| strona główna | kontakt |
 
 
Środa II tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Bł. Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy
23 stycznia 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Miłosierdzie nad światem - Markowe pięciominutówki na czwartek 24 stycznia 2019
23 stycznia, 2019
Serce bijące życiem - Markowe pięciominutówki na środę 23 stycznia 2019
22 stycznia, 2019
Miłosierdzie to przepis na życie - Markowe pięciominutówki na wtorek 22 stycznia 2019
21 stycznia, 2019
Moc słowa Bożego - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 21 stycznia 2019
20 stycznia, 2019
Fascynacja i przerażenie wobec nieskończoności - Markowe pięciominutówki na sobotę 19 stycznia 2019
18 stycznia, 2019
Matka słucha i mówi - medytacja biblijna na 2. niedzielę zwykłą – 20 stycznia 2019
17 stycznia, 2019
Być w obecności Pana - Markowe pięciominutówki na piątek 18 stycznia 2019
17 stycznia, 2019
Czego naprawdę chcę/chcemy? - Markowe pięciominutówki na czwartek 17 stycznia 2019
16 stycznia, 2019
Gorączka egoizmu – zdolność służenia - Markowe pięciominutówki na środę 16 stycznia 2019
15 stycznia, 2019
Nauka Pańska z mocą - Markowe pięciominutówki na wtorek 15 stycznia 2019
14 stycznia, 2019
Niebo tak upragnione - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 14 stycznia 2019
13 stycznia, 2019
Świadectwo Jana Chrzciciela – w radości i wolności - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 12 stycznia 2019
11 stycznia, 2019
Moc w sercu - medytacja biblijna na niedzielę Chrztu Pańskiego – 13 stycznia 2019
10 stycznia, 2019
Chcę, bądź oczyszczony - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 11 stycznia 2019
10 stycznia, 2019
Nie przypadek, a plan miłości w „dziś” - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 10 stycznia 2019
09 stycznia, 2019
Zawierzyć w trudzie (próbie) - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 9 stycznia 2019
08 stycznia, 2019
Miłość, spojrzenie i sytość - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 8 stycznia 2019
07 stycznia, 2019
Radykalna zmiana i owoce - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 7 stycznia 2019
06 stycznia, 2019
Natanaela powołanie - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 5 stycznia 2019
04 stycznia, 2019
Uczciwie i wytrwale - medytacja biblijna na uroczystość Objawienia Pańskiego – 6 stycznia 2019
03 stycznia, 2019
Pewność przyjścia - Łukaszowe pięciominutówki na środę 24 października 2018
23 pazdziernika, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 12,39-48

Jezus powiedział do swoich uczniów: To rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie. Wtedy Piotr zapytał: Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich? Pan odpowiedział: Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby na czas wydzielił jej żywność? Szczęśliwy ten sługa, którego pan powróciwszy zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w duszy: Mój pan ociąga się z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; każe go ćwiartować i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce. Sługa, który zna wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczynił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który nie zna jego woli i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą.

Wiedza biblijna

Cały czas poruszamy się w wymiarze wiedzy. Jakże jest ona nam potrzebna! Jednak nie mówimy tylko i wyłącznie o wiedzy książkowej, której nie deprecjonujemy, bo też ma ważne miejsce i zdanie w rozwoju człowieka. Myślę, że warto przypominać sobie co jakiś czas o biblijnym pojęciu wiedzy, które oznacza spotkanie, wejście w relację. Jakże inaczej uczeń chłonie naukę kiedy jest w dobrych relacjach z nauczycielem. Albo też kiedy dziecko jest kochane przez rodziców to jakże inaczej uczy się codzienności życia od swych rodzicieli.
Słyszymy w ewangelii o gospodarzu i jego wiedzy i niewiedzy. Ta druga sprawia, że złodziej przychodzi i kradnie, bo nie ma żadnego zabezpieczenia ze strony właściciela. Oczywistą rzeczą jest fakt, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Gospodarzowi zależy na „domu” (nie myślę tutaj tylko i wyłącznie o dobrach materialnych). On czuje się odpowiedzialny, a więc strzeże domostwa i domowników.
„Wiedza” podpowiada mu, że złodziej chce się zakraść, po to by kraść! Pilnuje z uwagą, bo ta sama wiedza mówi, że moment nieuwagi spowodować może dramat, wszak okazja czyni złodzieja. Ile mądrości życiowej wypływa z uporządkowanej historii życia?! Z tego, że człowiek reflektuje nad codziennością i wyciąga wnioski i stara się je wcielić w życie?

Dwa przyjścia: złodzieja i Pana

Człowiek wierzący wie także, że Syn Człowieczy przyjdzie. Nie jak złodziej, bo nie chce kraść, nie chce niczego nam zabrać. Przyjdzie o godzinie, której się nie domyślamy. Tu też trzeba uwagi i gotowości, do której zachęca nas Pan Jezus. Mamy zadbać o dom i domowników (w tym także o siebie samych), by być gotowym na Jego przyjście. Wszak nie oczekujemy Go jako złodzieja, ale bardziej jako Gospodarza, który czyni niespodziankę. Ci bowiem, którzy są gotowi zostaną przyjęci z radości i z taką samą radością wejdą na przygotowaną ucztę.
Tak więc te dwa przyjścia i czuwania są ze sobą powiązane. Pilnujemy, by złodziej nie dostał się do naszego domu z jednej strony, a z drugiej oczekujemy z drżeniem przyjścia naszego Pana, którego wpuszczamy do domu, bo z jego strony nie ma żadnego zagrożenia. Tak wiele uczymy się w codzienności i od codzienności. To skarbiec serca. To skarbiec ludzkości. To skarbiec Kościoła.
Ta przypowieść jest do wszystkich, wszak przyjdzie chwila końca świata. Co robić? Możemy załamywać ręce, chwytać się za głowę i z przerażeniem rozglądać dookoła. Możemy włożyć ręce do kieszeni i wołać przyjdź Panie nic nie robiąc. To nie jest właściwa postawa.

Co robić?

Powtarzam pytanie: co robić? Pan daje jasną odpowiedź. Każdy z nas otrzymał miejsce i czas. Są one wypełnione tym, co nazywamy misją. Tak więc każdy z nas jest rządcą. Mamy starać się być rządcami wiernymi i roztropnymi. To Pan ustanowił nas – rzekłbym wskazał najlepsze miejsce. Idzie o to, byśmy wydzielali żywność tym, których nam dał. Tak jak Syn, który stał się Pokarmem. I byśmy to czynili na czas. Nie potem, ale tu i teraz, by potem nie okazało się za późno.
Co robić? Właśnie to, bo szczęśliwy ten sługa, którego pan powróciwszy zastanie przy tej czynności. Nie idzie bowiem o to ile robimy, ale o to kim jesteśmy. Pan Jezus postawi nas nad całym swoim mieniem. Jesteśmy ważniejsi niż całe bogactwo świata. To człowiek jest bogactwem Boga. To serce człowiecze jest przestrzenią Bożej miłości.
Zapomnienie o tym, kto jest Panem i o tym, co mi zostawił do wypełnienia prowadzi do zaniedbania i grzechu, a te odcinają nas od Boga. Człek traci rozum! Słyszymy, że sługa myśląc po swojemu zaczyna bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się. Żyje tak jakby Boga nie było! O jakże srodze się myli i srodze się przekona o tym, że Pan powróci. Wypełnijmy z radością i pokorą wolę naszego Pana. Pamiętajmy także o tym, że komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI