| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota III tygodnia Wielkiego Postu
6 marca 2021r.
 
poprzednie 5 minut:

Niemoc kamieni - medytacja biblijna na 3. niedzielę Wielkiego Postu – 7 marca 2021
06 marca, 2021
Bez Ojca ani rusz - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 6 marca 2021
05 marca, 2021
W rodzinnej winnicy - wielkopostne pięciominutówki na piątek 5 marca 2021
04 marca, 2021
Wspólny mianownik – miłość - medytacja biblijna na święto Kazimierza – 4 marca 2021
03 marca, 2021
Na całość do nieba - wielkopostne pięciominutówki na środę 3 marca 2021
02 marca, 2021
Deklaracje i czyny - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 2 marca 2021
01 marca, 2021
Miłosierdzie bez granic - wielkopostne pięciominutówki na poniedziałek 1 marca 2021
28 lutego, 2021
Przemieniające trwanie - medytacja biblijna na 2. niedzielę Wielkiego Postu – 27 lutego 2021
27 lutego, 2021
Operacja na otwartym sercu - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 27 lutego 2021
26 lutego, 2021
Ojcowskie przebaczenie - wielkopostne pięciominutówki na piątek 26 lutego 2021
25 lutego, 2021
Podążajcie za Dobrem - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 25 lutego 2021
24 lutego, 2021
Przewrotność znaku? - wielkopostne pięciominutówki na środę 24 lutego 2021
23 lutego, 2021
Modlitwa modelująca - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 23 lutego 2021
22 lutego, 2021
Zostałem dany sobie - medytacja biblijna na święto Katedry św. Piotra – 22 lutego 2021
21 lutego, 2021
Zanurzeni w łasce na pustyni - medytacja biblijna na 1. niedzielę Wielkiego Postu – 21 lutego 2021
20 lutego, 2021
W miłosnym spojrzeniu - wielkopostne pięciominutówki na sobotę po Popielcu – 20 lutego 2021
19 lutego, 2021
Nie czy, a kiedy i jak? - wielkopostne pięciominutówki na piątek po Popielcu – 19 lutego 2021
18 lutego, 2021
Liczenie strat - wielkopostne pięciominutówki na czwartek po Popielcu – 18 lutego 2021
17 lutego, 2021
Ku lepszemu – stopień wyższy - wielkopostne pięciominutówki na środę popielcową – 17 lutego 2021
16 lutego, 2021
Uczniowie o chlebie, a Jezus o niebie - Markowe pięciominutówki na wtorek 16 lutego 2021
15 lutego, 2021
Niebo tak upragnione - medytacja biblijna na 3. niedzielę zwykłą – 24 stycznia 2021
23 stycznia, 2021

 

z ostatniej chwili
---------------------

31 grudnia, 2020
Na ten nowy rok - 2021

Niech Serce Jezusa rozpali nasze serca!...


24 grudnia, 2020
Boże Narodzenie 2020

Przyszedł nie mimo, a w pandemii...
Przyszedł do naszych serc, rodzin, parafii... i do tych samotnych...

29 listopada, 2020
Roraty 2020 - wersja audio

Zapraszam na roraty A.D. 2020

https://modlitwawdrodze.pl/index.php?id=575...

 

 

 

Zyc Slowem - kazanie na 3nd zwykla Krakow 2021
plik: 2.86 MB
 
Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: piję kubek chłodnej wody po intensywnej pracy… gaszę pragnienie powoli delektując się smakiem wody. Nie spieszę się, bo mam się sycić. Już znam drogę do nieba. Chwila odpoczynku i ruszam dalej..
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę pragnienia nieba.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Mk 1,14-20

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

Przelewa się

Zaczynamy od małych, prostych rzeczy i spraw. A potem, wedle przysłowia, że apetyt rośnie w miarę jedzenia, przechodzimy do innych, większych. I wcale nie chodzi we wszystkich przypadkach o posiadanie piekarni – wystarczy bochen chleba, którym się sycimy i dzielimy. Bo nie mówimy o tym, by mieć więcej, ale o tym, by bardziej być. Chodzi o świadomość kim jestem, kogo spotkałem i dzielenie się tym z innymi.
Wszak kiedy wlewamy wodę do kubka to w którymś momencie przeleje się i zacznie się rozlewać. Pracuje we mnie cytat, który usłyszałem wiele lat temu: chrześcijanin jest jak źródło na szczycie góry, wypływa i rozlewa się na jej stokach. Jesteśmy w świecie i mamy „rozlewać się” wodą miłosierdzia tryskającą ze Źródła, które w nas zaczęło bić.
Pan Jezus głosi Ewangelię Bożą tam, gdzie to możliwe. Głosi słowem i czynem. Słuchaniem i mówieniem. Obecnością duchową i fizyczną. Głosi to czym żyje, czym się syci, co jest Jego pokarmem (pełnienie woli Ojca). Sycąc się Bogiem napełniamy się Nim i... przelewa się, bo Bóg jest niepojęty i rozrzutny i nie zamyka dopływu łaski.

Dwa wezwania - koordynaty

Istotą głoszenia-życia są dwa wezwania. Pierwsze dotyczy pełni. Chrześcijanin wie, że żyje w czasach ostatecznych. I stara się żyć tą perspektywą (niebo). Dlatego też woła za Panem: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nie ma tu apokaliptycznych wizji, przerażających scenariuszy. Mówimy o bliskości, której doświadczamy, o pełni, która jest w zasięgu ręki. Bóg nie straszy! Cieszy się na możliwość spotkania!
Drugie wezwanie dotyczy wypełnienia naszej ziemskiej codzienności: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Tu na ziemi jesteśmy wędrowcami. Nie błąkamy się! Mamy określony cel – pierwsze wezwanie. Potrzebujemy koordynat, wedle których nasze stopy mogłyby się poruszać. Nawrócenie to nic innego jak nieustanne zwracanie się ku Bogu. Wykręcanie szyi, by nie stracić z oczu Pana. A wpatrując się w Syna uczymy się oblicza miłosiernego Ojca.
Ten stały kontakt pomaga nam we wzroście wiary. Czyż nie jest to piękne, że dar wiary, który otrzymaliśmy ciągle się rozwija?! Wierzcie w Ewangelię – wierzcie w Dobrą Nowinę, a jest nią Jezus Chrystus, Syn Boży. Wierzcie czyli przylgnijcie, nawiążcie więź miłości, umacniajcie ją, wszak dopiero gdy pracujemy nad relacją ona ma szansę się rozwijać i pogłębiać.

Już na wieki!

W owym przylgnięciu i rozwijającym się pragnieniu nieba nie sposób nie pragnąć zjednoczenia na wieki! Kocham na śmierć oznacza nic innego jak pragnienie, by nigdy się to nie skończyło, by osiągnęło pełnię. Chrześcijanin kocha na życie albowiem końcem jest życie wieczne.
W tym świetle warto przyjrzeć się powołaniu Szymona i Andrzeja, Jakuba i Jana. Wyrwani z codzienności, by stać się mistrzami w przeżywaniu codziennego życia. Zabrani od łodzi i ryb, aby stać się rybakami ludzi. Zmiana jakościowa następuje tam, gdzie ruszamy za Jezusem. Przylgnięcie staje się studnią, z której czerpiemy siłę do pozostawienia tego, co sami planujemy, naszych utartych ścieżek i schematów. Wtedy, zgodnie z maksymą św. Ignacego Loyoli chcę i nie chcę nie mieszkają w sercu ludzi idących za Panem. Wtedy bowiem wiemy, co i kiedy robić, a czego nie czynić.
Poszli za Nim, bo ich powołał, bo usłyszeli. Syćmy się Jezusem Chrystusem, byśmy Nim napełnieni potrafili rozlewać się w tym świecie Jego miłosierdziem i miłością. Trwajmy przy Nim i w Nim, aby innych pociągać do Chrystusa. Niech zjednoczenie z Nim stanie się smakiem nieba już tu, na ziemi.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać bezpośrednio na skrzynkę mailową to przyślij prośbę na maila: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI