| strona główna | kontakt |
 
 
I Niedziela okresu wielkanocnego, Wspomnienie dowolne Św. Anzelma
21 kwietnia 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Przyjaźń i słowo - medytacja biblijna na poniedziałek w Oktawie wielkanocnej – 22 kwietnia 2019
21 kwietnia, 2019
Doświadczyć! - medytacja biblijna na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego – 21 kwietnia 2019
20 kwietnia, 2019
W łonie miłosierdzia - medytacja biblijna na Wigilię Paschalną – 20 kwietnia 2019
20 kwietnia, 2019
Na własne oczy... oniemieli... - refleksja na Wielką Sobotę
19 kwietnia, 2019
Wpatruję się w Ukrzyżowanego - medytacja biblijna na Wielki Piątek – 19 kwietnia 2019
18 kwietnia, 2019
Drobne, płynne, miłosne - medytacja biblijna na Wielki Czwartek – 18 kwietnia 2019
17 kwietnia, 2019
Ogłuszenie - medytacja biblijna na Wielką Środę – 17 kwietnia 2019
16 kwietnia, 2019
Gorzki smak w ustach - medytacja biblijna na Wielki Wtorek – 16 kwietnia 2019
15 kwietnia, 2019
Miłość bezwarunkowa - medytacja biblijna na Wielki Poniedziałek – 15 kwietnia 2019
14 kwietnia, 2019
Bóg „rządzi” służąc - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 13 kwietnia 2019
12 kwietnia, 2019
Wpatrzeni w Kroplę miłosierdzia - medytacja biblijna na Niedzielę Palmową – 14 kwietnia 2019
11 kwietnia, 2019
Wpatrzeni w dzieła Ojca - wielkopostne pięciominutówki na piątek 12 kwietnia 2019
11 kwietnia, 2019
Matematyka wieczności - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 11 kwietnia 2019
10 kwietnia, 2019
W Synu wolność, prawda i miłość - wielkopostne pięciominutówki na środę 10 kwietnia 2019
09 kwietnia, 2019
Cnota cierpliwości - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 9 kwietnia 2019
08 kwietnia, 2019
We właściwym kierunku - wielkopostne pięciominutówki na poniedziałek 8 kwietnia 2019
07 kwietnia, 2019
Rozejść się czy zjednoczyć? - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 6 kwietnia 2019
05 kwietnia, 2019
Kamienie kruszone w dłoniach - medytacja biblijna na 5. niedzielę Wielkiego Postu – 7 kwietnia 2019
04 kwietnia, 2019
Niewygoda prawdy - wielkopostne pięciominutówki na piątek 5 kwietnia 2019
04 kwietnia, 2019
Zawierzenie - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 4 kwietnia 2019
03 kwietnia, 2019
Wędrowna szkoła do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 4 września 2018
03 września, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


14 kwietnia, 2019
Wielkotygodniowe minutówki - tradycyjnie jak co roku dla tych,co mają minutę...

Mamy Go… - wielkotygodniowe minutki…

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Nie...

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 4,31-37

Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy. A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy; Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego! Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego nie wyrządzając mu żadnej szkody. Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą. I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

Wędrówka uczy

Słyszymy, że Pan Jezus naucza i wszyscy zdumiewali się Jego nauką. Gdzieś drzemie w nas pragnienie, by teoria od razu ukazywała się w praktyce. Coś w rodzaju biblijnego rzekł i stało się. Jednak dobrze wiemy, że owo od razu potrzebuje czasu. Trzeba się uczyć, wręcz zdobywać wiedzę. Tak, jesteśmy zdobywcami jeśli powoli i cierpliwie i systematycznie idziemy górskim szlakiem. Jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że zdobędziemy szczyt!
Potrzebujemy tej wędrówki, bo ona pomaga. Także oczyszcza z naleciałości. Długa bowiem wędrówka uczy nas rozeznawania tego, co dobre, a co złe i zostawiania tego, co jest niepotrzebne, by nie opóźniało drogi. Są chwile wytchnienia, gdy wędrowiec siada na brzegu drogi. Są chwile rozkoszowania się pięknymi widokami na połoninach. Są też momenty strachu, że pomyliło się szlak czy dochodzą skądś nieznane odgłosy. To wszystko jest wpisane w górski szlak.
Trzeba na niego wejść i kroczyć trzymając się oznakowanej drogi. Bo nie idziemy w ciemno! Nie idziemy w nieznane. Nie wiemy tylko, co nas może spotkać.

Zdumieni mocą słowa

Powracam do zdumienia nauką Pańską. Czy nie doświadczyliśmy wielkiej radości, gdy doszliśmy do sedna i rozwiązaliśmy jakieś zadanie (problem)? Tak. I to nie kwestia, że udało się, ale świadomość, że włożony trud przyniósł konkretne owoce. W tych kategoriach więc odczytajmy, że zdumienie płynęło z faktu, iż słowo Pana Jezusa było pełne mocy.
Dobrze wiemy, że nasze ludzkie słowa też mają moc. Czasami odczuwamy to na własnej skórze jak ktoś o nas plotkuje (albo my o kimś), obmawia czy oczernia. Także duże zdziwienie się pojawia kiedy atakuje się kogoś w rozmowie (z reguły nieobecnego), a ktoś inny zacznie pokazywać jego dobre strony (nawet gdyby to miała być tylko jedna i na dodatek po ludzku banalna). Wypowiadane słowo może być twórcze lub destrukcyjne – zależy od mówiącego.
Nie wszystko, co mówi świat jest dobrą, Bożą nauką. Dlatego trzeba rozumnego i rozważnego podejścia. Uczymy się całe życie! Jednak pewne fundamenty są niezmienne. Nie wolno ich ruszać, bo runie cały gmach ludzkiej egzystencji. To jest prawo Boże, które trzeba wprowadzać w życie – przechodzić od wiedzy do życia, od rozumu do serca.

Nie krzycz – milczenie jest złotem

Gdy pojawia się nauka Boża (i praktykowanie jej) to zaczyna się w naszych czasach krzyk wniebogłosy! Tenże światowy bełkot potwierdza, że idziemy właściwą drogą. Nikt nie nakazuje wejść na drogę Bożych przykazań. To jest zaproszenie! Ciekawe czemuż to kole w oczy świadectwo prawdziwego chrześcijańskiego życia? Przesada. Niepotrzebne. Po co tyle? I to ze strony braci i sióstr w wierze. Nie bójmy się dawać świadectwa! Zło zacznie wrzeszczeć, wyśmiewać się, naigrawać. Nie zważajmy na to!
Duch nieczysty, który atakuje szczególnie w naszych czasach to duch relatywizmu rozmywające fundamenty (a wcale nie idzie o to, że mamy być „fundamentalistami” w wyznawaniu wiary) i... wbrew pozorom sprzeczności duch lenistwa i duch pracoholizmu. Mało uczymy się, bo mało siadamy, by rozważyć otrzymaną lekcję, by wyciągnąć jakieś sensowne wnioski, aby nie wpadać do tego samego dołu (pułapki) po wielokroć.
Wszędzie potrzeba cnoty umiarkowania. Nie wszystko muszę wiedzieć. Nie wszystkiego muszę spróbować. Nie muszę się znać na wszystkim. Pan Jezus uczy, żeby nie wchodzić z rozmowę z duchem nieczystym: Milcz i wyjdź z niego! Nie podejmuj dyskusji, bo przegrasz. Wiedz, że kiedy Pan działa wolność stanie się naszym udziałem. Zło lubuje się w spektakularnych scenach, stąd to rzucenie na środek – chce przestraszyć. Gdy zawierzamy Bogu to zły nie może wyrządzić nam żadnej szkody.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI