| strona główna | kontakt |
 
 
Środa XXIV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Januarego
19 września 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 20 września 2018
19 września, 2018
Pokolenie mądrości czy głupoty? - Łukaszowe pięciominutówki na środę 19 września 2018
18 września, 2018
Przez Matkę do Syna - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2018
17 września, 2018
Wszyscy są wybrani - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 17 września 2018
16 września, 2018
Owoc Golgoty w codzienności - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2018
14 września, 2018
Tyle na marne? - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 16 września 2018
13 września, 2018
Droga dobrze oznakowana - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2018
13 września, 2018
Wdzięczności moc - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 13 września 2018
12 września, 2018
Spełniający się ów dzień - Łukaszowe pięciominutówki na środę 12 września 2018
11 września, 2018
Pan sam przez nas - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 11 września 2018
10 września, 2018
Uschłe i ożywiane miejsca - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 10 września 2018
09 września, 2018
Bez przypadku - medytacja biblijna na święto Narodzenia NMP – 8 września 2018
07 września, 2018
Rozwiązane języki - medytacja biblijna na 23. niedzielę zwykłą – 9 września 2018
06 września, 2018
Równowaga starego i nowego - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 7 września 2018
06 września, 2018
Uporządkowane szaleństwo-pasja - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 6 września 2018
05 września, 2018
Miej miłosierdzie dla mnie(nas) i dla całego świata - Łukaszowe pięciominutówki na środę 5 września 2018
04 września, 2018
Wędrowna szkoła do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 4 września 2018
03 września, 2018
Stosunek do proroka - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 3 września 2018
02 września, 2018
Działanie bez nadaktywności - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 1 września 2018
31 sierpnia, 2018
Czcić wargami - medytacja biblijna na 22. niedzielę zwykłą – 2 września 2018
30 sierpnia, 2018
Zwyczajność Pana - medytacja biblijna na 3. niedzielę wielkanocną – 15 kwietnia 2018
12 kwietnia, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: Ciągle siedzimy w Wieczerniku. Pan przychodzi i przynosi dar pokoju! Nie tylko. Zaprasza, byśmy Go dotknęli… i oświeca nasze umysły.
Wprowadzenie 2: Prosić o łaskę dotknięcia Zmartwychwstałego i pozwolenia, by On nas dotknął i uczynił świadkami.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Łk 24,35-48

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego.

Zwyczajność...

Słuchając tej ewangelii widzimy zwyczajność w podejściu Boga do człowieka. Bóg nie wydziwia! Świat nakręca sprężynę niezwykłości, którą lepiej nazwać sprężyną sensacyjności. To taki narkotyk produkowany non stop przez media i „na ucho” w plotkarskim świecie.
W rzeczywistości bowiem nie umiemy patrzeć na zwyczajność, na codzienność. Traktujemy ją jak zło konieczne czy jarzmo, które nam ktoś założył na kark. A więc szukamy niezwykłości, a dokładniej biegamy za sensacjami. Potrzebujemy coraz to nowych źródeł adrenaliny. I gubimy się i tracimy orientację. Nasz świat zamiast ucieszyć się tu i teraz to woła pij, jedz, bierz (w domyśle środki odurzające). By nie było skrupułów czy wyrzutów sumienia to świat krzyczy o wolności, o tolerancji, o tym, że wszystko mi wolno!
Zabijanie zwyczajności jest niszczeniem życia! Jeśli bowiem nie potrafimy dostrzec Bożego działania w codzienności, to nie widzimy Go w tak szczególnych chwilach jak tajemnica Jego paschy, Jego śmierci i zmartwychwstania. Czemuż to? Bo nie jest to sensacyjne! Czemuż to nie podnosi się nam ciśnienie na myśl o tym, że Pan Jezus przychodzi do nas?

Rozmawiamy o...

W Wieczerniku spotykają się ci, którzy szli za Jezusem i opowiadają o spotkaniu z Nim. Dzielą się Zmartwychwstałym! W tymże momencie On sam stanął pośród nich. Za każdym razem kiedy zapraszamy Jezusa do swego serca, do naszych rozmów, do naszych decyzji i czynów, do naszych relacji On przychodzi! Im mniej rozmów o Nim, o doświadczeniu Boga tym gorzej widzimy, tym bardziej się kurczymy w sobie.
Co się dzieje? Jesteśmy zatrwożeni i wylękli. Jesteśmy zmieszani i wątpliwości budzą się w naszych sercach. Konsekwencją tego jest oddalenie. Ciekawe, że tak łatwo i szybko podważamy prawdy wiary, a z taką samą szybkością i łatwością wierzymy w to, co piszą bulwarówki czy mówimy w sąsiedzkim plotkowaniu. Zauważmy, że w obu przypadkach mówimy o wierze.
Odpowiedzią na tę walkę w nas jest proste pozdrowienie Pana: Pokój wam! Człowiek goniący za sensacją nigdy nie będzie miał pokoju w sercu. Ciągle będzie mu mało. Zachowuje się jak na głodzie narkotycznym czy alkoholowym. Nasłuchuje nienasyconym uchem i słyszy piąte przez dziesiąte, a wydaje mu się, że już wie wszystko. Przyjmijmy dar pokoju Bożego! Sensacja jest jak rosa o poranku – szybko znika, a w sercu pozostawia pustkę i gorycz. Nie dajmy się wciągnąć w wir plotek, a zajmijmy się głoszeniem Zmartwychwstałego.

Kawałek pieczonej ryby

Co przekonuje uczniów, bo z radości jeszcze nie wierzyli i byli pełni zdumienia? Zwyczajność! Bóg nie używa spektakularnych widowisk. Bierze posiłek i spożywa razem z nimi. Czemuż to właśnie kawałek pieczonej ryby ich „oświecił”? Czyż nie jest to fakt codzienności, kawałka chleba, który spożywamy i który daje nam życie? To właśnie tu i teraz, każdego dnia Pan Jezus pokazuje nam ręce i nogi i zaprasza byśmy dotknęli się Go i... przekonali, że to jest On! Jadł wobec nich na świadectwo, że jest i żyje. Co przekonuje ciebie, że On żyje?
Słyszę często: nic nie rozumiem! To posłuchaj „wyjaśnień” Zmartwychwstałego. Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Bóg nie działa chaotycznie. Jest przygotowanie – złożenie obietnicy i jej wypełnienie. Zawsze! Pozwolisz by Pan oświecił twój umysł? Byś dzięki temu rozumiał Pisma? Byś pojął i przyjął fakt, że Mesjasz cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstał i że w imię Jego głoszone jest nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom?
Dziś zadajmy sobie pytanie: Czego jesteśmy świadkami? O czym świadczymy w naszej zwyczajności? O kim rozmawiamy w naszych rozmowach? Za chwilę większość z nas przyjmie kawałek chleba – chleba, który stanie się Ciałem Pańskim. Czy to nas przekona?

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI