| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota XXXII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Rocznica poświęcenia rzymskich bazylik świętych apostołów Piotra i Pawła, Św. Małgorzaty Szkockiej, św. Gertrudy
16 listopada 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Modlitwa i wiara - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 16 listopada 2019
15 listopada, 2019
Wytrwałe wznoszenie - medytacja biblijna na 33 niedzielę zwykłą – 17 listopada 2019
14 listopada, 2019
Wybór i konsekwencje - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 15 listopada 2019
14 listopada, 2019
Bycie u Boga - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 14 listopada 2019
13 listopada, 2019
Boże granice i centrum - Łukaszowe pięciominutówki na środę 13 listopada 2019
12 listopada, 2019
Służba i przykazanie miłości - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 12 listopada 2019
11 listopada, 2019
Miłość jest wymagająca i cierpliwa - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 11 listopada 2019
10 listopada, 2019
Rozpoznanie w Kościele - medytacja biblijna na święto Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej – 9 listopada 2019
08 listopada, 2019
Ciągły wybór życia - medytacja biblijna na 32 niedzielę zwykłą – 10 listopada 2019
07 listopada, 2019
Grzeszni i obdarowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 8 listopada 2019
07 listopada, 2019
System jedynkowy - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 7 listopada 2019
06 listopada, 2019
Ku pełnej wolności - Łukaszowe pięciominutówki na środę 6 listopada 2019
05 listopada, 2019
Stół, sztućce i nadzieja - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 5 listopada 2019
04 listopada, 2019
Ci, co się nie liczą - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 4 listopada 2019
03 listopada, 2019
Wyryłem cię na Mych dłoniach - medytacja biblijna na Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – 2 listopada 2019
01 listopada, 2019
Budowanie z drzewa - medytacja biblijna na 31 niedzielę zwykłą – 3 listopada 2019
31 pazdziernika, 2019
Ojciec i dzieci w niebie - medytacja biblijna na uroczystość Wszystkich Świętych – 1 listopada 2019
31 pazdziernika, 2019
Nic poza Jerozolimą - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 31 października 2019
30 pazdziernika, 2019
W pielgrzymce do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na środę 30 października 2019
29 pazdziernika, 2019
Nie marzyciele, a pragnący - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 29 października 2019
28 pazdziernika, 2019
W najlepszej szkole - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 13 lipca 2019
12 lipca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 10,24-33

Jezus powiedział do swoich apostołów: Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani sługa swego pana. Wystarczy, jeśli uczeń będzie jak jego nauczyciel, a sługa jak pan jego. Jeśli pana domu przezwali Belzebubem, o ileż bardziej jego domowników tak nazwą. Więc się ich nie bójcie! Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach! Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie.

Constans - więc się nie bójcie!

Nie bójcie się tego, że nie wiecie, że nie możecie osiągnąć poziomu Nauczyciela, że nie jesteście panami. Nie lękajcie się być uczniami Pańskimi czy sługami Bożymi. To nie uwłacza godności. W rzeczywistości to sprawia, że wiemy, kim jesteśmy, od kogo wyszliśmy i dokąd zmierzamy. To są trzy najważniejsze kwestie, które zadaje sobie człowiek od zarania dziejów.
Chrześcijanin ma cel jasno określony. Pan Jezus tak go określił: Wystarczy, jeśli uczeń będzie jak jego nauczyciel, a sługa jak pan jego. Powraca upodobnienie się do Chrystusa. Przypomina się to, co Księga Rodzaju przypomniała, a mianowicie zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże, a św. Jan Apostoł powtarza z cierpliwością i wytrwałością dziećmi Bożymi jesteśmy. Naszym Panem i Nauczycielem jest Jezus Chrystus, Syn Boży. Na ile więc upodabniamy się do Niego, na tyle jesteśmy sobą.
Tu na ziemi zaproszeni jesteśmy do stałego rozwoju. Widać to na siatce wektorowej. Wychodzimy od „zera” (tutaj świadomość, że wybrał nas przed założeniem świata) i pniemy się do góry. Bez ustanku. Oto schemat świętości chrześcijańskiej. Ta faryzejska myśl, że osiąga pułap „10”, a potem na nim musi się utrzymać za wszelką cenę. Taki constans w linii prostej. Tymczasem idzie o constans w linii wznoszącej się.

W dobrej szkole

Naprawdę w życiu duchowym wiele zależy od szkoły, do której chodzisz. W szkołach elitarnych są specjalne symbole, mundury, których noszenie jest dumą dla uczniów. Wielu jakże wiele się przygotowuje, by dostać się do renomowanych szkół. Co jest więc takim symbolem szkoły Chrystusowej, do której chodzimy? Jest to szkoła, której świat nie lubi i nie uznaje. I choć do katolickich szkół nie brakuje kandydatów to nie oznacza, że idą tam, bo to chrystusowa społeczność.
Trud polega na tym, że trzeba zaakceptować konsekwencje przynależne do Mistrza z Nazaretu. Jeśli chodzisz do szkoły muzycznej, to nie tak łatwo przekwalifikować się na stolarza czy mechanika. Szkoła, do której chodzisz naznacza, rzekłbym wypala znamię (o piętnie nie mówię) i nie da się go zetrzeć. I wcale nie chodzi o akcent wypowiedzi, choć i to da się wyczuć.
Jedną więc z konsekwencji jest to, że jeśli pana domu przezwali Belzebubem, o ileż bardziej jego domowników tak nazwą. Kiedy konsekwentnie i radykalnie ruszysz za Jezusem pragnąc upodobnić się do Niego tak mocno, że powtarzać będziesz teraz już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus to usłyszysz z sąsiednich ławek, że przesadzasz, że tak nie trzeba, że nie mieścisz się w ramach, a w końcu padnie Belzebub. Tak właśnie będzie.

W świetle i zaufaniu

Uczeń Pański nie poddaje się lękowi wykluczenia, naśmiewania się, odrzucenia, osądzania i wyroków, które na niego spadną. Żyje wiarą w Syna Bożego, który zapewnia (i historie osobiste i ludzkości o tym mówią), że nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Po człowieku widzisz, po jego sposobie mówienia, po jego czynach tak wiele. Zdradzamy się sami! Wszystko wygadamy i to nawet nieświadomie. W sytuacjach najmniej spodziewanych widać, słychać i czuć.
Uczeń w szkole Jezusa żyje w świetle prawdy. Nie boi się prawdy, bo wie, że tylko ona może go wyzwolić. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach! Prawda ma to do siebie, że daje wolność. Nie trzeba wielu wersji wydarzeń. Jest jedna. Dobrze zapamiętana. To grozi śmiercią cielesną, bo nie wszyscy chcą stanąć w prawdzie, usłyszeć prawdę, a więc zabijają ciało. Myślą, że jak wyrwą komuś język to się nic nie wyda. Kiedyś faryzeusze mówili Jezusowi, by zabronił uczniom wypowiadać „bluźnierstwa”, bo oni tak sądzili. Pan odpowiedział, że gdy uczniowie, by przestali to kamienie zaczęłyby wołać.
I jeszcze jedna cecha ucznia w szkole Chrystusa. Zawierzenie i zaufanie. Wiemy, że bez woli Ojca naszego nic się nam nie stanie. Że On czuwa nad nami. Łącznie z tym, że nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Więcej nawet, uczniowie są pewni, iż są ważniejsi niż wiele wróbli, którymi też Bóg się zajmuje. Dlatego nie lękajmy się! Przyznawajmy się do Mistrza przed ludźmi. Dawajmy świadectwo życia i życiem, że jesteśmy w szkole Chrystusa. Ukazujmy dumę, że tam pobieramy nauki.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI