| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek III tygodnia okresu wielkanocnego
19 kwietnia 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Pasterz czy najemnik? - medytacja biblijna na 4. niedzielę wielkanocną – 22 kwietnia 2018
19 kwietnia, 2018
Bierz i jedz - wielkanocne pięciominutówki na piątek 20 kwietnia 2018
19 kwietnia, 2018
Przyciągani przez Ojca - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 19 kwietnia 2018
18 kwietnia, 2018
Prześladowania a życie wieczne - wielkanocne pięciominutówki na środę 18 kwietnia 2018
17 kwietnia, 2018
Dam Chleb życia wiecznego - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 17 kwietnia 2018
16 kwietnia, 2018
Sanktuarium „tu i teraz” - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 16 kwietnia 2018
15 kwietnia, 2018
Jezusowe panowanie - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 14 kwietnia 2018
13 kwietnia, 2018
Zwyczajność Pana - medytacja biblijna na 3. niedzielę wielkanocną – 15 kwietnia 2018
12 kwietnia, 2018
Problemy i mądrość - wielkanocne pięciominutówki na piątek 13 kwietnia 2018
12 kwietnia, 2018
Zawierzyłem Bogu! - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 12 kwietnia 2018
11 kwietnia, 2018
Nie ma grobu-więzienia - wielkanocne pięciominutówki na środę 11 kwietnia 2018
10 kwietnia, 2018
Wierzę w Boga rzeczy niemożliwych - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 10 kwietnia 2018
09 kwietnia, 2018
Zdumienie i ofiarowanie się - medytacja biblijna na uroczystość Zwiastowania Pańskiego – 9 kwietnia 2018
08 kwietnia, 2018
Zmartwychwstały i tożsamość - medytacja biblijna na sobotę w Oktawie wielkanocnej 7 kwietnia 2018
06 kwietnia, 2018
Osierdzie miłości - medytacja biblijna na Niedzielę Miłosierdzia – 8 kwietnia 2018
05 kwietnia, 2018
Wiara w doświadczanym kryzysie - medytacja biblijna na piątek w Oktawie wielkanocnej 6 kwietnia 2018
05 kwietnia, 2018
Jezus jest pośród nas!
medytacja biblijna na czwartek w Oktawie wielkanocnej 5 kwietnia 2018

04 kwietnia, 2018
Przemiana w kilka godzin - medytacja biblijna na środę w Oktawie wielkanocnej 4 kwietnia 2018
03 kwietnia, 2018
Z głowy do serca - medytacja biblijna na wtorek w Oktawie wielkanocnej 3 kwietnia 2018
02 kwietnia, 2018
Nie pogłoski, a prawda - medytacja biblijna na Poniedziałek Wielkanocny – 2 kwietnia 2018
01 kwietnia, 2018
Zdumienie i ofiarowanie się - medytacja biblijna na uroczystość Zwiastowania Pańskiego – 9 kwietnia 2018
08 kwietnia, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

31 marca, 2018
Minutka na Niedzielę Zmartwychwstania

Pozdrawiaj wyznając wiarę: Pan Zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Właśnie dziś zamiast „dzień...


30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...
30 marca, 2018
Minutka na Wielką Sobotę

Nigdy cię – nikogo – nie zostawi. W grobie złożony z grobów wyprowadza tych, co wcześniej...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 1,26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, . Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.

Wow, wow, wow...

Za mało zdumienia w naszym życiu! Przecież to najbardziej naturalna i normalna reakcja na to, co Bóg czyni dla nas i w życiu każdego z nas. Św. Ignacy na drodze rekolekcyjnej zachęca do kontemplacji czyli do zdumiewania się i zaprasza, by ta postawa stała się czymś codziennym: aby widzieć Boga we wszystkim, a wszystko w Panu Bogu.
Pierwszy wielki okrzyk zdumienia, do którego zaprasza, rozlega się w rozważaniu tajemnicy nieprawości, w tajemnicy grzechu, kiedy to człowiek widząc jaki jest i odkrywając jaki jest Bóg przeciwko któremu grzeszy ma wydać okrzyk pełen zdziwienia i wielkiej miłości. Co ma być źródłem tegoż okrzyku? Fakt, że stworzenia (…) zezwoliły mi żyć i przy życiu mnie zachowały. Konkrety? Jak aniołowie (…) znosili mię i strzegli i modlili się za mnie? Jak święci mogli wstawiać się za mną i modlić się za mnie? Odnosi się on także do stworzenia świata: niebo, słońce, księżyc i gwiazdy, żywioły, owoce, ptaki, ryby i zwierzęta i ziemia sama!
Potem w kontemplacji o Wcieleniu choć nie w sposób bezpośredni jest także zaproszenie do zdumienia, iż odpowiedzią Boga na zło, które widzi na świecie jest przyjście Syna i to nie przyjście spektakularne, ale proste, zwykłe, ludzkie, bo przez łono kobiety. Bóg nieustannie zaskakuje.
Jesteśmy zapraszani do owego wow, wow, wow... nie jakiegoś głupkowatego i naiwnego, ale do rzeczowego, radosnego, świadomego zdumienia nad wielkimi-małymi dziełami Boga. To zaproszenie do uwielbienia, do nieustannego wyśpiewywania razem z Matką Pana hymnu Magnificat.

Ad amorem

Nasycony Bogiem i sycący się Nim nieustannie – powraca widzieć Boga we wszystkim – żyję kontemplacją ad amorem, którą rekolektant odbywa na koniec drogi Ćwiczeń duchownych.
Przywodzić sobie na pamięć wszelkie dobrodziejstwa otrzymane (…) ważąc [i doceniając] z wielkim uczuciem [miłości], jak wiele uczynił Bóg, Pan nasz, dla mnie. Dał mi wszystko! Dał mi siebie!
Następnie zwracać uwagę na to, jak Bóg mieszka w stworzeniach (…) i we mnie także mieszka, dając mi być, żyć, czuć i darząc mię rozumem. Szczytem zaś jest to, że stworzonym jest na podobieństwo i obraz Boskiego Majestatu.
Dalej, rozważać, jak Bóg działa i pracuje dla mnie we wszystkich rzeczach stworzonych na obliczu ziemi.
Na koniec stałe codzienne „ćwiczenie”: Patrzeć [i rozważać], jak wszystkie dobra i dary zstępują z góry (…) tak, jak od słońca wychodzą promienie, jak ze źródła – wody.

Ileż dobroci ze strony Boga!

Nie da się zliczyć! Pozostaje odpowiedź na tak nieogarnione obdarowanie.
Oto jestem pełen łaski. To ze mną jest Pan! I zaproszony jestem – jako chrześcijanin – do „poczęcia” Syna w mym życiu! Do „poczęcia” i „wydania” Go światu – do głoszenia Dobrej Nowiny.
Maryja odpowiedziała z serca i sercem: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!
Św. Ignacy Ignacy w wyżej przytoczonej kontemplacji zachęca by człowiek rozważając wszelkie dobro, zastanowił się: com ja z wielką słusznością i sprawiedliwością winien ze swej strony ofiarować i dać jego Boskiemu Majestatowi i... podpowiada, by ofiarować siebie samego z tym wszystkim, jak ten, co z wielką miłością ofiaruje coś drugiemu:
Zabierz, Panie, i przyjmij
całą wolność moją,
pamięć moją i rozum,
i wolę mą całą,
cokolwiek mam i posiadam.
Ty mi to wszystko dałeś
Tobie to, Panie, oddaję.
Twoje jest wszystko.
Rozporządzaj tym w pełni
wedle swojej woli.
Daj mi jedynie
miłość twą i łaskę,
albowiem to mi wystarcza. [Amen.]

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI