| strona główna | kontakt |
 
 
Środa II tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Bł. Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy
23 stycznia 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Serce bijące życiem - Markowe pięciominutówki na środę 23 stycznia 2019
22 stycznia, 2019
Miłosierdzie to przepis na życie - Markowe pięciominutówki na wtorek 22 stycznia 2019
21 stycznia, 2019
Moc słowa Bożego - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 21 stycznia 2019
20 stycznia, 2019
Fascynacja i przerażenie wobec nieskończoności - Markowe pięciominutówki na sobotę 19 stycznia 2019
18 stycznia, 2019
Matka słucha i mówi - medytacja biblijna na 2. niedzielę zwykłą – 20 stycznia 2019
17 stycznia, 2019
Być w obecności Pana - Markowe pięciominutówki na piątek 18 stycznia 2019
17 stycznia, 2019
Czego naprawdę chcę/chcemy? - Markowe pięciominutówki na czwartek 17 stycznia 2019
16 stycznia, 2019
Gorączka egoizmu – zdolność służenia - Markowe pięciominutówki na środę 16 stycznia 2019
15 stycznia, 2019
Nauka Pańska z mocą - Markowe pięciominutówki na wtorek 15 stycznia 2019
14 stycznia, 2019
Niebo tak upragnione - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 14 stycznia 2019
13 stycznia, 2019
Świadectwo Jana Chrzciciela – w radości i wolności - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 12 stycznia 2019
11 stycznia, 2019
Moc w sercu - medytacja biblijna na niedzielę Chrztu Pańskiego – 13 stycznia 2019
10 stycznia, 2019
Chcę, bądź oczyszczony - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 11 stycznia 2019
10 stycznia, 2019
Nie przypadek, a plan miłości w „dziś” - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 10 stycznia 2019
09 stycznia, 2019
Zawierzyć w trudzie (próbie) - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 9 stycznia 2019
08 stycznia, 2019
Miłość, spojrzenie i sytość - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 8 stycznia 2019
07 stycznia, 2019
Radykalna zmiana i owoce - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 7 stycznia 2019
06 stycznia, 2019
Natanaela powołanie - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 5 stycznia 2019
04 stycznia, 2019
Uczciwie i wytrwale - medytacja biblijna na uroczystość Objawienia Pańskiego – 6 stycznia 2019
03 stycznia, 2019
Za Jezusem do domu - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 4 stycznia 2019
03 stycznia, 2019
Tożsamość i misja wyznawcy - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 2 stycznia 2019
01 stycznia, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 1,19-28

Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: Kto ty jesteś?, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: Ja nie jestem Mesjaszem. Zapytali go: Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem? Odrzekł: Nie jestem. Czy ty jesteś prorokiem? Odparł: Nie! Powiedzieli mu więc: Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie? Odpowiedział: Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? Jan im tak odpowiedział: Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała. Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

Trwajcie w Bogu

Apostoł Jan zaprasza usilnie (por. 1J 2): Trwajcie w Nim, w Jezusie Chrystusie! Nie pomimo, nie wbrew, ale we wszystkim. Przechodząc z Nim wszelkiego rodzaju koleje życiowe. W owym trwaniu jest obecna trwałość, stałość, wytrwałość. Wszak potrzebujemy stałych punktów odniesienia do strategicznych i codziennych decyzji.
Trwanie osadza się na poznaniu. Jeśli coś jest ulotne to nie nadaje się do takiego zakorzenienia. Bóg jest wieczny. Jest Źródłem, które nigdy się nie wyczerpie, Słońcem, które nigdy nie zgaśnie. Jest Prawdą, której nigdy nie zafałszują czy zdeformują. Jest Miłosierdziem, którego nigdy nie zabraknie, Miłością, która kocha do końca i bezwarunkowo. Dlatego mamy trwać w Nim i z Nim.
Trwanie niesie w sobie także zachowanie tego, co od początku usłyszeliśmy, w co uwierzyliśmy, co widzieliśmy oczyma wiary i czego dotykały nasze ręce. Zachowanie nie mówi tylko o dobrym zachowaniu, ale o mądrym korzystaniu, o roztropnym wypełnianiu, o codziennym byciu-w-Bogu.

Wyznawca i znawca

Takie przylgnięcie do Pana (przytulenie w okresie bożonarodzeniowym) sprawia, że odkrywam coraz bardziej i mocniej mą tożsamość. Skoro wiem kim jestem to także odkrywam misję, którą mam wypełnić. Bez tego nie będę umiał odpowiadać na stawiane pytania.
Chrześcijanin bowiem nie jest chodzącą encyklopedią, tym, który na wszystko ma odpowiedź i to satysfakcjonującą każdego. Chrześcijanin jest przede wszystkim wyznawcą. W janowym wyznał, a nie zaprzeczył mieści się mądrość ewangelizatora. Trzeba nam wyznawać. Wyznawać wiarę. Wyznawać trud porażki i radość zwycięstwa. Wyznawać Boga, w którego wierzymy i którym żyjemy. Życie wierzącego nie opiera się na zaprzeczaniu, ale na wyznawaniu. To jest bycie-z-w, a nie bycie-przeciw.
Usłyszeliśmy świadectwo Jana. Pytają go „rządzący”: Kto ty jesteś? W sercu zastanawiają się czy nie jest on obiecanym Mesjaszem. Usłyszeli oświadczenie: Ja nie jestem Mesjaszem. Była też wersja o Eliaszu. Odrzekł im: Nie jestem. To może jakiś pośledni prorok? I znów pada: Nie! Zamieszanie? Dopiero gdy zostały odrzucone hipotezy są gotowi na to by usłyszeć: Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską.

Perspektywa nieba

Z reguły ludzie wiążą (kojarzą) ze sobą osoby i funkcje. I tak lekarz chodzi w fartuchu i ze stetoskopem. Przy kominiarzu spodziewamy się charakterystycznego ubioru. Nauczyciela misją jest uczenie, rolnik uprawia ziemię. W rozumieniu faryzeuszy udzielanie chrztu przynależy tylko i wyłącznie Mesjaszowi, Eliaszowi lub prorokowi. Takie myślenie ogranicza ich pole widzenia.
Chrzciciel tłumaczy: Ja chrzczę wodą. I wskazuje (bo wyznanie jest zawsze wskazaniem!): Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała. Nie koncentruje na sobie. Pokazuje dalej, bardziej, głębiej. To samo, co Jan Apostoł: Jeżeli będzie trwało w was to, co słyszeliście od początku, to i wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu. A obietnicą tą, daną przez Niego samego, jest życie wieczne (1J 2). Idzie bowiem o perspektywę życia wiecznego.
Trwając przy Bogu idziemy do nieba! On jest najlepszym Przewodnikiem. On też jest Drogą, Prawdą i Życiem. Życiem na ziemi i w niebie. Przynosi nam ten dar w obfitości i nie żałując nikomu.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI