| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota XXVIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Św. Jana Kantego
20 października 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Poznanie – przyznanie się - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 20 października 2018
19 pazdziernika, 2018
Takiego mamy arcykapłana - medytacja biblijna na 29. niedzielę zwykłą – 21 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Duży i mały druk - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 19 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie - medytacja biblijna na święto Łukasza Ewangelisty – 18 października 2018
17 pazdziernika, 2018
Taki jest Bóg - Łukaszowe pięciominutówki na środę 17 października 2018
16 pazdziernika, 2018
Ludzie maryjni - medytacja biblijna na święto Jadwigi Śląskiej – 16 października 2018 - na Śląsku
15 pazdziernika, 2018
Poddać się słowu Bożemu - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 16 października 2018
15 pazdziernika, 2018
Sztuka miłości a nie sztuczki komiwojażera - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 października 2018
14 pazdziernika, 2018
Owszem błogosławieństwa - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 13 października 2018
12 pazdziernika, 2018
Matematyka chrześcijańska - medytacja biblijna na 28. niedzielę zwykłą – 14 października 2018
11 pazdziernika, 2018
W ramionach Ojca - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 12 października 2018
11 pazdziernika, 2018
Zachwiane zaufanie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 11 października 2018
10 pazdziernika, 2018
Duch syna i córki - Łukaszowe pięciominutówki na środę 10 października 2018
09 pazdziernika, 2018
Gdzie poświęcenie? - wyrzuty Marty i Marii - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 9 października 2018
08 pazdziernika, 2018
Bądź samarytaninem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 października 2018
07 pazdziernika, 2018
Niebiańskie drogi - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 6 października 2018
05 pazdziernika, 2018
Relacje podstawowe - medytacja biblijna na 27. niedzielę zwykłą – 7 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Cud-owne życie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 5 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Modlitwa i życie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 4 października 2018
03 pazdziernika, 2018
Utrata dla odzyskania- Łukaszowe pięciominutówki na środę 3 października 2018
02 pazdziernika, 2018
Cud-owne życie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 5 października 2018
04 pazdziernika, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 10,13-16

Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno by się nawróciły, siedząc w worze pokutnym i w popiele. Toteż Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niżeli wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do otchłani zejdziesz! Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał.

A dzieją się cuda…

Dzieją się cuda wokół nas i w nas i to codziennie. Trzeba szeroko otworzyć serce, bo to, co najważniejsze widoczne jest tylko dla niego. Dopiero po tym otwarciu przychodzi czas na otwarcie buzi, rozdziawienie gęby ze zdumienia, by zakończyć otwarciem umysłu uznającego swoje ograniczenia, ale i niezgłębione możliwości.
Cuda dzieją się, bo jakże nie nazwać cudem faktu, że Bóg pochyla się nade mną, nad nami? Że wyciąga nas z dołu zagłady? Takie działanie zbija z tropu największych myślicieli, bo nie mieści się w głowie. Oto Bóg, Stwórca Wszechmocny dotyka z miłością swego stworzenia. Oto Bóg, Wszechpotężny, Syn Boży przyjmuje na siebie ludzką kondycję stając się człowiekiem. Oto Bóg, Wszechwiedzący, Duch Święty poprzez delikatne natchnienia kieruje nami.
Jeśli uważalibyśmy to za normalność, to życie toczyłoby się każdego dnia inaczej. Nie wchodzi w rachubę przyzwyczajenie, bo ono przechodzi w rutynę. Raczej mówić możemy o niedowiarstwie, dlatego modlitewnym wołaniem są słowa ojca chorego chłopca z ewangelii: wierzę, zaradź memu niedowiarstwu.

Dzieją się i nic

Skoro nie widzimy albo uważamy, że to oczywistość (i przechodzimy nad nią do porządku dziennego) albo wydaje się nam, że nam się należą (postawa pretensjonalna) nic nie zmienią w naszym życiu. Tymczasem ich „zadaniem” jest przyciągnąć do Boga, by otrzymujący te dary nawrócili się, zwrócili we właściwym kierunku (wszak grzech jest chybieniem do tarczy).
Cud sam w sobie niewiele znaczy, najważniejszy jest jego Autor! Bóg nie jest komiwojażerem, czarodziejem, który bawi się naiwnością i niedouczeniem człowieka. Bóg jest Cudotwórcą najpotężniejszym, choć większość cudów dokonuje się w ukryciu. Nie są one spektakularne, te z kolei są wychwytywane przez pierwsze strony gazet czy nagłówki portali czy wiadomości kanałów informacyjnych (lepiej byłoby je zwać sensacyjnymi).
To codzienność życie z Bogiem i w Bogu sprawia, że się je dostrzega, że się nimi cieszy, że odnoszą zawsze do Pana. Patrz na przykład św. siostry Faustyny i jej życia ziemskiego. Ona widziała i dotykała cudów Bożych.

Zadufanie = ślepota

Zadufani w sobie są w rzeczywistości ślepcami. Wydaje się im, że mają oczy, ale nie widzą, że mają uszy, ale nie słyszą, że mają serce, ale ono nie bije. Zadufani w sobie czynią z siebie bożki, przed którymi się kłaniają, a te, mogę zapewnić, nigdy nie dokonają prawdziwego cudu. Ale zaślepiony człek nazywać cudem będzie to, co będzie mu się żywnie podobało i to wedle własnych potrzeb, pragnień i korzyści.
Bardzo mocne porównanie-przeciwstawienie, bo Tyr i Sydon to miasta pogańskie, o których w Izraelu myślano ze wstrętem. Ale ci, którzy mogli przyjąć orędzie Dobrej Nowiny okazali się zadufani w sobie. Oto Kafarnaum, które aż do nieba chce być wyniesione. Zauważmy to obraz bałwochwalczy, to kult idolatrii, gdzie coś/ktoś zajmuje miejsce Boga.
Chrześcijanin jest pokorny! Nie głosi siebie tylko Pana i Zbawiciela, który wszedł w ich życie. Nie głosi swoich teorii tylko naukę Bożą, którą przyjął i stara się nią żyć. Nie czyni cudów, ale w imię Jezusa Chrystusa odnosi się do Ojca niebieskiego i powierza Jemu osoby i sprawy wypowiadając swe prośby i powtarzając nie moja, lecz Twoja wola niech się dzieje. Oto odpowiedź na zadufanie! Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał. Bo na pogardę nie możemy odpowiadać tym samym. Chrześcijanin prowadzi cudowne, ale nie cudaczne życie.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI