| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XII tygodnia okresu zwykłego
25 czerwca 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Przedzieraj się do góry! - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 26 czerwca 2018
25 czerwca, 2018
Równowaga Boża - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 25 czerwca 2018
24 czerwca, 2018
Miłość i schizofrenia duchowa - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 23 czerwca 2018
22 czerwca, 2018
W rękach Boga - medytacja biblijna na uroczystość Narodzenia Jana Chrzciciela – 24 czerwca 2018
21 czerwca, 2018
W świetle Bożym - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 22 czerwca 2018
21 czerwca, 2018
Modlitwy konieczność - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 21 czerwca 2018
20 czerwca, 2018
Uczynki pobożne – z serca - Mateuszowe pięciominutówki na środę 20 czerwca 2018
19 czerwca, 2018
Bliźniaki - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 19 czerwca 2018
18 czerwca, 2018
W jednym worku jesteśmy! - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 18 czerwca 2018
17 czerwca, 2018
Przysięga - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 16 czerwca 2018
15 czerwca, 2018
Wszystko w ziarnie - medytacja biblijna na 11. niedzielę zwykłą – 17 czerwca 2018
14 czerwca, 2018
Między przesadą a luzem - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 15 czerwca 2018
14 czerwca, 2018
Darując nie tracimy - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 14 czerwca 2018
13 czerwca, 2018
Wierność prawu Bożemu - Mateuszowe pięciominutówki na środę 13 czerwca 2018
12 czerwca, 2018
Kopalnia soli i Źródło światła - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 12 czerwca 2018
11 czerwca, 2018
O chęci - medytacja biblijna na święto Barnaby Apostoła – 11 czerwca 2018
10 czerwca, 2018
Wędrówka serca i w sercu - medytacja biblijna na święto Niepokalanego Serca NMP – 9 czerwca 2018
08 czerwca, 2018
Bez przesady - medytacja biblijna na 10. niedzielę zwykłą – 10 czerwca 2018
07 czerwca, 2018
Przebite i zamieszkałe - medytacja biblijna na uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa – 8 czerwca 2018
07 czerwca, 2018
Przetrzeć oczy – jest blisko - Markowe pięciominutówki na czwartek 7 czerwca 2018
06 czerwca, 2018
Mniej czy bardziej widoczny przypis - Markowe pięciominutówki na wtorek 5 czerwca 2018
04 czerwca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 12, 13-17

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”. Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Przypisy

Kiedy w pracy naukowej korzysta się z czyichś materiałów, to należy umieścić przypisy. Bez nich traktuje się pracę jako plagiat i grozi to nawet procesem sądowym i wyrokiem. To nie wstyd korzystać z pomocy innych. Prawda uczy nas uczciwości w podejściu do rzeczywistości. Po co wyważać drzwi, jeśli są już otwarte lub jeśli kilka kroków dalej są inne też otwarte?
Czy chrześcijanin ma takie przypisy? Zauważmy, że te są z reguły na dole strony i to mniejszym drukiem opatrzone. Nieważne? Tu nie ma mowy o kategoriach ważności. Czy żyję tak, że ludzie widzą i wiedzą, iż Autorem wiodącym jest Jezus Chrystus, a ja czynię wariacje mego żywota? Istnieje też możliwość, iż przypisy pojawiają się na końcu pracy. W tym przypadku życie człowieka toczy się i na koniec okazuje z czego i jak korzystał, do jakich źródeł sięgał.
Ewangeliczny człowiek nie musi mieć wytatuowane na czole dużymi literami, że jest uczniem Chrystusa. Każda myśl, decyzja, słowo i czyn mówią o istocie, o sednie bycia chrześcijaninem. Jedynym kryterium rozeznawania dla chrześcijanina jest Jezus Chrystus i słowo, które do mnie/nas wypowiedział.

Próba zatuszowania

Możemy spojrzeć na ewangelię o denarze w kategoriach przypisów. Cezar produkował pieniądze i umieszczał na nich swój wizerunek, czyli... miał prawo do wizerunku. Denary należały do niego. Nie trzeba było wiele mówić. Człek patrzył i widział obraz i napis: to należy do Cezara. Tak więc należy mu to zwrócić! Wszak właściciel prędzej czy później, mniej czy bardziej gwałtownie upomni się o swoją własność!
Wizerunek Pana Jezusa jest też w nas zakodowany. Wiąże się ten obraz z ewangelią poprzedzającą o robotnikach w winnicy, którzy próbowali zawłaszczyć nieswoje (skutki pamiętamy). Przychodzą do Pana emisariusze i przedstawiają własny obraz: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. To cały wstęp mówiący o ich wyobrażeniu. Jednak wiemy, że ich zamiary były inne. Oni chcieli zniszczyć wizerunek Pana Jezusa! Pragnęli Go zniekształcić, zdeformować. Mieli zamiar zniszczyć przypisy, by nie było widać, by nie można było „czytać”, że Jezus jest Synem Bożym!
O jakże to ułudne! Nie umieszczenie przypisów czy też ich wykreślenie nie oznacza, że niszczy się źródło. Przecież dobrze wiemy, że prawda wyjdzie na jaw! Zawsze! I to w sytuacji najmniej spodziewanej i z reguły niezręcznej.

Czyj obraz i napisz noszę?

Należę do Cezara (świata) czy należę do Boga? Przynależeć, czyli nawiązać szczególną więź. To może być zdrowa lub chora przynależność. Dla przykładu ile toksycznych relacji jest między matkami a ich dziećmi lub też toksycznych przyjaźni, które z przyjaźnią niewiele wspólnego mają.
Chrześcijanin nie należy do świata! Co wcale nie oznacza, że nie ma go na tym świecie. Jest i ma się angażować. Wszak świat ten nosi w sobie przypis Boży. Mamy go odkrywać i pokazywać i korzystać z niego. To jest marka, której nie sposób wymazać czy usunąć w innych sposób. Tego nie da się odciąć jak metkę jakiejś firmy. Dlatego oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara.
Chrześcijanin po to żyje, by oddać chwałę Bogu. Ten jest Stwórcą. Wszystko do Niego należy. Ten to pojmie i przyjmie i wprowadzi w życie, kto rozpoznaje i uznaje w Jezusie Chrystusie Króla i Pana, jedynego Boga. Wtedy rodzi się pełnia podziwu dla Syna. Wtedy stajemy się coraz bardziej synami i córkami, bo wychodzi na światło dzienne przypis, że jesteśmy Boży.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI