| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XXVIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Św. Jadwigi Śląskiej
16 października 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Taki jest Bóg - Łukaszowe pięciominutówki na środę 17 października 2018
16 pazdziernika, 2018
Ludzie maryjni - medytacja biblijna na święto Jadwigi Śląskiej – 16 października 2018 - na Śląsku
15 pazdziernika, 2018
Poddać się słowu Bożemu - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 16 października 2018
15 pazdziernika, 2018
Sztuka miłości a nie sztuczki komiwojażera - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 października 2018
14 pazdziernika, 2018
Owszem błogosławieństwa - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 13 października 2018
12 pazdziernika, 2018
Matematyka chrześcijańska - medytacja biblijna na 28. niedzielę zwykłą – 14 października 2018
11 pazdziernika, 2018
W ramionach Ojca - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 12 października 2018
11 pazdziernika, 2018
Zachwiane zaufanie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 11 października 2018
10 pazdziernika, 2018
Duch syna i córki - Łukaszowe pięciominutówki na środę 10 października 2018
09 pazdziernika, 2018
Gdzie poświęcenie? - wyrzuty Marty i Marii - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 9 października 2018
08 pazdziernika, 2018
Bądź samarytaninem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 października 2018
07 pazdziernika, 2018
Niebiańskie drogi - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 6 października 2018
05 pazdziernika, 2018
Relacje podstawowe - medytacja biblijna na 27. niedzielę zwykłą – 7 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Cud-owne życie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 5 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Modlitwa i życie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 4 października 2018
03 pazdziernika, 2018
Utrata dla odzyskania- Łukaszowe pięciominutówki na środę 3 października 2018
02 pazdziernika, 2018
Stróż z miłości - medytacja biblijna na święto Aniołów Stróżów – 2 października 2018
01 pazdziernika, 2018
Przyjęcie – pojęcie – przejęcie się - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 1 października 2018
30 września, 2018
Wiedza dla człowieka - medytacja biblijna na święto Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała – 29 września 2018
28 września, 2018
W jednej rodzinie - medytacja biblijna na 26. niedzielę zwykłą – 30 września 2018
27 września, 2018
Kocham = pójdź za Mną - wielkanocne pięciominutówki na piątek 18 maja 2018
17 maja, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 21,15-19

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci? Odpowiedział Mu: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego: Paś baranki moje. I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie? Odparł Mu: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego: Paś owce moje. Powiedział mu po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: Czy kochasz Mnie? I rzekł do Niego: Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do niego Jezus: Paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz. To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to rzekł do niego: Pójdź za Mną!

Nagła zmiana tematu?

Cóż to się wydarzyło, że w taki niespodziewany sposób w liturgii słowa odchodzi się od modlitwy arcykapłańskiej Pana Jezusa i mamy spotkanie i rozmowę nad jeziorem? Syn prosi Ojca o jedność dla swych uczniów wskazując na jej wzór w relacji między nimi. Zaprasza nas do takiej samej więzi.
Wiemy dobrze, że prawdziwa więź (jedność) to złączenie dwóch serc (osób). Nie ma w niej miejsca na uzależnienie się od siebie. To życiodajna więź, z której czerpią obie strony do rozwoju. To uczenie się wołania ty, a nie ciągłego powtarzania ja. W tle rozbrzmiewa tak jak Ja Ojcze w Tobie, a Ty we Mnie.
Tak naprawdę wydarzenie, o którym słyszymy jest ukoronowaniem. Przecież rozmowa Pana Jezusa z Szymonem Piotrem, który słyszał modlitwę arcykapłańską w Wieczerniku, jest dialogiem miłości. Ileż dowiadujemy się z niej o miłości Apostoła do swego Pana i Zbawiciela!

O miłości...

Przede wszystkim miłość umie zadawać pytania i... nie są to pytania teoretyczne. Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci? Miłość pyta bezpośrednio. Nie zwraca się do tłumu z pytaniem kto mnie miłuje. Pyta mnie i ciebie, po imieniu. W danym momencie nie interesuje się innymi, bo pytany nie ma się rozglądać za innymi. To jest pytanie do mnie skierowane. Nie do współmałżonka, dziecka, sąsiada, nieznajomego. Do mnie! Bezpośrednio! Ignacy Loyola w Ćwiczeniach duchownych powtarza z natarczywą więc systematycznością, że Bóg chce bezpośrednio komunikować się ze stworzeniem, a jeśli są „pomocnicy” to ich pierwszym zadaniem jest nie przeszkadzać w tej bezpośredniości.
Wobec takiego pytania nie można pozostać obojętnym. Brak odpowiedzi na nie jest odpowiedzią. Znając historię Piotra wiemy, że był człowiekiem spontanicznym, tak trochę na zasadzie, że zanim pomyślał to już wypowiedział. Tak więc nie dziwi natychmiastowość odpowiedzi: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Piękna deklaracja! Nie za szybka? Składał takie i to nie raz. Co z tego wyszło to wiemy.
Czemuż to nie wystarczyło jeden raz? Otóż w rzeczach ważnych potrzeba ugruntowania. Drugie pytanie tak samo brzmiące to nie wyrzut ni fakt, że Pan Jezus nie dosłyszał odpowiedzi. Miłość zaskakuje, bo nie jest wsobna. Krótki dialog: Kochasz Mnie? Tak, kocham. I Miłujący obdarowuje: Paś baranki moje. (…) Paś owce moje. Czy nie słyszymy tutaj: kochaj wszystkich całym sobą! Tak, jak Pasterz kocha swoje stado?!

Powtarzane wyznanie

Rozkochani wiedzą, że nigdy dość słów o miłości. Nie męczą się ni nudzą rozmową o niej. W tym mieści się także powtarzanie słów: kocham cię... Jednak to powtarzanie nie ma być machinalne! Takie rani do głębi. Powracam do autora Ćwiczeń duchownych. Większość modlitw, do których zapraszany jest rekolektant to są powtórki. Ich celem jest pogłębienie, dotarcie do istoty, nasycenie się sednem. Jeśli chcemy wydobyć diament z kopalni, to trzeba się nieźle natrudzić, kopać coraz głębiej, wwiercić się w pokłady.
W tym świetle pytanie po raz trzeci ma sens. Nie idzie o Pana Jezusa. Myślę, że chodzi przede wszystkim o serce Szymona Piotra, o to, by do głębi jego jestestwa dotarła prawda o tym, że on, zaprzaniec, jest kochany nieskończoną i nie kończącą się miłością przez Jezusa. Zasmucenie jest w tym przypadku czymś normalnym i naturalnym. Nie zatrzymał się na nim. Szuka powodu i odkrywamy że znalazł w jego odpowiedzi: Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. Zauważmy, że już nie ma „ja” kocham, ale jest „Ty” wiesz.
W tym świetle warto na koniec wsłuchać się w zaproszenie miłości (to jest ten sam dialog, ta sama materia, choć inne słowa): Pójdź za Mną! Miłość nie zniewala. Miłość wskazuje właściwą drogę, jeśli nawet niełatwo się jest na nią zgodzić. To nie jest bezwolność. To zgoda na Miłość i chodzenie jej, niekiedy niepojętymi, drogami. Pójdź za Mną to Boże wyznanie: kocham cię...

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI