| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XXV tygodnia okresu zwykłego
24 września 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Być pełnym - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 25 września 2018
24 września, 2018
Wydawać się - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 24 września 2018
23 września, 2018
Przeżuwaj uważnie i codziennie - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 22 września 2018
21 września, 2018
Co/kto w mym sercu? - medytacja biblijna na 25. niedzielę zwykłą – 23 września 2018
20 września, 2018
Dar Boży czy ofiara losu - medytacja biblijna na święto Mateusza Apostoła i Ewangelisty – 21 września 2018
20 września, 2018
Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 20 września 2018
19 września, 2018
Pokolenie mądrości czy głupoty? - Łukaszowe pięciominutówki na środę 19 września 2018
18 września, 2018
Przez Matkę do Syna - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2018
17 września, 2018
Wszyscy są wybrani - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 17 września 2018
16 września, 2018
Owoc Golgoty w codzienności - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2018
14 września, 2018
Tyle na marne? - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 16 września 2018
13 września, 2018
Droga dobrze oznakowana - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2018
13 września, 2018
Wdzięczności moc - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 13 września 2018
12 września, 2018
Spełniający się ów dzień - Łukaszowe pięciominutówki na środę 12 września 2018
11 września, 2018
Pan sam przez nas - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 11 września 2018
10 września, 2018
Uschłe i ożywiane miejsca - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 10 września 2018
09 września, 2018
Bez przypadku - medytacja biblijna na święto Narodzenia NMP – 8 września 2018
07 września, 2018
Rozwiązane języki - medytacja biblijna na 23. niedzielę zwykłą – 9 września 2018
06 września, 2018
Równowaga starego i nowego - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 7 września 2018
06 września, 2018
Uporządkowane szaleństwo-pasja - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 6 września 2018
05 września, 2018
Mniej czy bardziej widoczny przypis - Markowe pięciominutówki na wtorek 5 czerwca 2018
04 czerwca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 12, 13-17

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”. Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Przypisy

Kiedy w pracy naukowej korzysta się z czyichś materiałów, to należy umieścić przypisy. Bez nich traktuje się pracę jako plagiat i grozi to nawet procesem sądowym i wyrokiem. To nie wstyd korzystać z pomocy innych. Prawda uczy nas uczciwości w podejściu do rzeczywistości. Po co wyważać drzwi, jeśli są już otwarte lub jeśli kilka kroków dalej są inne też otwarte?
Czy chrześcijanin ma takie przypisy? Zauważmy, że te są z reguły na dole strony i to mniejszym drukiem opatrzone. Nieważne? Tu nie ma mowy o kategoriach ważności. Czy żyję tak, że ludzie widzą i wiedzą, iż Autorem wiodącym jest Jezus Chrystus, a ja czynię wariacje mego żywota? Istnieje też możliwość, iż przypisy pojawiają się na końcu pracy. W tym przypadku życie człowieka toczy się i na koniec okazuje z czego i jak korzystał, do jakich źródeł sięgał.
Ewangeliczny człowiek nie musi mieć wytatuowane na czole dużymi literami, że jest uczniem Chrystusa. Każda myśl, decyzja, słowo i czyn mówią o istocie, o sednie bycia chrześcijaninem. Jedynym kryterium rozeznawania dla chrześcijanina jest Jezus Chrystus i słowo, które do mnie/nas wypowiedział.

Próba zatuszowania

Możemy spojrzeć na ewangelię o denarze w kategoriach przypisów. Cezar produkował pieniądze i umieszczał na nich swój wizerunek, czyli... miał prawo do wizerunku. Denary należały do niego. Nie trzeba było wiele mówić. Człek patrzył i widział obraz i napis: to należy do Cezara. Tak więc należy mu to zwrócić! Wszak właściciel prędzej czy później, mniej czy bardziej gwałtownie upomni się o swoją własność!
Wizerunek Pana Jezusa jest też w nas zakodowany. Wiąże się ten obraz z ewangelią poprzedzającą o robotnikach w winnicy, którzy próbowali zawłaszczyć nieswoje (skutki pamiętamy). Przychodzą do Pana emisariusze i przedstawiają własny obraz: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. To cały wstęp mówiący o ich wyobrażeniu. Jednak wiemy, że ich zamiary były inne. Oni chcieli zniszczyć wizerunek Pana Jezusa! Pragnęli Go zniekształcić, zdeformować. Mieli zamiar zniszczyć przypisy, by nie było widać, by nie można było „czytać”, że Jezus jest Synem Bożym!
O jakże to ułudne! Nie umieszczenie przypisów czy też ich wykreślenie nie oznacza, że niszczy się źródło. Przecież dobrze wiemy, że prawda wyjdzie na jaw! Zawsze! I to w sytuacji najmniej spodziewanej i z reguły niezręcznej.

Czyj obraz i napisz noszę?

Należę do Cezara (świata) czy należę do Boga? Przynależeć, czyli nawiązać szczególną więź. To może być zdrowa lub chora przynależność. Dla przykładu ile toksycznych relacji jest między matkami a ich dziećmi lub też toksycznych przyjaźni, które z przyjaźnią niewiele wspólnego mają.
Chrześcijanin nie należy do świata! Co wcale nie oznacza, że nie ma go na tym świecie. Jest i ma się angażować. Wszak świat ten nosi w sobie przypis Boży. Mamy go odkrywać i pokazywać i korzystać z niego. To jest marka, której nie sposób wymazać czy usunąć w innych sposób. Tego nie da się odciąć jak metkę jakiejś firmy. Dlatego oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara.
Chrześcijanin po to żyje, by oddać chwałę Bogu. Ten jest Stwórcą. Wszystko do Niego należy. Ten to pojmie i przyjmie i wprowadzi w życie, kto rozpoznaje i uznaje w Jezusie Chrystusie Króla i Pana, jedynego Boga. Wtedy rodzi się pełnia podziwu dla Syna. Wtedy stajemy się coraz bardziej synami i córkami, bo wychodzi na światło dzienne przypis, że jesteśmy Boży.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI