| strona główna | kontakt |
 
 
Piątek VI tygodnia okresu zwykłego, Święto Katedry Świętego Piotra Apostoła
22 lutego 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Przemienionymi oczami - Markowe pięciominutówki na sobotę 23 lutego 2019
22 lutego, 2019
Wdzięczności moc - medytacja biblijna na 7. niedzielę zwykłą – 24 lutego 2019
21 lutego, 2019
Pytanie – odpowiedź - medytacja biblijna na święto Katedry św. Piotra Apostoła – 22 lutego 2019
21 lutego, 2019
Mistrzowie w praktyce - Markowe pięciominutówki na czwartek 21 stycznia 2019
20 lutego, 2019
Ile razy trzeba leczyć? - Markowe pięciominutówki na środę 20 lutego 2019
19 lutego, 2019
Dla zrozumienia - Markowe pięciominutówki na wtorek 19 lutego 2019
18 lutego, 2019
Znak i odrzucenie znaku - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 18 lutego 2019
17 lutego, 2019
Bez dna… - Markowe pięciominutówki na sobotę 16 lutego 2019
15 lutego, 2019
Moc błogosławieństw - medytacja biblijna na 6. niedzielę zwykłą – 17 lutego 2019
14 lutego, 2019
Przywraca słuch i prawidłowość mówienia - Markowe pięciominutówki na piątek 15 lutego 2019
14 lutego, 2019
Posłani, by głosić - medytacja biblijna na święto Cyryla i Metodego – 14 lutego 2019
13 lutego, 2019
W sercu nadzieja - Markowe pięciominutówki na środę 13 lutego 2019
12 lutego, 2019
Nie wszystko, co błyszczy jest złotem - Markowe pięciominutówki na wtorek 12 lutego 2019
11 lutego, 2019
Frędzle Jego płaszcza - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 11 lutego 2019
10 lutego, 2019
Umiejętność wypoczywania nieco - Markowe pięciominutówki na sobotę 9 lutego 2019
08 lutego, 2019
Gruntowna przemiana - medytacja biblijna na 5. niedzielę zwykłą – 10 lutego 2019
07 lutego, 2019
Sztuka konfrontowania się - Markowe pięciominutówki na piątek 8 lutego 2019
07 lutego, 2019
Od – do nawrócenia - Markowe pięciominutówki na czwartek 7 lutego 2019
06 lutego, 2019
Przychodzenie i spotkanie z domownikami - Markowe pięciominutówki na środę 6 lutego 2019
05 lutego, 2019
Przewodnik przez góry wiary - Markowe pięciominutówki na wtorek 5 lutego 2019
04 lutego, 2019
Cud-owne życie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 5 października 2018
04 pazdziernika, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 10,13-16

Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno by się nawróciły, siedząc w worze pokutnym i w popiele. Toteż Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niżeli wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do otchłani zejdziesz! Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał.

A dzieją się cuda…

Dzieją się cuda wokół nas i w nas i to codziennie. Trzeba szeroko otworzyć serce, bo to, co najważniejsze widoczne jest tylko dla niego. Dopiero po tym otwarciu przychodzi czas na otwarcie buzi, rozdziawienie gęby ze zdumienia, by zakończyć otwarciem umysłu uznającego swoje ograniczenia, ale i niezgłębione możliwości.
Cuda dzieją się, bo jakże nie nazwać cudem faktu, że Bóg pochyla się nade mną, nad nami? Że wyciąga nas z dołu zagłady? Takie działanie zbija z tropu największych myślicieli, bo nie mieści się w głowie. Oto Bóg, Stwórca Wszechmocny dotyka z miłością swego stworzenia. Oto Bóg, Wszechpotężny, Syn Boży przyjmuje na siebie ludzką kondycję stając się człowiekiem. Oto Bóg, Wszechwiedzący, Duch Święty poprzez delikatne natchnienia kieruje nami.
Jeśli uważalibyśmy to za normalność, to życie toczyłoby się każdego dnia inaczej. Nie wchodzi w rachubę przyzwyczajenie, bo ono przechodzi w rutynę. Raczej mówić możemy o niedowiarstwie, dlatego modlitewnym wołaniem są słowa ojca chorego chłopca z ewangelii: wierzę, zaradź memu niedowiarstwu.

Dzieją się i nic

Skoro nie widzimy albo uważamy, że to oczywistość (i przechodzimy nad nią do porządku dziennego) albo wydaje się nam, że nam się należą (postawa pretensjonalna) nic nie zmienią w naszym życiu. Tymczasem ich „zadaniem” jest przyciągnąć do Boga, by otrzymujący te dary nawrócili się, zwrócili we właściwym kierunku (wszak grzech jest chybieniem do tarczy).
Cud sam w sobie niewiele znaczy, najważniejszy jest jego Autor! Bóg nie jest komiwojażerem, czarodziejem, który bawi się naiwnością i niedouczeniem człowieka. Bóg jest Cudotwórcą najpotężniejszym, choć większość cudów dokonuje się w ukryciu. Nie są one spektakularne, te z kolei są wychwytywane przez pierwsze strony gazet czy nagłówki portali czy wiadomości kanałów informacyjnych (lepiej byłoby je zwać sensacyjnymi).
To codzienność życie z Bogiem i w Bogu sprawia, że się je dostrzega, że się nimi cieszy, że odnoszą zawsze do Pana. Patrz na przykład św. siostry Faustyny i jej życia ziemskiego. Ona widziała i dotykała cudów Bożych.

Zadufanie = ślepota

Zadufani w sobie są w rzeczywistości ślepcami. Wydaje się im, że mają oczy, ale nie widzą, że mają uszy, ale nie słyszą, że mają serce, ale ono nie bije. Zadufani w sobie czynią z siebie bożki, przed którymi się kłaniają, a te, mogę zapewnić, nigdy nie dokonają prawdziwego cudu. Ale zaślepiony człek nazywać cudem będzie to, co będzie mu się żywnie podobało i to wedle własnych potrzeb, pragnień i korzyści.
Bardzo mocne porównanie-przeciwstawienie, bo Tyr i Sydon to miasta pogańskie, o których w Izraelu myślano ze wstrętem. Ale ci, którzy mogli przyjąć orędzie Dobrej Nowiny okazali się zadufani w sobie. Oto Kafarnaum, które aż do nieba chce być wyniesione. Zauważmy to obraz bałwochwalczy, to kult idolatrii, gdzie coś/ktoś zajmuje miejsce Boga.
Chrześcijanin jest pokorny! Nie głosi siebie tylko Pana i Zbawiciela, który wszedł w ich życie. Nie głosi swoich teorii tylko naukę Bożą, którą przyjął i stara się nią żyć. Nie czyni cudów, ale w imię Jezusa Chrystusa odnosi się do Ojca niebieskiego i powierza Jemu osoby i sprawy wypowiadając swe prośby i powtarzając nie moja, lecz Twoja wola niech się dzieje. Oto odpowiedź na zadufanie! Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał. Bo na pogardę nie możemy odpowiadać tym samym. Chrześcijanin prowadzi cudowne, ale nie cudaczne życie.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI