| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Najśw. Maryi Panny z Góry Karmel
16 lipca 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Czy Syn chciałby zakryć? - Mateuszowe pięciominutówki na środę 17 lipca 2019
16 lipca, 2019
Pan niepoprawny politycznie - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 16 lipca 2019
15 lipca, 2019
Słowo, miecz, życie - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 lipca 2019
14 lipca, 2019
W najlepszej szkole - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 13 lipca 2019
12 lipca, 2019
Kto pyta nie błądzi - medytacja biblijna na 15 niedzielę zwykłą – 14 lipca 2019
11 lipca, 2019
Roztropne i uważne baczenie - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 12 lipca 2019
11 lipca, 2019
Być Benedyktem - medytacja biblijna na święto Benedykta – 11 lipca 2019
10 lipca, 2019
Właśnie ty i właśnie taki - Mateuszowe pięciominutówki na środę 10 lipca 2019
09 lipca, 2019
Głoszenie bez końca - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 9 lipca 2019
08 lipca, 2019
W drodze i w ciszy - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 lipca 2019
07 lipca, 2019
W odpowiedniej mierze i czasie - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 6 lipca 2019
05 lipca, 2019
Znamię przynależności - medytacja biblijna na 14 niedzielę zwykłą – 7 lipca 2019
04 lipca, 2019
Przy stole Pańskim - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 5 lipca 2019
04 lipca, 2019
Wiara konsekwentna - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 4 lipca 2019
03 lipca, 2019
Należę i zależy mi - medytacja biblijna na święto Tomasza Apostoła – 3 lipca 2019
02 lipca, 2019
Akcja ratunkowa - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 2 lipca 2019
01 lipca, 2019
W drodze ku Życiu - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 1 lipca 2019
30 czerwca, 2019
Walka, krew i zwycięstwo - medytacja biblijna na uroczystość Apostołów Piotra i Pawła – 29 czerwca 2019
28 czerwca, 2019
Nie zawiedziesz się - medytacja biblijna na 13 niedzielę zwykłą – 30 czerwca 2019
27 czerwca, 2019
Stale wysyłany komunikat - medytacja biblijna na uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa – 28 czerwca 2019
27 czerwca, 2019
Wzajemność miłości - medytacja biblijna na V niedzielę wielkanocną – 19 maja 2019
16 maja, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...
24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem w Wieczerniku; dzieją się niepojęte rzeczy – jakby wszystko wymykało się spod kontroli. Pan Jezus w świetle zdrady Judasza uczy nas miłości i sam daje jej przykład.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę wzajemnej miłości na Bogu opartej.


Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 13,31-33a.34-35

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie.

Święty – inny

Bóg, który jest miłością ogarnia całość, bo taka jest właśnie miłość. Kocha w ogóle i w szczególe. Chce dotrzeć do każdego serca i wykorzystuje najmniejszą szczelinę, by przecisnąć się i napełnić sobą. Miłość nie pozostaje nigdy bezczynna, choć nie ma nic wspólnego z pracoholizmem. Bóg nie męczy się stworzeniem i stwarzaniem. Psalmista powtarza, że oczy Boga nie zamykają się nigdy. Czujność to jedna z cech miłości. Wyczuwalność najmniejszych drgnień serca to specjalność Pana. Wyczuwalność, która nie ma nic wspólnego z uczuleniem.
Chwała, o której mówił Pan Jezus w Wieczerniku po wyjściu Judasza związana jest z pojęciem kadosz. Oznacza ono, że Bóg jest święty, a także że jest inny, bo żaden naród nie ma takiego Boga jak my. Któryż to na każdorazowe złamania przymierza odpowiada nowym? Któryż to bowiem wydał swojego Syna Jednorodzonego? Któryż to stał się człowiekiem, by nas wybawić.
Czymże wyróżnia się Bóg, w którego wierzymy, któremu zawierzamy nasze sprawy, nasze życie? Na czym polega Jego inność w mojej codzienności? Czyż nie na tym, że jestem miłowany non stop? Że Jego miłość rozlewa się nieustannie na mnie i na świat? Że nie odwraca się od człowieka? Jesteśmy tego uczestnikami i świadkami. Uczestnikami chwały. Jesteśmy otoczeni chwałą, jak to podkreśla Pan Jezus.

Na czym więc polega uczestnictwo w inności Boga?

Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Świat patrząc na chrześcijan ma widzieć, że jesteśmy inni. Tym mamy się wyróżniać, że miłujemy się wzajemnie. Tak, pierwszym „kręgiem” jest mój brat, moja siostra w wierze. Patrząc na to jak kocham żonę, męża, dzieci, sąsiadów, współpracowników – chrześcijan – świat ma zadawać sobie pytanie: Skąd on to ma? Gdzie bije źródło takiego nastawienia i postawy?
Tyle się mówi dziś o kochaniu innych, nieznanych, niewierzących. Ich też obejmuje to przykazanie. Jednak w pierwszym rzędzie pada abyście się wzajemnie miłowali, a to skierowane jest do uczniów i o uczniach jest mowa. Być chrześcijaninem to być człowiekiem miłości przede wszystkim wobec tych, którzy są mi najbliżsi. I to jest świętość – kadosz – do której każdy jest wezwany.
W Dziejach Apostolskich (rozdz.14) czytamy: Kiedy przybyli i zebrali [miejscowy] Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. Mamy opowiadać o wielkich-małych dziełach Bożych, które dokonują się w nas i w naszych rodzinach. A to prowadzi do otwierania się oczu tych, co słuchają. Otwierają się podwoje wiary. Tak, przez proste opowiadanie o Bogu i Jego miłości. O pierwszych chrześcijanach pisano: … zobaczcie jak oni się kochają.

Być i z tego działać

Kiedy dostrzegamy miłość Boga, Jego świętość i inność w naszej codzienności to w sposób jak najbardziej naturalny miłujemy siebie samych i bliźnich. W Bogu zakorzeniona miłość. Z Boga czerpiemy radość i moc miłości. A wzór mamy w Synu, który nas do końca umiłował. Ostatecznym kryterium miłość bliźniego jest miłość Chrystusa.
Tutaj trzeba powiedzieć o właściwej kolejności. Chrześcijanin to najpierw nowy sposób bycia człowiekiem, a dopiero w konsekwencji nowy sposób działania i odnoszenia się do bliźnich! W miłości, której uczy nas Pan Jezus i przynagla swoim przykładem, nie chodzi najpierw o troskę o danego człowieka czy o grupy ludzi ani o określony rodzaj dobrych uczynków. Troszczyć się o innych i podejmować dobre działania mogą przecież także ludzie niewierzący a także ci, którzy kierują się jedynie laickim humanizmem a nawet własną korzyścią. Kochać bliźnich miłością Chrystusa to zatem najpierw być a dopiero działać. Najpierw mamy być miłosierni, a potem pełnić dzieła miłosierdzia.
Nowe przykazanie miłości oznacza, że człowiek wierzący przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie staje się nowym stworzeniem: kimś nawróconym i świętym. Oto niebo nowe i ziemia nowa, o której mówi Apokalipsa. Dopiero mocą tej przemiany, mocą tego nowego sposobu bycia, człowiek zaczyna działać w nowy sposób, czyli naśladować miłość Chrystusa.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI