07 listopada, 2019
System jedynkowy - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 7 listopada 2019
06 listopada, 2019
Ku pełnej wolności - Łukaszowe pięciominutówki na środę 6 listopada 2019
05 listopada, 2019
Stół, sztućce i nadzieja - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 5 listopada 2019
04 listopada, 2019
Ci, co się nie liczą - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 4 listopada 2019
03 listopada, 2019
Wyryłem cię na Mych dłoniach - medytacja biblijna na Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – 2 listopada 2019
01 listopada, 2019
Budowanie z drzewa - medytacja biblijna na 31 niedzielę zwykłą – 3 listopada 2019
31 pazdziernika, 2019
Ojciec i dzieci w niebie - medytacja biblijna na uroczystość Wszystkich Świętych – 1 listopada 2019
31 pazdziernika, 2019
Nic poza Jerozolimą - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 31 października 2019
30 pazdziernika, 2019
W pielgrzymce do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na środę 30 października 2019
29 pazdziernika, 2019
Odkrywanie dobra - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 6 września 2019
05 września, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 5,33-39

Faryzeusze i uczeni w piśmie rzekli do Jezusa: Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, tak samo uczniowie faryzeuszów; Twoi zaś jedzą i piją. Jezus rzekł do nich: Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli. Opowiedział im też przypowieść: Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki i samo wycieknie, i bukłaki się zepsują. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego wina, nie chce potem młodego - mówi bowiem: Stare jest lepsze.

Ufność i więzi

Woła psalmista: Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre (Ps 37,3). Przytakujemy głowami. Zgadzamy się z tą modlitwą w całej rozciągłości zdania, w całej jego głębi. Wielu z nas wyrzuca sobie brak ufności względem Pana Boga. Objawia się ów brak między innymi przez to, że nie doświadczamy pełni, że chcielibyśmy dobrze, a wychodzi źle, że tyle deklaracji składamy, a ciągle jakieś ale mamy.
Ufność zakłada nawiązanie więzi. Niech się więc nikt nie łudzi, że budowanie relacji dokonuje się na pstryknięcie palcami. W relacjach bowiem ciągle dojrzewamy i wzrastamy. Każde spotkanie jest inne. W każdym nieporozumieniu mamy szansę na odkrywanie nowych rozwiązań i zbliżanie się do siebie. Zauważmy, że to my mówimy o braku ufności do Boga. Czy On o tym nam mówi? Czy nas wyzywa? Czy wyrzuca nam ów brak?
Wydaje mi się, że niestety zbyt często to my sami z igły robimy widły i traktujemy ufność jako ubezwłasnowolnienie tzn. Bóg ma wszystko robić, a my jakby bezrozumnie i bez wolności poddajemy się jako automaty Jego działaniu. To nie jest ufność! Słyszymy w ewangelii, że gdy pan młody jest to nie ma sensu podejmować umartwień. To sytuacja zagubienia się staje się zachętą do postu.

Niepowtarzalny dotyk dobra

Warto w kontekście ewangelii o weselu i postach, o panie młodym, bukłakach i winie, starym i nowym ubraniu zastanowić się nad czyń dobrze. Jako ci, którzy pochodzą od Najwyższego Dobra zaproszeni jesteśmy do czynienia dobra. Z jakiego bowiem źródła czerpiemy takie też owoce przynosić będziemy.
Każdy z nas – stworzony jako jedyny i niepowtarzalny – ma w sobie ów jedyny i niepowtarzalny dotyk wobec dobra. Zaproszeni wnosimy do danego dobra nutkę osobistego spojrzenia, decyzji i wykonania. Nikt tego nie zrobi tak jak ty to robisz. I nie jest to namawianie do pysznienia się, bardziej do cieszenia się (chwalenia się) Tym, dzięki któremu jest to możliwe. Jedni poszczą, a inni trwają w obecności. Jedni zajmują się adoracją, a inni pomagają w caritas. Są tacy, którzy przeżywają w samotności swe życie i tacy, co we wspólnocie się udzielają. Jakże niebywała jest różnorodność, w której Tym, który jednoczy jest Jezus Chrystusa.
Zauważmy bowiem, że w słowach ewangelii w centrum znajduje się Syn Boży – kiedy jest, to mamy radować się i cieszyć, a gdy Go brakuje to mamy Go szukać na wszelki Boży sposób. Kiedy zabiorą pana młodego to należy z pokorą szukać i znajdować we wszystkim. On nas nie zostawia. Tak często my sami przez nieuwagę czy krnąbrność oddalamy się od Niego. Wtedy potrzebujemy postu, by oczy i uszy nam się otwarły.

Dobro daje równowagę

Czy jecie czy pijecie, czy pościcie czy się radujecie we wszystkim chwalcie Boga. W życiu wierzącego nie ma wymiaru, do którego nie mógłby zaprosić Pana. Nie przymuszajmy gości weselnych do postu! Podejmujmy post, gdy to jest konieczne. Nasz świat potrzebuje postu, albowiem oddalił się od Boga.
Kto jest zakorzeniony w Panu, przylega do Niego każdego dnia coraz bardziej i mocniej ten radzi sobie ze starym ubraniem, wie, co robić z łatą nowego materiału, wie także dużo o starych bukłakach i starym winie i nie gardzi nowym winem i bukłakami na nie przeznaczonymi. Dobro sprawia, że umiemy zachować równowagę. Nie ma rozerwania (się). W Bogu potrafimy zachować to, co stare i to, co nowe. Dzięki Niemu nie wylejemy dziecka z kąpielą.
Ufność w Panu i wypełnianie dobra (a więc i dobrem) prowadzą do mądrości życiowej! A tak jest jak dobre stare wino (które kiedyś było młodym) – trzeba czasu na leżakowanie i potrzeba czasu na smakowanie. Nie pije się bowiem takiego wina haustami gwałtownymi i na stojąco. Należy usiąść i delektować się, bo dzięki temu uczymy się nowych treści, skojarzeń i tworzymy coraz bardziej ścisłe więzi tak potrzebne do bycia dobrym w Dobrym.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI