| strona główna | kontakt |
 
 
III Niedziela adwentu
17 grudnia 2017r.


 
poprzednia "szkoła modlitwy":

Modlitwa ułożona przez pp Franciszka - do odmawiania w swoich intencjach i w intencjach Synodu, który niedługo się rozpocznie...
23 września, 2014
Papieskie intencje modlitewne na miesiąc maj
01 maja, 2014
Wielkanocny powrót do Galilei - po co?
24 kwietnia, 2014
Papieskie intencje modlitewne na luty
02 lutego, 2014
Papieskie intencje na styczeń 2014 r.
01 stycznia, 2014
Modlitwa do Świętej Rodziny
29 grudnia, 2013
Akt Osobistego Oddania się Matce Najświętszej
08 grudnia, 2013
Papieskie intencje na grudzień 2013
02 grudnia, 2013
Papieskie intencje modlitewne na listopad
04 listopada, 2013
W rękach Matki - tekst zawierzenia wypowiedzianego przez papieża Franciszka 13 października 2013
14 pazdziernika, 2013
Akt poświęcenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi (bł. Jan Paweł II) można skorzystać 13 października
09 pazdziernika, 2013
13 października 2013 - zawierzyć siebie i świat Niepokalanemu Sercu NMP (II część)
09 pazdziernika, 2013
13 października 2013 - zawierzyć siebie i świat Niepokalanemu Sercu NMP (I część)
09 pazdziernika, 2013
Papieskie intencje na miesiąc wrzesień
01 września, 2013
Modlitwa do MB Częstochowskiej
26 sierpnia, 2013
Modlitwa o wiarę z encykliki "Lumen fidei"
12 lipca, 2013
Papieskie intencje na czerwiec 2013 r.
01 czerwca, 2013
Papieskie intencje na maj 2013 r.
13 maja, 2013
Papieskie intencje modlitewne na kwiecień 2013
13 kwietnia, 2013
Papieskie intencje modlitewne na marzec 2013
02 marca, 2013
Papieskie intencje na styczeń 2013 r.
01 stycznia, 2013
Papieskie intencje misyjne na grudzień 2012
01 grudnia, 2012
Niepokalane Poczęcie - bł. Pius IX "Ineffabilis Deus" (8 XII 1854)
26 listopada, 2012
Papieskie intencje na listopad
01 listopada, 2012
Litania za zmarłych (nie tylko R.I.P.)
29 pazdziernika, 2012
Litania do św. Ignacego - za przyczyną Założyciela proszę o modlitwę wstawienniczą za Towarzystwo Jezusowe
15 pazdziernika, 2012
Modlitwa i dekalog św. Franciszka z Asyżu
03 pazdziernika, 2012
Papieskie intencje na październik
02 pazdziernika, 2012
Papieskie intencje na wrzesień 2012 r.
08 września, 2012
Duszo Chrystusowa - modlitwa św. Ignacego
31 lipca, 2012
Papieskie intencje na lipiec 2012 r.
03 lipca, 2012
Papieskie intencje na czerwiec 2012 r.
03 czerwca, 2012
Benedykt XVI: Modlitwa wymaga posłuszeństwa i dialogu
30 maja, 2012
SEKWENCJA - modlitwa do Ducha Świętego
24 maja, 2012
Jasnogórskie Śluby Narodu - do rozważania
03 maja, 2012
Papieskie intencje na maj 2012 r.
01 maja, 2012
Papieskie intencje modlitewne: kwiecień
02 kwietnia, 2012
Bóg działa bez rozgłosu - myśl Benedykta XVI do rozważenia
21 marca, 2012
Maryja nieustannie towarzyszy nam swoją dyskretną modlitwą - katecheza Benedykta XVI w czasie audiencji generalnej (14.03.2012)
14 marca, 2012
Papieskie intencje modlitewne na marzec
02 marca, 2012
Wielkopostna modlitwa św. Efrema
25 lutego, 2012
"Karnawałowa" modlitwa - Tomasz Moore
17 lutego, 2012
Akt oddania się (przeciw niepokojom i zmartwieniom)
11 lutego, 2012
ŻYCIE KONSEKROWANE W KOŚCIELE NASZYM DOMU
List biskupów polskich na Dzień Życia Konsekrowanego
2 lutego 2012 r.

02 lutego, 2012
Papieskie intencje na luty 2012 r.
01 lutego, 2012
Eucharystia szczytem modlitwy - Papieska Katecheza podczas audiencji ogólnej w Watykanie (11.01.2012)

11 stycznia, 2012
Papieskie intencje na styczeń 2012 r.
03 stycznia, 2012
List z Taizé NA ROK 2012: Odnowić więzi solidarności (do medytacji)
28 grudnia, 2011
AKT ODDANIA SIĘ MATCE BOŻEJ
08 grudnia, 2011
Papieskie intencje na grudzień
03 grudnia, 2011
Krucjata Różańcowa za Ojczyznę - myślę, że nikogo nie trzeba przekonywać, że nigdy dość modlitwy do Pana za nasz Dom ojczysty!
06 listopada, 2011
Papieskie intencje modlitewne na listopad 2011
06 listopada, 2011
Modlitwa na pierwszym miejscu - na podstawie Łk 11,1-4
05 pazdziernika, 2011
Papieskie intencje modlitewne na październik 2011
02 pazdziernika, 2011
U początków modlitwy różańcowej - (modlitwa Jezusowa Zachodu)
01 pazdziernika, 2011

MODLITWA

Szkoła modlitwy
ŻYCIE KONSEKROWANE W KOŚCIELE NASZYM DOMU
List biskupów polskich na Dzień Życia Konsekrowanego
2 lutego 2012 r.

02 lutego, 2012

 

 

z ostatniej chwili
---------------------

16 listopada, 2017
Stajemy się tym, na co patrzymy...

Otrzymałem i dzielę się, bo mnie zachwyciło... ...


11 listopada, 2017
Msza za Ojczyznę - 11 listopada 2017 Gliwice

Kilka słów refleksji nad "rozdzieraniem" Ojczyzny....
01 listopada, 2017
Na uroczystość Wszystkich Świętych


* * *(niebo)

pytając
o Niego
pytamy
o Niebo

Gliwice 24.01.2017

o...

 

 

 

Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie Panu!

Jak w każde święto Ofiarowania Pańskiego, tak i dziś kierujemy do Was słowo pasterskie w związku z przeżywanym Dniem Życia Konsekrowanego. Chcemy, aby nasze słowa dotarły do każdej i każdego z Was, bo choć życie konsekrowane nie jest drogą wspólną dla wszystkich chrześcijan, to stanowi ono szczególną formę życia chrześcijańskiego. Bez niego Kościół nie byłby w pełni sobą, a radykalizm powołania chrześcijańskiego nie byłby w pełni widoczny. Również dziś Pan Bóg ożywia swój Kościół, obdarzając go wciąż nowymi osobami, które z zapałem i gorliwością wchodzą na drogę rad ewangelicznych. Należą do nich siostry i bracia z zakonów oraz zgromadzeń kontemplacyjnych i czynnych, członkinie i członkowie instytutów świeckich, jak również osoby konsekrowane należące do stanu dziewic i stanu wdów.
Pomimo ludzkiej kruchości i potykania się o własne grzechy oraz mimo piętrzących się zewnętrznych trudności i problemów, po tej drodze wciąż ufnie kroczy tysiące kobiet i mężczyzn. Naszym pasterskim słowem chcemy wesprzeć ich w tej wędrówce i prosić, by nie ulegali pokusie zniechęcenia ani sobą, ani światem, lecz aby całkowicie zawierzyli Temu, który ich powołał. Chcemy, wspólnie z Wami, Bracia i Siostry, ucieszyć się świadectwem ich życia konsekrowanego w Kościele, podziękować za wszelkie dobro, jakie – dzięki modlitwie i apostolskiej pracy – dokonuje się w Kościele oraz prosić wszystkich o gorącą modlitwę w ich intencji.
Chcemy wreszcie, by nasze słowa dodały odwagi wszystkim kobietom i mężczyznom, którzy, przynagleni palącym pragnieniem bliskości Chrystusa, szczerze szukają najgłębszego sensu swojego życia i czują się pociągani ku większej doskonałości. Jeśli dotychczasowe życie chrześcijańskie nie daje im pełnej satysfakcji, a serce wciąż jest niespokojne, pragnąc czegoś więcej, to niech wiedzą, że ów niepokój jest najprawdopodobniej wewnętrznym głosem samego Chrystusa. To On, patrząc na nich z miłością, zaprasza do szczególnej bliskości z sobą. Niech więc nie lękają się słysząc słowa Jego wezwania, ale ufnie odpowiedzą na głos powołania i pójdą za Nim dokądkolwiek ich poprowadzi.

Wspierajmy życie konsekrowane

Drodzy Bracia i Siostry, piszemy do Was w ten szczególny dzień również dlatego, że życie konsekrowane i troska o jego rozwój są sprawą całego Kościoła. Jeśli chcemy, by kolejne kobiety i kolejni mężczyźni wielkodusznie i całkowicie powierzali się Panu Bogu i tylko w Nim składali całą swoją ufność, to – jako chrześcijanie – nie możemy ani ich samych, ani ich powołania zostawić bez modlitewnego, duchowego i materialnego wsparcia. Hasło obecnego roku duszpasterskiego przypomina nam, że Kościół jest naszym wspólnym domem. Wiemy, że nie ma domu bez współodpowiedzialności, bez wzajemnego wsparcia i pomocy wszystkich członków rodziny. Jak każde powołanie, również powołanie do życia całkowicie poświęconego Bogu w zakonach i zgromadzeniach, w instytutach świeckich czy w indywidualnych formach życia konsekrowanego, wyrasta głównie z atmosfery domowego ciepła i rodzinnego wsparcia. Nikt nikogo nie może wyręczyć w przeżywaniu własnego powołania, ale pomoc i dobry przykład innych są w tym względzie nieocenione. Nie inaczej jest też z powołaniem do życia konsekrowanego. Wyrasta ono zarówno w atmosferze domu rodzinnego, jak i w domu, którym jest Kościół. Kształtuje się więc dzięki przykładowi tych, którzy ten Kościół tworzą i dojrzewa dzięki gorącej modlitwie tych, którzy nie mogąc podejmować wielkich działań apostolskich, otulają Kościół ciepłym płaszczem modlitwy i serdeczności.

Odnajdźmy siebie w scenie Ofiarowania

Fragment Ewangelii według św. Łukasza, odczytany w dzisiejszej liturgii, ukazuje nam scenę ofiarowania Jezusa w jerozolimskiej świątyni. Przez pryzmat tego wydarzenia możemy spojrzeć również na powołanie i życie konsekrowane.
W centrum uwagi znajduje się sam Pan Jezus. Ofiarowujący się Bogu, przez ręce Maryi i Józefa, wyraża najgłębszą istotę i jest doskonałym wzorem każdego powołania do życia radami ewangelicznymi. Wszyscy wstępujący na drogę życia konsekrowanego chcą naśladować Chrystusa i Jego całkowite oddanie się Bogu. Zachwyca ich bowiem miłość i wolność do jakiej uzdalnia bezgraniczne powierzenie się Bogu. Jak bardzo potrzeba nam osób, które zafascynują się Chrystusem do tego stopnia, że wobec perspektywy bliskości z Nim wszystko inne stanie się mało ważne!
W tej scenie obecni są również Rodzice. Para młodych małżonków przynosi do świątyni pierworodne Dziecko, aby ofiarować Je Bogu. Chociaż kochają Je najgoręcej jak potrafią, wiedzą, że nie należy Ono tylko do nich, lecz jest darem Boga. Jak bardzo potrzeba nam dzisiaj takich rodziców, którzy - obdarzając swe dzieci czułą miłością - mają świadomość, że nie są one jedynie ich własnością, ale przede wszystkim należą do Boga. Jak bardzo potrzeba takich rodziców, którzy – będąc wierni miłości rodzicielskiej i pragnąc dobra dla swoich dzieci – uczą je ofiarować swoje życie dla Boga i dla drugich, nawet jeśli pociąga to za sobą trudności i wyrzeczenia. Choć niekiedy sami rodzice mogą doświadczać bólu rozłąki, to jednak Boża miłość i opatrzność może być dla nich źródłem pokoju i radości.
W scenie ofiarowania jest obecny również prorok Symeon i podeszła w latach wdowa, prorokini Anna. Choć oboje są boleśnie doświadczeni przez życie – czy to starością, czy wdowieństwem – nie zamykają się we własnym cierpieniu, nie gorzknieją w ciągłym narzekaniu, ale zadomowieni w świątyni, nie rozstają się z nią, „służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą” (por. Łk 2,37). Jakże bardzo potrzeba nam dziś takiej wiernej i niewzruszonej modlitwy cierpiących i starszych zanoszonej w intencji osób konsekrowanych. Ileż to powołań kapłańskich i zakonnych wymodliły nasze babcie i dziadkowie! Jak wiele z tych powołań zawdzięczamy ofierze osób chorych i cierpiących!
Taki jest kontekst i tło sceny Ofiarowania Pańskiego. Taki jest też zazwyczaj kontekst i tło powołania do życia konsekrowanego. Oczywiście nie są to warunki absolutnie konieczne do tego, aby takie powołanie mogło zaistnieć. Pan Bóg jest całkowicie wolny i skoro „nawet z kamieni może wzbudzić synów Abrahama” (por. Mt 3,9), to również łaską powołania do życia konsekrowanego może obdarzyć każdego. Tło ewangelicznej sceny ofiarowania Pana Jezusa uświadamia nam wszystkim, że choć łaska powołania jest niezależna od jakichkolwiek ludzkich wysiłków, to jednak zawsze i wszędzie, bez względu na nasze miejsce i funkcję w Kościele, możemy i powinniśmy z nią współpracować.

Nie bójmy się ofiarować siebie!

Scena ofiarowania kończy się zdaniem: „Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim” (por. Łk 2,40). Każdy człowiek – również Pan Jezus – dojrzewa, ofiarując siebie, oddając siebie dla innych. Z drugiej jednak strony wiemy, że tylko dojrzałą osobę stać na całkowity dar z siebie. Życie konsekrowane nie jest dla osób idealnych i bezgrzesznych, ale też nie jest dla samolubnych pięknoduchów i skoncentrowanych na sobie egoistów. Życie konsekrowane jest dla ludzi kruchych, ale odważnych, czyli takich, którzy świadomi własnej niedojrzałości, chcą się dojrzałości uczyć, odważnie dając siebie Panu Bogu i innym. Kościół, który jest naszym domem budują ci, którzy są twórczy w swoim powołaniu, są w stanie zapomnieć o sobie, są zdolni poświęcić swe życie i z radością ofiarować je innym. Motywem odpowiedzi na Boże wezwanie nie jest poczucie obowiązku, poczucie niegodności czy winy, ale pragnienie, które rozpala serca powołanych. Być powołanym do życia konsekrowanego, to znaczy mieć serce rozpalone ogniem darmowej i niezasłużonej Bożej miłości.
Drodzy Bracia i Siostry, jeśli serce kogoś z Was goreje, niech tego ognia nie tłumi, ale niech z żarem w sercu naśladuje Chrystusa w Jego całkowitym oddaniu się Bogu oraz pokornej i ofiarnej miłości wobec ludzi, niech ufnie wkroczy na drogę życia konsekrowanego.
Z wdzięcznością za dar życia konsekrowanego w Kościele, polecamy Chrystusowi i Jego Najświętszej Matce wszystkie osoby konsekrowane w kraju, a także poza jego granicami, posługujące wśród Polonii, na misjach czy w bratnich Kościołach i raz jeszcze prosimy o gorącą modlitwę w ich intencji. Wszystkim też z serca błogosławimy.

Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 356. Zebraniu Planarnym Konferencji Episkopatu Polski w Przemyślu, w dniach 14-16 października 2011 r.

powrót


 
MODLITWA

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI