| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek II tygodnia adwentu, Wspomnienie obowiązkowe Św. Łucji
13 grudnia 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Nawrócone serce - medytacja biblijna na 3. niedzielę Adwentu – 16 grudnia 2018
13 grudnia, 2018
Tak, ale... - adwentowe pięciominutówki na piątek 14 grudnia 2018
13 grudnia, 2018
Cechy człowieka adwentu - adwentowe pięciominutówki na czwartek 13 grudnia 2018
12 grudnia, 2018
Obecność dodająca - adwentowe pięciominutówki na środę 12 grudnia 2018
11 grudnia, 2018
Zdaje się, czy pewni jesteśmy? - adwentowe pięciominutówki na wtorek 11 grudnia 2018
10 grudnia, 2018
Plan miłości: ogłosić królestwo - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 10 grudnia 2018
09 grudnia, 2018
Zawsze miłosierny - medytacja biblijna na uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia 2018
07 grudnia, 2018
Przychodzi tu i teraz - medytacja biblijna na 2. niedzielę Adwentu – 9 grudnia 2018
06 grudnia, 2018
Wiara jak ziarnko gorczycy - adwentowe pięciominutówki na piątek 7 grudnia 2018
06 grudnia, 2018
Od starania do realizacji - adwentowe pięciominutówki na czwartek 6 grudnia 2018
05 grudnia, 2018
Podzielone miłosierdzie - adwentowe pięciominutówki na środę 5 grudnia 2018
04 grudnia, 2018
Człowiek pokoju i radości - adwentowe pięciominutówki na wtorek 4 grudnia 2018
03 grudnia, 2018
Niespodziewane przyjście - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 3 grudnia 2018
02 grudnia, 2018
Zdrowe i lekkie serce - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 1 grudnia 2018
30 listopada, 2018
Doskonałość chrześcijańska - medytacja biblijna na 1. niedzielę Adwentu – 2 grudnia 2018
29 listopada, 2018
Jestem „za” powołaniem - medytacja biblijna na święto Andrzeja Apostoła – 30 listopada 2018
29 listopada, 2018
Pewność spełnionego oczekiwania - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 29 listopada 2018
28 listopada, 2018
Żyjący w rękach Bożych - Łukaszowe pięciominutówki na środę 28 listopada 2018
27 listopada, 2018
Rodzaje burzenia - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 27 listopada 2018
26 listopada, 2018
Ojciec wie czego nam potrzeba - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 26 listopada 2018
25 listopada, 2018
Adoracja i przykazania - wielkopostne pięciominutówki na środę 7 marca 2018
06 marca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 5,17-19

Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.

Pomieszanie miar

Jeden dzień w przybytkach Twoich lepszy niż innych tysiące... Jakaż to jest modlitwa! Jakąż słodyczą i pociechą rozlewa się w naszych sercach! Zauważmy, że psalmista nie mówi „tysiąc dni” w przybytkach, bo wcale nie chodzi o przesiadywanie godzinami i dniami w kościele. Przybytkiem Ducha Świętego jesteśmy! Świątynią Bożą jesteśmy! I każdy dzień bez przebywania w tej świątyni jest dniem straconym!
Wobec Boga mieszają się całkowicie system miar i wag. Już nic nie jest takie jakim ja/my widzimy. Jeden dzień lepszy niż tysiąc innych. Miłosierdzie okazuje tysiącznym pokoleniom. Przebaczenie czyli darowanie krzywdy jest miarą budowania więzi.
By nie zwariować, by się nie pogubić Ojciec daje nam konkretne wskazówki, to, co Mojżesz nazwał dzisiaj prawa i nakazy. Wzdrygamy się?! Nie pasuje do naszej refleksji o trwaniu przed Panem, o przechodzeniu z kolan na kolana Ojca? Pan nas kształtuje! Stworzył nas do miłości i jakże pragnie, by miłość w nas zapłonęła i płonęła pełnym ogniem.

Adoracja i Dekalog

Wypowiedział do nas Dziesięć Słów (Dekalog). Ktoś powie, że Pan Jezus mówił o prawie miłości. Czy Dekalog nie jest prawem miłości w konkrecie? Wszak prawdziwa miłość ma się opierać na „czynach miłości”, a nie tylko na czczym gadaniu o niej. Przypomnijmy sobie w jakich okolicznościach Bóg dał Dziesięć Przykazań? Pamiętamy? To góra przymierza, to czas trwania przy Nim, to czas adoracji Mojżesza. Te właśnie słowa wypowiedział Bóg do swego ludu. A pamiętamy w jakim kontekście Ojciec wypowiedział ostatnie Słowo Miłości?! Jakiż konkret Golgoty i Zmartwychwstania?! Trzeba adorować – iść na górę, oddalić się od codzienności – owocem adoracji jest konkretne słowo miłości.
W tym świetle warto się wsłuchać w słowa dzisiejszej ewangelii: Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Przykazania obowiązują! Nie tylko niektóre. One razem stanowią nierozerwalną całość i poruszenie jednego porusza każde inne. Wybiórczość w wypełnianiu przykazań to robienie dziur w tamie, to niszczenie murów obronnych, to otwieranie bram miasta/serca, by każdy mógł wejść. Nie pozwólmy, by przybytek Pański w nas i wokół nas został zniszczony!
Odkrywanie pełni przykazań to ukazywanie splendoru świątyni i jednocześnie jej ochrona!Kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Jest wielki, bo wie kim jest. Tę wiedzę może posiąść tylko od Boga! On podzielił się z nami: prawa i nakazy są waszą mądrością i umiejętnością.

Maryja – sanktuarium i monstrancja...

Sanktuarium to miejsce święte, w którym w sposób szczególny Bóg udziela swojej łaski. Pierwszym sanktuarium jest serce człowieka. Sumienie jest najtajniejszym ośrodkiem i sanktuarium człowieka, gdzie przebywa on sam z Bogiem (Gaudium et spes). Oto miejsce najświętsze, święte świętych. Tutaj adorujemy świętą Obecność. Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy?
Jesteśmy w sanktuarium maryjnym – miejscu szczególnej czci Matki Najświętszej. Ona jest najwspanialszym sanktuarium Boga. Jej łono, Jej Niepokalane Serce, Jej dłonie przeniknięte są obecnością Pana. Nieustannie zwraca nas ku Synowi. Matka Wybrana prowadzi nas do Syna. To najcudowniejsza monstrancja Boga. Ona, bez grzechu poczęta, w pełni żyjąca Bogiem i Jego Słowem (Dziesięcioma Słowami) uczy nas adoracji. Mamy w naszej parafii monstrancję – Maryja, a w Jej Sercu miejsce na Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Nie ma lepszego „wskazania”.
Pragniemy adorować Pana Jezusa? To uczmy się tego od naszej Mateńki! I w sercu, i w sumieniu, w Nazarecie i na Golgocie. W nocy i w dzień. Pośród pracy i wypoczynku. Idzie o stały kontakt, o stałe przebywanie w przybytku Miłości. Czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie czyńcie to na chwałę Bożą! Oto ziemska adoracja. Dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu, dwanaście miesięcy w roku. Trwając na niej nigdy nie zapomnimy o tych rzeczach, które widziały i widzą nasze oczy, by z naszych serc nie uszły po wszystkie dni życia, by uczyć naszych synów i wnuków. Zaiste wolę stać w przedsionku domu Pańskiego niż przebywać w namiotach grzeszników.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI