| strona główna | kontakt |
 
 
I Niedziela okresu wielkanocnego, Wspomnienie dowolne Św. Anzelma
21 kwietnia 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Przyjaźń i słowo - medytacja biblijna na poniedziałek w Oktawie wielkanocnej – 22 kwietnia 2019
21 kwietnia, 2019
Doświadczyć! - medytacja biblijna na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego – 21 kwietnia 2019
20 kwietnia, 2019
W łonie miłosierdzia - medytacja biblijna na Wigilię Paschalną – 20 kwietnia 2019
20 kwietnia, 2019
Na własne oczy... oniemieli... - refleksja na Wielką Sobotę
19 kwietnia, 2019
Wpatruję się w Ukrzyżowanego - medytacja biblijna na Wielki Piątek – 19 kwietnia 2019
18 kwietnia, 2019
Drobne, płynne, miłosne - medytacja biblijna na Wielki Czwartek – 18 kwietnia 2019
17 kwietnia, 2019
Ogłuszenie - medytacja biblijna na Wielką Środę – 17 kwietnia 2019
16 kwietnia, 2019
Gorzki smak w ustach - medytacja biblijna na Wielki Wtorek – 16 kwietnia 2019
15 kwietnia, 2019
Miłość bezwarunkowa - medytacja biblijna na Wielki Poniedziałek – 15 kwietnia 2019
14 kwietnia, 2019
Bóg „rządzi” służąc - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 13 kwietnia 2019
12 kwietnia, 2019
Wpatrzeni w Kroplę miłosierdzia - medytacja biblijna na Niedzielę Palmową – 14 kwietnia 2019
11 kwietnia, 2019
Wpatrzeni w dzieła Ojca - wielkopostne pięciominutówki na piątek 12 kwietnia 2019
11 kwietnia, 2019
Matematyka wieczności - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 11 kwietnia 2019
10 kwietnia, 2019
W Synu wolność, prawda i miłość - wielkopostne pięciominutówki na środę 10 kwietnia 2019
09 kwietnia, 2019
Cnota cierpliwości - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 9 kwietnia 2019
08 kwietnia, 2019
We właściwym kierunku - wielkopostne pięciominutówki na poniedziałek 8 kwietnia 2019
07 kwietnia, 2019
Rozejść się czy zjednoczyć? - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 6 kwietnia 2019
05 kwietnia, 2019
Kamienie kruszone w dłoniach - medytacja biblijna na 5. niedzielę Wielkiego Postu – 7 kwietnia 2019
04 kwietnia, 2019
Niewygoda prawdy - wielkopostne pięciominutówki na piątek 5 kwietnia 2019
04 kwietnia, 2019
Zawierzenie - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 4 kwietnia 2019
03 kwietnia, 2019
Uschłe i ożywiane miejsca - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 10 września 2018
09 września, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


14 kwietnia, 2019
Wielkotygodniowe minutówki - tradycyjnie jak co roku dla tych,co mają minutę...

Mamy Go… - wielkotygodniowe minutki…

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Nie...

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 6,6-11

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go. On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: Podnieś się i stań na środku! Podniósł się i stanął. Wtedy Jezus rzekł do nich: Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy źle, życie ocalić czy zniszczyć? I spojrzawszy wkoło po wszystkich, rzekł do człowieka: Wyciągnij rękę! Uczynił to i jego ręka stała się znów zdrowa. Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi.

Uschłe miejsca w Kościele

Ci, którzy śledzili Jezusa widzieli człowieka, który miał uschłą prawą rękę. Widzimy nieszczęścia obok nas. I jaka jest nasza reakcja? Czy zaradzamy wedle naszych możliwości tym nieszczęściom? Ważne to pytanie, bo przekonujemy się, iż w naszym świecie coraz więcej biedy, coraz więcej wyschniętych połaci ziemi, coraz częściej widać wyschnięte serca...
Dzieje się wszystko w domu Bożym. To właśnie w Kościele, we wspólnocie i na modlitwie, pośród nauczania dostrzegamy te uschnięte przestrzenie. Czyż nie jest tak, że Kościół staje się jedynym miejscem, w którym jeszcze mówi się o wartościach odwiecznych, przypomina o niebie i drodze do niego, o miłości realnej i dotykalnej, a nie tylko zdeklarowanej w słowach, czy w nikomu niepotrzebnych dokumentach?
Tak! Kościół nazywa rzeczy po imieniu i stara się zaradzić wedle swoich możliwości dostrzeganym biedom. Któż bowiem najwięcej pomaga ofiarom różnego rodzaju kataklizmów? Wystarczy uważnie przejrzeć sprawozdania finansowe Caritas i od razu znajdziemy odpowiedź. Na pustyni świata Kościół jawi się jako oaza, gdzie można przyjść i odpocząć, nasycić się na dalszą drogę.

Uznać i przeskoczyć przeszkody

Bez jasnego uznania (przyznania się) do uschłych miejsc nic nie da się uczynić. Dlatego właśnie w sposób miłosierny (a nie bezlitosny) Pan Jezus zwraca się do człowieka chorego: Podnieś się i stań na środku! Nie chodzi o ekshibicjonizm ani też o obnoszenie się, ale o stanięcie w prawdzie. Tak, wszyscy widzieli, sam chory także, ale stanięcie w prawdzie i powiedzenie sobie: jestem chory, potrzebuję wody sprawia, że inaczej spoglądamy na rzeczywistość. Nie zaczynajmy od innych, ale od siebie samych. I wcale nie zachęcam do poszukiwania uschniętych (zaginionych) miejsc. Pan wskazuje je nam z delikatnością i miłością. Gdy je widzimy, uznajemy i oddajemy Jezusowi, to dajemy Mu szansę by się nimi zajął.
Są przeszkody z wielu stron. Ze strony samego chorego, który uważa, że tak musi być, że już nic się nie zmieni. Uznaje siebie za kalekę. Także ze strony sąsiadów, którzy myślą tak samo. Nawet przez głowę im nie przeszło, że mogłoby być inaczej. Wreszcie są tacy, jak uczeni w Piśmie i faryzeusze, których naprawdę nie interesuje los nieszczęśników. Oni mają swoje plany i chcą ubić swoje interesy, także z nieszczęścia ludzkiego.
Ze strony Pana Jezusa nie ma przeszkód! Wystarczy otwarte serce chorego. Nikt ani nic nie może powstrzymać Bożej miłości, którą Wszechmocny rozlewa nieustannie w naszych sercach. Bez tej miłości wysychamy. Wiemy dobrze, że jak ziemia wysycha to twardnieje, a wręcz staje się twarda jak kamień. Pan chce skruszyć ową twardość, chce sprawić by susza nie zwyciężyła, byśmy nie stali się pustynią.

Stanąć w Prawdzie

Kiedy więc podniesiesz się posłuchaj słów Pana: Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy źle, życie ocalić czy zniszczyć? Kiedy stoisz wobec nieszczęść ludzkich wsłuchaj się w to samo pytanie. To jest pytanie nakierowujące na właściwe patrzenie. Zobacz uschnięte ręce i staraj się zaradzić wedle możliwości. Nie ograniczaj Boga. Nie ograniczaj Jego nieskończonej mocy. Wszak wyznajesz, że jest wszechmogący. Nie zostawiaj tego w teorii!
To są pytania retoryczne, choć niestety, nasze czasy potwierdzają, że ignorowane, zbywane. Reakcja wściekłości potwierdza, że ludzie je słyszą, że docierają do ich uszu, ale nie chcą podjąć, nie chcą odpowiedzieć na nie, nie chcą wprowadzić słowa w czyn. To trud! Pan spojrzawszy wkoło po wszystkich, rzekł do człowieka: Wyciągnij rękę! Rozejrzyj się ile cudów Bóg dokonał w twym życiu, ile uschłych miejsc przemienił w pojezierza czy żyzną ziemię?
Posłuchaj przede wszystkim Pana Jezusa. Ci, co nie słuchają głosu Boga prędzej czy później wpadają w szał i naradzają się między sobą, co by uczynić Jezusowi, by zamknąć Mu usta, by nie słuchać Jego słów. To samo dotknie i uczniów Pana – wystarczy przypomnieć Szczepana i tych, którzy go zabili.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI