| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek VII tygodnia okresu wielkanocnego
28 maja 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Droga łaski - wielkanocne pięciominutówki na piątek 29 maja 2020
28 maja, 2020
Kontakt wzrokowy - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 28 maja 2020
27 maja, 2020
Niczego się nie boję - wielkanocne pięciominutówki na środę 27 maja 2020
26 maja, 2020
Chodzący w chwale - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 26 maja 2020
25 maja, 2020
Już teraz zwyciężył - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 25 maja 2020
24 maja, 2020
Niebo i ziemia - medytacja biblijna na Wniebowstąpienie Pańskie – 24 maja 2020
23 maja, 2020
W Synu synami - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 23 maja 2020
22 maja, 2020
W cierpliwości ku radości - wielkanocne pięciominutówki na piątek 22 maja 2020
21 maja, 2020
Jeszcze chwila - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 21 maja 2020
20 maja, 2020
Dla każdego coś dobrego - wielkanocne pięciominutówki na środę 20 maja 2020
18 maja, 2020
Pożytek z rozstania - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 19 maja 2020
18 maja, 2020
Uprzedzeni - nieprzygotowani - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 18 maja 2020
17 maja, 2020
Kocham – nigdy dość - medytacja biblijna na VI Niedzielę Wielkanocną – 17 maja 2020
16 maja, 2020
Wybieram Chrystusa - medytacja biblijna na święto Andrzej Boboli – 16 maja 2020
15 maja, 2020
Wszystko wiem i mam - wielkanocne pięciominutówki na piątek 15 maja 2020
14 maja, 2020
Nie los, a wybranie - medytacja biblijna na święto Macieja Apostoła – 14 maja 2020
13 maja, 2020
Czystość i płodność - wielkanocne pięciominutówki na środę 13 maja 2020
12 maja, 2020
Niech świat się dowie - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 12 maja 2020
11 maja, 2020
Ikona objawia - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 11 maja 2020
10 maja, 2020
Serce wierzącego - medytacja biblijna na V Niedzielę Wielkanocną – 10 maja 2020
09 maja, 2020
Ikona objawia - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 11 maja 2020
10 maja, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 14,21-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie. Rzekł do Niego Juda, ale nie Iskariota: Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu? W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać. Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Napisana ikona

Na pierwszym miejscu objawienie oznacza spotkanie bezpośrednie stworzenia ze Stworzycielem, który chce się ukazać swemu dziełu. Autor „pisze” autoportret. Akcent stawiam na pisać, albowiem człowiek w jakiś sposób jest napisaną przez Boga ikoną, wszak na swój obraz i podobieństwo nas stworzył. Aby dobrze poznać dzieło nie sposób nie odnieść się do jego twórcy. Im lepiej znamy kontekst autora tym więcej wiemy o samym dziele.
Kontekstem chrześcijanina jest miłość. I to nie swawolna (bo wolna takową się staje prędzej czy później), ale miłość ograniczona, a dokładnie wymagająca. Słyszymy słowa o przykazaniach, których zachowanie świadczy o miłowaniu Boga. Pan Jezus przypominał nam pierwsze podstawowe przykazanie, przykazanie miłości.
Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje
. Miłość odpowiada na miłość. To jest coś najbardziej naturalnego i oczywistego. Bóg odpowiada na miłość człowieka, a miłość człowieka jest uczestnictwem w miłości Bożej. Stąd mowa o bezpośrednim spotkaniu, o podobieństwie do Miłości. To zaś prowadzi do jeszcze głębszego poznania Syna i Ojca, u których poznanie i miłość są synonimami.

I nam i światu

Pytanie Judy nie powinno nas dziwić. Otóż żyjemy w czasach, w których kładzie się akcent na ewangelizację tzn. wypełnienie nakazu misyjnego Jezusa, by zanieść Dobrą Nowinę wszelkiemu stworzeniu (pamiętajmy o Stworzycielu). Mamy iść i głosić wszystkim ludziom, we wszelkich środowiskach i sytuacjach – tak to rozumujemy. Czyż padające pytanie nie idzie w tym kierunku? Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu?
Zafrapowanie światem i głoszeniem mu ewangelii jakże łatwo zapominamy o tu i teraz. Tymczasem w pierwszym rzędzie trzeba nam żyć i ogłaszać Dobrą Nowinę w najbliższym otoczeniu (małżonek, rodzina, sąsiedztwo, parafia…). Bez objawienia się Pana nam nic nie wskóramy. Nie jesteśmy w stanie wypełnić posłania misyjnego. Będziemy głosić siebie, a nie Dobrą Nowinę.
Nic się nie stało! To jest kolej rzeczy, których zmiana doprowadza do prozelityzmu. Trochę na zasadzie Żydów, do których Pan powiedział, że obchodzą całą ziemię, by znaleźć jednego człowieka (prozelitę), a potem nakładają na niego takie ciężary, że ten nie jest w stanie ich unieść. Bez osobistego objawienia czyli spotkania z Panem nie ma życia, nie ma świadectwa, nie ma głoszenia.

Przyjęcie i zrozumienie Pomocy

Dochodzimy do celu, a mianowicie miłując wchodzimy w głęboką relację z Miłością, ze Źródłem Miłości. Zachowanie przykazania miłości jest „dowodem” miłości do Boga. Zachowanie nauki Pańskiej jest wyrazem przylgnięcia. To zaś owocuje objawieniem, w którym widzimy, że Ojciec umiłował mnie i że Ojciec i Syn przychodzą do mnie i u mnie przebywają.
To przebywanie jest zamieszkaniem! Nie są gośćmi. Są u siebie. To jest celem objawienia. By na wieki zamieszkać z Bogiem. Ten, który rozbił namiot między nami i jest z nami po wszystkie dni, aż do skończenia świata pragnie, byśmy już na zawsze zamieszkali razem pod jednym dachem, w domu Ojca.
Dopiero w tym świetle pojmiemy Pocieszyciela, Ducha Święty, którego Ojciec posyła w imieniu Jezusa, Jego i Jego rolę. Dopiero w ścisłej więzi z Bogiem (bezpośrednio) zaczniemy odkrywać, że Duch nas wszystkiego uczy i przypomina nam wszystko, co Jezus nam powiedział.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI