| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek XXX tygodnia okresu zwykłego
29 października 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Wszystko po(d)liczone - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 29 października 2020
28 pazdziernika, 2020
Dotknięcie przemieniające - medytacja biblijna na święto Judy Tadeusza i Szymona – 28 października 2020
27 pazdziernika, 2020
Bez tajemnic - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 27 października 2020
26 pazdziernika, 2020
Uwolniona od węzłów - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 26 października 2020
25 pazdziernika, 2020
Kochaj jak Bóg - medytacja biblijna na 30. niedzielę zwykłą – 25 października 2020
24 pazdziernika, 2020
Tragedie i nawrócenie - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 24 października 2020
23 pazdziernika, 2020
Znawcy tematu - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 23 października 2020
22 pazdziernika, 2020
Pragnienia Bożego Serca - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 22 października 2020
21 pazdziernika, 2020
Miłość jest wymagająca - Łukaszowe pięciominutówki na środę 21 października 2020
20 pazdziernika, 2020
Zawsze i wszędzie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 20 października 2020
19 pazdziernika, 2020
Dzielić się … - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 19 października 2020
18 pazdziernika, 2020
Wiara, nadzieja, miłość – od Boga - medytacja biblijna na 29. niedzielę zwykłą – 18 października 2020
17 pazdziernika, 2020
Żywy świadek - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 17 października 2020
16 pazdziernika, 2020
W pamięci Boga - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 16 października 2020
15 pazdziernika, 2020
Odpowiedzialni za rozlanie krwi - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 15 października 2020
14 pazdziernika, 2020
Zachwianie równowagi - Łukaszowe pięciominutówki na środę 14 października 2020
13 pazdziernika, 2020
Czyste serce - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 13 października 2020
13 pazdziernika, 2020
Droga nawrócenia - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 12 października 2020
11 pazdziernika, 2020
Kształtowanie zmysłów - medytacja biblijna na 28. niedzielę zwykłą – 11 października 2020
10 pazdziernika, 2020
Fiat i pełnia zasłuchania - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 10 października 2020
09 pazdziernika, 2020
Opasani mocą - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 3 października 2020
02 pazdziernika, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 10,17-24

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają. Wtedy rzekł do nich: Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie. W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić. Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli.

Zatrzymaj się na chwilę

Nie sposób zobaczyć wielkie dzieła bez zatrzymania się! Nie sposób ucieszyć się jeśli nie jesteśmy świadomi tego, co dokonało się w nas i pośród nas. Pan Jezus to widzi! I jednocześnie wskazuje co winno nas najbardziej radować, a mianowicie fakt, że imiona zapisane są w niebie.
Szczęśliwe oczy, bo widzą jak Bóg walczy o człowieka i jego szczęście wieczne. Niebywałe. Bez rozważania tych tajemnic niewiele się odkryje, niewiele się zobaczy, niewiele się nauczy. Jakże nas obdarowuje! Znów, bez zatrzymania się bezwolnie przechodzimy przez życie. Chodzimy po skarbach depcząc je i niszcząc. I nie ma w nas radości, bo niby skąd miałaby być?!
Bóg dał nam narzędzie do zatrzymania się, narzędzie do kontemplacji wielkich dzieł Bożych. Dał nam to narzędzie przez Maryję! Otrzymaliśmy dar różańca świętego. A Ona, Najświętsza Maryja Panna Różańcowa daje go nam do ręki, byśmy rozradowali się w Panu! Byśmy razem z Nią powtarzali: uwielbia dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu Zbawcy moim…

Prostaczkowie jesteśmy!

Wiemy o tym i zdawajmy sobie z tego sprawę. Tylko prostaczkowie wezmą różaniec do ręki i pokornie będą przesuwać jego paciorki. Prostaczkowie wiedzą o mocy kropli, która spada na skałę. Dlatego ochoczo biorą do ręki ten sznur modlitewny i dzień za dniem, zdrowaśkę za zdrowaśką odnoszą do Boga wszystko, co przeżywają, czym żyją, co ich raduje i co ich boli.
W tym mozolnym, ale płodnym trwaniu dostrzegać będziesz jak wielkie rzeczy przez nas Bóg jest mocen uczynić. Z różańca wypływa radość, radość przychodzenia i opowiadania Panu Jezusowi o cudach, które się dokonują, o cudach Bożego dotyku i działania, o cudach Bożego słowa i Bożej ingerencji. Na dodatek, zdajemy sobie sprawę, że ta modlitwa jest naszą ochroną!
Przez rozważanie tajemnic życia i śmierci Pana i tajemnic Jego i naszej Matki rozciąga się nad nami płaszcz ochronny – Jezus bierze nas w obronę, Maryja bierze nas pod swój płaszcz macierzyński. Przecież w tej modlitwie prostaczkowie oddają się w ręce Boga i pod opiekę Matki. Zły nie ma do nas dostępu!

Rozradowane serce

Na myśl o niebie winno rozradować się serce człowieka! Wszak napełnieni jesteśmy Duchem Świętym. Z Jego pomocą wołamy, że Jezus jest Panem. To ten sam Duch, dzięki któremu Syn począł się w łonie Maryi. To ten sam Duch, który prowadzi Kościół do nieba.
Mając takiego Przewodnika nie możemy zagubić się, a jeśli coś takiego by się wydarzyło to możemy powrócić, wszak Duch przyprowadza nas do Boga. Byle się Jemu poddać. Upodobaniem Ojca, Syna i Ducha są prostaczkowie i tylko ci są w stanie przyjąć objawienie. W Jezusie mamy wszystko objawione! Stąd kontemplujemy Go w różańcowej modlitwie.
Bądźmy szczęśliwi! Wszak oczy nasze widzą o wiele więcej niż nasi bracia i siostry. Widzą, bo zatrzymują się i rozważają w sercu, jak to czyniła i czyni Maryja biorąc do Serca Niepokalanego każde swoje dziecko. Patrzmy i słuchajmy. Bóg jest między nami!

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI