| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek II tygodnia adwentu, Wspomnienie obowiązkowe Św. Jana od Krzyża
14 grudnia 2017r.


 
poprzednie "perełki":

Hierarchia środków w zdążaniu do celu
03 pazdziernika, 2011
Budować na Fundamencie (III)
03 pazdziernika, 2011
Budować na Fundamencie (II)
03 pazdziernika, 2011
Budować na Fundamencie (I)
03 pazdziernika, 2011
Czysta intencja
28 lutego, 2011
Być człowiekiem modlitwy (w szkole św. Ignacego)
29 stycznia, 2011
Uszanować pragnienie (w szkole św. Ignacego)
28 stycznia, 2011
Do każdego wedle jego miary… (w szkole św. Ignacego)
03 stycznia, 2011
Praesupponendum czyli złota reguła komunikacji międzyosobowej
21 grudnia, 2010
Lek na wiele dolegliwości
21 grudnia, 2010
Złota reguła św. Ignacego
21 grudnia, 2010

DUCHOWOŚĆ IGN.

Duchowość Ignacjańska - perełki ignacjańskie
Hierarchia środków w zdążaniu do celu
03 pazdziernika, 2011

 

 

z ostatniej chwili
---------------------

16 listopada, 2017
Stajemy się tym, na co patrzymy...
Otrzymałem i dzielę się, bo mnie zachwyciło... ...


11 listopada, 2017
Msza za Ojczyznę - 11 listopada 2017 Gliwice
Kilka słów refleksji nad "rozdzieraniem" Ojczyzny....
01 listopada, 2017
Na uroczystość Wszystkich Świętych

* * *(niebo)

pytając
o Niego
pytamy
o Niebo

Gliwice 24.01.2017

o...

 

 

W dzisiejszych czasach borykamy się z odkrywaniem środków dostępnych i umożliwiających osiągnięcie celu. Chciałbym podzielić się tym, co św. Ignacy Loyola przekazał na ten temat w Konstytucjach Towarzystwa Jezusowego (nr 812-814).
Założyciel Towarzystwa Jezusowego jest w pełni świadom, iż nie zostało ono założone dzięki środkom ludzkim i nie dzięki nim można je zachować i pomnożyć. Za głównego sprawcę uważa Pana Boga. Towarzystwo powstało dzięki łasce wszechmogącego Boga i Pana naszego Jezusa Chrystusa i dlatego tylko w Nim trzeba położyć nadzieję, że będzie zachowywał i wspierał to dzieło, któremu ku służbie i chwale swojej i wspomaganiu dusz ludzkich raczył dać początek. To samo odnosi się do naszego życia, do miejsc, w których żyjemy, do ludzi, których spotykamy. To Bóg jest źródłem życia i tylko On może je zachować i pomnożyć.
Dlatego też pisze Ignacy Loyola w Konstytucjach, że pierwszym i najbardziej właściwym środkiem będą modlitwy i Msze święte, które według ustalonego porządku w tej świętej intencji winno się ofiarować każdego tygodnia, miesiąca i roku tam gdzie istnieje Towarzystwo. O zachowanie i pomnożenie trzeba się na pierwszym miejscu modlić!
Czego potrzebujemy dla zachowania i integralnego rozwoju ducha i ciała, jedności psycho-fizyczno-duchowej, dla równowagi tego, co zewnętrzne i wewnętrzne? Na czym oprzeć się mamy, by osiągnąć dobry cel, jaki sobie wyznaczyliśmy (dla Towarzystwa jest to niesienie pomocy duszom w zdobywaniu ostatecznego i nadprzyrodzonego celu)
Ojciec Ignacy bez wahania odnotowuje, iż skuteczniejsze są te środki, które jednoczą narzędzie z Bogiem i przysposabiają je tak, żeby nim ręka Boża należycie kierowała, niż te, które je dostosowują do ludzi. Podkreślam jeszcze raz skuteczniejsze czyli przynoszące większy owoc. Podaje te środki, a są nimi: prawość i cnota, a zwłaszcza miłość i czysta intencja służby Bożej, zażyłość z Bogiem w pobożnych ćwiczeniach duchownych, szczera gorliwość o dusze bez oglądania się na jakiekolwiek korzyści. A motywem jest jedynie chwała Tego, który je stworzył i odkupił.
Wezwanie rozbrzmiewa dobitnie: trzeba się ogólnie troszczyć o to, żeby wszyscy (…) przykładali się do zdobycia cnót rzetelnych i doskonałych i do rzeczy duchownych i niech będą przekonani, że mają one większe znaczenie niż nauka czy inne dary naturalne i ludzkie.
Te wewnętrzne środki mają być podstawowymi i to z nich winna spływać skuteczność na środki zewnętrzne używane do osiągnięcia wyznaczonego celu.
To zaś stanowi fundament, który pomaga w patrzeniu na środki naturalne, które jeżeli je sobie przyswoimy i szczerze będziemy w czyn wprowadzać jedynie dla służby Bożej mogą stać się narzędziami Bożymi w naszych rękach. Wtedy posługiwać się będziemy tymi środkami ku pożytkowi bliźnich o tyle o ile pomocne będą do osiągnięcia celu. Nie w nich pokładamy naszą ufność, ale przy ich pomocy współpracujemy z łaską Bożą według zrządzenia Jego najwyższej Opatrzności.
Bóg pragnie, byśmy ku Jego chwale kierowali zarówno dary przyrodzone, których On jest Dawcą jako Stwórca, jak i dary nadprzyrodzone, których nam udziela jako Sprawca łaski. I dlatego, wiedząc, że od Boga pochodzi wszelki dar doskonały, że On jest źródłem i Tym, który utrzymuje w istnieniu, pilnie należy się starać o środki ludzkie lub przez zapobiegliwość zdobywane. Ignacy wyszczególnia naukę rzetelną i gruntowną i sposób jej przekazywania, a także sposób działania i postępowania z ludźmi.

o. Robert Więcek SJ

powrót


 
DUCHOWOŚĆ IGN.

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI