| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek II tygodnia adwentu, Wspomnienie dowolne Św. Damazego I
11 grudnia 2017r.
 
poprzednie 5 minut:

Uczestniczyć w dziele zbawienia - adwentowe pięciominutówki na wtorek 12 grudnia 2017
11 grudnia, 2017
Widzieliśmy – uwielbiajmy
adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 11 grudnia 2017

10 grudnia, 2017
Od dobrego do lepszego - adwentowe pięciominutówki na sobotę 9 grudnia 2017
08 grudnia, 2017
Od początku do końca - medytacja biblijna na 2. niedzielę Adwentu – 10 grudnia 2017
07 grudnia, 2017
Jestem poszukiwaną drogocenną perłą - medytacja biblijna na uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia 2017
07 grudnia, 2017
Z piasku czy na piasku? - adwentowe pięciominutówki na czwartek 7 grudnia 2017
06 grudnia, 2017
W codzienności i poza nią - adwentowe pięciominutówki na środę 6 grudnia 2017
05 grudnia, 2017
Pokój w znajomości Pana, a nie po znajomości - adwentowe pięciominutówki na wtorek 5 grudnia 2017
04 grudnia, 2017
Prawdziwe oblicze - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 4 grudnia 2017
03 grudnia, 2017
Radosne i wierne czekanie - medytacja biblijna na 1. niedzielę Adwentu – 3 grudnia 2017
01 grudnia, 2017
Od tu i teraz do wieczności - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 2 grudnia 2017
01 grudnia, 2017
Czekamy, bo ktoś dał słowo - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 1 grudnia 2017
30 listopada, 2017
Nie ma wiele czasu - medytacja biblijna na święto Apostoła Andrzeja – 30 listopada 2017
29 listopada, 2017
Wyciągnięte czy podniesione ręce? - Łukaszowe pięciominutówki na środę 29 listopada 2017
28 listopada, 2017
Poznawanie Zwycięzcy - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 28 listopada 2017
27 listopada, 2017
Wzniesione oczy - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 27 listopada 2017
26 listopada, 2017
Umrzeć nie możemy - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 25 listopada 2017
24 listopada, 2017
Drugi królem - medytacja biblijna na uroczystość Chrystusa Króla – 26 listopada 2017
23 listopada, 2017
Fronton w całej krasie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 24 listopada 2017
22 listopada, 2017
Płacz klęski czy zwycięstwa? - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 23 listopada 2017
22 listopada, 2017
Prawdziwe oblicze - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 4 grudnia 2017
03 grudnia, 2017

 

z ostatniej chwili
---------------------

16 listopada, 2017
Stajemy się tym, na co patrzymy...

Otrzymałem i dzielę się, bo mnie zachwyciło... ...


11 listopada, 2017
Msza za Ojczyznę - 11 listopada 2017 Gliwice

Kilka słów refleksji nad "rozdzieraniem" Ojczyzny....
01 listopada, 2017
Na uroczystość Wszystkich Świętych


* * *(niebo)

pytając
o Niego
pytamy
o Niebo

Gliwice 24.01.2017

o...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 8,5-11

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi. Rzekł mu Jezus: Przyjdę i uzdrowię go. Lecz setnik odpowiedział: Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: Idź! - a idzie; drugiemu: Chodź tu! - a przychodzi; a słudze: Zrób to! - a robi. Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: Zaprawdę powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim.

Maskowanie

Setnik okazał swoje oblicze. Ukazał się nam kim był w rzeczywistości. To właśnie sytuacje stresowe mówią prawdę o człowieku. Powiada przysłowie, że przyjaciół poznaje się w biedzie i takoż się dzieje.
Dziś ludzie lubią chodzić z maskami na twarzach. Kryjemy się za całą gamą maskowań (ten sam źródłosłów). Dlaczego? Pierwsze ukrycie w Biblii związane jest z popełnionym grzechem. Tak więc to grzech i jego skutki sprawiają, że ukrywamy nasze prawdziwe twarze. Nie jesteśmy bestiami, które się kontrolują. Jesteśmy dziećmi Bożymi, czasami sparaliżowanymi i bardzo cierpiącymi, dziećmi, które przecież nie potrafią udawać.
Życie to nie jest teatr. To nie są występy w określonych rolach, a po godzinach spektaklu robimy już coś innego, co kogoś innego nie powinno obchodzić czy interesować. Czy matka i ojciec nie mają się troszczyć o dziecko? Czy sąsiad nie powinien myśleć o swoich sąsiadach? Nauczyciel o uczniach, proboszcz o wiernych?

Sytuacje trudne i odkrywanie się

Nieprawdą jest twierdzenie, że Bóg zsyła chorobę czy śmierć! Ona przyszedł, by zbawić, a nie zabić. Setnik z uwagą podchodzi do swego życia. Wie, co się w nim dzieje. Zna jego realia. Nie uważa siebie za wszechmocnego i samowystarczalnego. Choć będąc setnikiem i mając za sobą całe cesarstwo rzymskie mogło to zakiełkować w jego głowie.
Jest żołnierzem zaprawionym w bojach, a takowy nie rzuca się z motyką na słońce. Działa w zakresie swoich możliwości, a dopiero potem odwołuje się do instancji wyższej. Oto roztropność woja, który wie kiedy podnosić miecz i wie kiedy schować broń, bo nie ma albo potrzeby walki albo szans jej wygrania. Uznaje więc swoje ograniczenia i słabość.
Jego sługa leżał w domu sparaliżowany i bardzo cierpiał. Ludzki pan byśmy rzekli. I zwraca się do Jezusa określeniem Panie. Mówi do Pana Boga. Zna swoje miejsce i nie wstydzi się nazwać je po imieniu i przyjąć to „miejsce”. Nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Niby sucho i rzeczowo: skoro jesteś Bogiem to nie potrzebujesz niczego, to nie ogranicza Cię ni czas ni przestrzeń. Jesteś Bogiem i do Ciebie się zwracam.

Jedyny w swoim rodzaju rytm

Oto „miejsce” i „sposób”, które otrzymują pochwałę. Ten, kto stoi przed Bogiem w prawdzie i z pokorą jest w stanie zdziwić Pana Jezusa i... usłyszy: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Wiara to nie przede wszystkim blichtr zewnętrznych gestów, postaw. To serce, które bije, które jest połatane, często poranione. To wyczuwalny puls, niezapomniane bicie.
Wsłuchajmy się w jego bicie. Zasiądźmy do stołu, do wieczerzy razem z Nim. Tak więc trzeba nam synchronizacji serc – by biło w rytm Serca Bożego. Uczyń serca nasze według Serca Twego, Panie i Królu.
Niech Maryja, która ukazała w Bogu prawdziwe swe oblicze towarzyszy nam na adwentowej drodze.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI