| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XXV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Św. Pio z Pietrelciny
23 września 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Rodzinne przenikanie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 24 września 2019
23 września, 2019
Ciemna tajność - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 23 września 2019
22 września, 2019
Moc jednego spojrzenia - medytacja biblijna na święto Mateusza Apostoła i Ewangelisty – 21 września 2019
20 września, 2019
Prawdziwe bogactwo - medytacja biblijna na 25 niedzielę zwykłą – 22 września 2019
19 września, 2019
Walka o życie wieczne - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 20 września 2019
19 września, 2019
Bezcenny dar - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 19 września 2019
18 września, 2019
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2019
17 września, 2019
Miłosierdzie przynosi życie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 17 września 2019
16 września, 2019
Jedna pieśń na milion głosów - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 16 września 2019
15 września, 2019
W Synu wolni jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2019
13 września, 2019
Wybuch miłosierdzia - medytacja biblijna na 24 niedzielę zwykłą – 15 września 2019
12 września, 2019
W pełni ukształtowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 13 września 2019
12 września, 2019
Chrystusowe agere contra - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 12 września 2019
11 września, 2019
Z ziemi do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na środę 11 września 2019
10 września, 2019
Z góry na równinę - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 10 września 2019
09 września, 2019
Stawać się dobrymi = czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 9 września 2019
08 września, 2019
Bycie uczniem bez wstydu - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 7 września 2019
06 września, 2019
Mądrość w szkole Jezusa - medytacja biblijna na 23 niedzielę zwykłą – 8 września 2019
05 września, 2019
Odkrywanie dobra - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 6 września 2019
05 września, 2019
Codzienna nauka - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 5 września 2019
04 września, 2019
Ty tylko mnie poprowadź - medytacja biblijna na uroczystość Najświętszej Trójcy – 16 czerwca 2019
13 czerwca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Maraton Bozy - Trojcy Sw. Gliwice 2019
plik: 2.46 MB
 
Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: trwamy w Wieczerniku słuchając słów modlitwy arcykapłańskiej. Syn objawia Ojca w Duchu. Daję się prowadzić słowu Bożemu i natchnieniom Ducha Prawdy.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę poddania się Bogu.


Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 16,12-15

Jezus powiedział swoim uczniom: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi.

(Za)wierz(aj)ący świadek

Wierzący jest świadkiem naocznym Bożej obecności i Bożego działania. Psalmista woła: Gdy patrzę na Twoje niebo, dzieło palców Twoich (Ps 8). Kiedy patrzę na dzieło palców Bożych jako na dzieło Boże wtedy dostrzegam Autora, Stworzyciela tak bardzo dobrego.
Zaiste tajemnica Trójcy dla wierzącego to przede wszystkim sposób patrzenia. Dziecko patrzy z zachwytem, a rozdziawiona buzia więcej mówi niż tysiące słów. Dorosły patrzy ze zdziwieniem i powtarza: to niemożliwe. I ci mali i ci duzi mają w sobie nieodzowną postawę, a mianowicie ci zachwyceni i ci zdziwieni zawierzają Bogu.
Głupkowaci? Nierozumni? Czyżby? Zacytuję tylko inne sparafrazowane słowa ewangelii: dołożysz choćby chwilę do swojego życia? Masz taką moc, by je zachować? Tylko głupi czy nieudacznik zawierza? Przecież każdy z nas żyje w wymiarze jakiegoś zawierzenia.

Wszystko jest łaską

Tenże sposób patrzenia uczy nas podchodzenia do rzeczywistości i życia nią. Piękny jest tekst św. Pawła skierowany do wiernych Kościoła w Rzymie (5,1-5). Ci, którzy przyjęli chrzest zachowują pokój z Bogiem. Dzieje się to przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, a objawia w stanie łaski uświęcającej, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. I wcale nie chodzi tylko o ochy i achy. W tym spojrzeniu wiary chrześcijanie chlubią się także z ucisków! W nich też dostrzegają obecność Boga i Jego działanie.
Dlaczego tak czynią? Bo wiedzą, że ucisk wyrabia wytrwałość, a wytrwałość - wypróbowaną cnotę, wypróbowana cnota zaś – nadzieję. Przysłowie mówi, że nadzieja umiera ostatnia, a dobrze wiemy, że jak ona umrze to już zostaje czarna rozpacz. Wierzący wytrwale szuka i znajduje Boga we wszystkim i wszystko w Panu Bogu, bo wie, że nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.
Uściślając jeszcze bardziej, chrześcijanin pozwala Bogu, by Ten go prowadził. Tak więc tajemnica Trójca Przenajświętszej to kwestia prowadzenia, a dokładnie fakt, by dać się po(d)prowadzić. W tymże odkrywamy miłość Bożą. Prowadzi i przeprowadza, byśmy osiągnęli cel wędrówki. Idzie z przodu. Pilnuje tyłów. Podtrzymuje z boku.

Rysy Boże w nas

Zbierając razem. Zawierzenie daje nam pokorę w wyciągnięciu rąk i pozwoleniu na bycie prowadzonym. Dziecko nie wie (i wiedzieć nie może) wszystkiego. Niech dorosły się nie chełpi bo w nie lepszej sytuacji się znajduje. Wynika to z Bożej pedagogiki, którą obrazują słowa Jezusa: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie.
Daje nam Ducha Prawdy, który doprowadzi nas do całej prawdy. I nie chodzi o jakieś dociekania rozumowe, o połykanie księgozbiorów. Idzie o spotkanie z żywą osobą – Ojcem, Synem i Duchem Świętym. Każdy na swój sposób, a wszyscy podobni do Tego, na obraz którego stworzeni zostali. Czyżbyśmy nie zauważali cech wspólnych? Tych z głębi serca, nawet jeśli nie ujawnianych to zakorzenionych w sercu.
Pragnienie nieba, nieskończoności. Pragnienie bycia kochanym i kochania. Skąd to w nas jest? Niekiedy wydaje się to być utopijne, jednak to właśnie jest siła do podejmowania codzienności. Czy nie są to Boże iskry? Ów obraz i podobieństwo wedle którego nas stworzył? Jesteśmy mieszkaniem Trójcy Przenajświętszej. Nie zapominajmy o tym! To w nas i przez nas objawia się Ojciec, Syn i Duch Święty – oczywiście, w takim stopniu w jakim na to pozwolimy.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI