| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota III tygodnia Wielkiego Postu
6 marca 2021r.
 
poprzednie 5 minut:

Niemoc kamieni - medytacja biblijna na 3. niedzielę Wielkiego Postu – 7 marca 2021
06 marca, 2021
Bez Ojca ani rusz - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 6 marca 2021
05 marca, 2021
W rodzinnej winnicy - wielkopostne pięciominutówki na piątek 5 marca 2021
04 marca, 2021
Wspólny mianownik – miłość - medytacja biblijna na święto Kazimierza – 4 marca 2021
03 marca, 2021
Na całość do nieba - wielkopostne pięciominutówki na środę 3 marca 2021
02 marca, 2021
Deklaracje i czyny - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 2 marca 2021
01 marca, 2021
Miłosierdzie bez granic - wielkopostne pięciominutówki na poniedziałek 1 marca 2021
28 lutego, 2021
Przemieniające trwanie - medytacja biblijna na 2. niedzielę Wielkiego Postu – 27 lutego 2021
27 lutego, 2021
Operacja na otwartym sercu - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 27 lutego 2021
26 lutego, 2021
Ojcowskie przebaczenie - wielkopostne pięciominutówki na piątek 26 lutego 2021
25 lutego, 2021
Podążajcie za Dobrem - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 25 lutego 2021
24 lutego, 2021
Przewrotność znaku? - wielkopostne pięciominutówki na środę 24 lutego 2021
23 lutego, 2021
Modlitwa modelująca - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 23 lutego 2021
22 lutego, 2021
Zostałem dany sobie - medytacja biblijna na święto Katedry św. Piotra – 22 lutego 2021
21 lutego, 2021
Zanurzeni w łasce na pustyni - medytacja biblijna na 1. niedzielę Wielkiego Postu – 21 lutego 2021
20 lutego, 2021
W miłosnym spojrzeniu - wielkopostne pięciominutówki na sobotę po Popielcu – 20 lutego 2021
19 lutego, 2021
Nie czy, a kiedy i jak? - wielkopostne pięciominutówki na piątek po Popielcu – 19 lutego 2021
18 lutego, 2021
Liczenie strat - wielkopostne pięciominutówki na czwartek po Popielcu – 18 lutego 2021
17 lutego, 2021
Ku lepszemu – stopień wyższy - wielkopostne pięciominutówki na środę popielcową – 17 lutego 2021
16 lutego, 2021
Uczniowie o chlebie, a Jezus o niebie - Markowe pięciominutówki na wtorek 16 lutego 2021
15 lutego, 2021
Zanurzeni w łasce na pustyni - medytacja biblijna na 1. niedzielę Wielkiego Postu – 21 lutego 2021
20 lutego, 2021

 

z ostatniej chwili
---------------------

31 grudnia, 2020
Na ten nowy rok - 2021

Niech Serce Jezusa rozpali nasze serca!...


24 grudnia, 2020
Boże Narodzenie 2020

Przyszedł nie mimo, a w pandemii...
Przyszedł do naszych serc, rodzin, parafii... i do tych samotnych...

29 listopada, 2020
Roraty 2020 - wersja audio

Zapraszam na roraty A.D. 2020

https://modlitwawdrodze.pl/index.php?id=575...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem na mojej pustyni, gdzie nie mam co jeść… gdzie odkrywam siebie i nie są to zawsze miłe odkrycia… jest ze mną Pan Jezus i uczy mnie podejmowania życia właśnie na pustyni i chroni przed atakami szatana.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę przejścia z Bogiem pustyni mojego dziś.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Mk 1, 12-15

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. A przebywał na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez Szatana, i był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli. Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: "Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!"

Przymierze i potop miłości

Bóg zawiera przymierze z nami – z każdym człowiekiem. Wchodzi ze mną w szczególną relację, bo przymierze to jest dwustronne. Dotyczy Jego i mnie. A Najwyższy jest wierny przymierzu. Gdy daje słowo to go dotrzymuje. Takiego mamy Boga. W takiego Boga wierzymy.
Ostatni werset z fragmentu Księgi Rodzaju stwierdza: …wspomnę na moje przymierze, które zawarłem z wami i z wszelką istotą żywą, z każdym człowiekiem; i nie będzie już nigdy wód potopu na zniszczenie żadnego istnienia (9,14-15). Czyżby nie dotrzymał słowa? Nie było potopu wód, który zatopiłby cały świat. Jednak tutaj moglibyśmy „polemizować”. Dlaczego?
Albowiem Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w Niego wierzy nie umarł, a miał życie wieczne. Czy nie jest to potop miłości, która rozlała się na świat przez Jezusa Chrystusa? Istotnie jest to potop, choć ludzie nie takiego się spodziewali. W oczekiwaniu na śmiercionośne fale żywiołów otrzymaliśmy zdroje Przenajdroższej Krwi Zbawiciela. Oto przymierze Boga z nami.

Zanurz się – daj się obmyć

By doświadczyć tego potopu to trzeba wejść w Jego nurty. Nie zamoczywszy się nie będę mógł nic powiedzieć o wodach, które chcę poznać. Ten czas jest właśnie szczególnym zaproszeniem do ponownego zanurzenia się w strumieniach miłości Bożej. By to się stało trzeba uwierzyć jeszcze raz, że z Jego Serca one wypływają.
Po co wejść? Bo ratuje nas we chrzcie nie przez obmycie brudu cielesnego, ale przez zobowiązanie dobrego sumienia wobec Boga – dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa (1P 3). Wejście w nurty chrztu świętego jest zbawienne. Mając udział w męce Chrystusa mamy także udział w Jego zmartwychwstaniu. Chcesz życia wiecznego? To wejdź i zanurz się. Daj się obmyć – jak to wezwał w czasie Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus swoich uczniów.
To zaproszenie do uczestnictwa w tych wydarzeniach, który przypominają nam o takim obdarowaniu, które mówią o wodzie płynącej tuż obok nas. Nie żałujmy czasu na lekturę słowa Bożego, na Eucharystię, na nabożeństwa różnego rodzaju. Nie bójmy się otworzyć litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa, by kontemplować otwarte Serce i wypływające z Niego zdroje łaski.

Pustynia – ziemia

Są dwa wymiary tego zanurzania się. Z jednej strony pustynia, gdzie człek przebywa, gdzie toczy się walka wewnętrzna, gdzie uczy się równowagi w kosmosie, gdzie aniołowie służą. Tak naprawdę to ziemia jest pustynią, na której to się dokonuje. Jestem na tej ziemi, na tej pustyni i nie uniknę tej walki, a jednocześnie tego, że Bóg troszczy się o mnie.
Z drugiej zaś strony idzie o to, by na tę ziemię-pustynię wylały się zdroje miłosierdzia. Czyni to przez nas. Mamy wyruszyć i głosić Ewangelię Bożą. Wszak wyschnięta ziemia potrzebuje wody! Wszak ludzkość pogubiona i skołatana potrzebuje miłości! Bóg wybrał nas, byśmy to czynili. Nas, którzy jesteśmy z Nim sprzymierzeni, którzy mamy w Nim sprzymierzeńca.
Dlatego też niech te dwa wymiary będą obecne w tegorocznej wielkopostnej wędrówce: zanurzajmy się w Bogu poprzez modlitwę, pokutujmy za grzechy świata poprzez post, kochajmy bliźnich przez jałmużnę. Niech w nas i przez nasze usta rozlega się wołanie pełne nadziei: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać bezpośrednio na skrzynkę mailową to przyślij prośbę na maila: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI