| strona główna | kontakt |
 
 
Środa II tygodnia adwentu, Wspomnienie obowiązkowe Św. Łucji
13 grudnia 2017r.
 
poprzednie 5 minut:

Pocieszeni - adwentowe pięciominutówki na środę 13 grudnia 2017
12 grudnia, 2017
Uczestniczyć w dziele zbawienia - adwentowe pięciominutówki na wtorek 12 grudnia 2017
11 grudnia, 2017
Widzieliśmy – uwielbiajmy
adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 11 grudnia 2017

10 grudnia, 2017
Od dobrego do lepszego - adwentowe pięciominutówki na sobotę 9 grudnia 2017
08 grudnia, 2017
Od początku do końca - medytacja biblijna na 2. niedzielę Adwentu – 10 grudnia 2017
07 grudnia, 2017
Jestem poszukiwaną drogocenną perłą - medytacja biblijna na uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia 2017
07 grudnia, 2017
Z piasku czy na piasku? - adwentowe pięciominutówki na czwartek 7 grudnia 2017
06 grudnia, 2017
W codzienności i poza nią - adwentowe pięciominutówki na środę 6 grudnia 2017
05 grudnia, 2017
Pokój w znajomości Pana, a nie po znajomości - adwentowe pięciominutówki na wtorek 5 grudnia 2017
04 grudnia, 2017
Prawdziwe oblicze - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 4 grudnia 2017
03 grudnia, 2017
Radosne i wierne czekanie - medytacja biblijna na 1. niedzielę Adwentu – 3 grudnia 2017
01 grudnia, 2017
Od tu i teraz do wieczności - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 2 grudnia 2017
01 grudnia, 2017
Czekamy, bo ktoś dał słowo - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 1 grudnia 2017
30 listopada, 2017
Nie ma wiele czasu - medytacja biblijna na święto Apostoła Andrzeja – 30 listopada 2017
29 listopada, 2017
Wyciągnięte czy podniesione ręce? - Łukaszowe pięciominutówki na środę 29 listopada 2017
28 listopada, 2017
Poznawanie Zwycięzcy - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 28 listopada 2017
27 listopada, 2017
Wzniesione oczy - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 27 listopada 2017
26 listopada, 2017
Umrzeć nie możemy - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 25 listopada 2017
24 listopada, 2017
Drugi królem - medytacja biblijna na uroczystość Chrystusa Króla – 26 listopada 2017
23 listopada, 2017
Fronton w całej krasie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 24 listopada 2017
22 listopada, 2017
Nie ma wiele czasu - medytacja biblijna na święto Apostoła Andrzeja – 30 listopada 2017
29 listopada, 2017

 

z ostatniej chwili
---------------------

16 listopada, 2017
Stajemy się tym, na co patrzymy...

Otrzymałem i dzielę się, bo mnie zachwyciło... ...


11 listopada, 2017
Msza za Ojczyznę - 11 listopada 2017 Gliwice

Kilka słów refleksji nad "rozdzieraniem" Ojczyzny....
01 listopada, 2017
Na uroczystość Wszystkich Świętych


* * *(niebo)

pytając
o Niego
pytamy
o Niebo

Gliwice 24.01.2017

o...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 4,18-22

Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

Przywieść do Pana

W hymnie jutrzni dzisiejszego święta wybrzmiała modlitwa: Przywiodłeś brata do Mistrza, bo rozpoznałeś w Nim życie.
Andrzej przyprowadził brata do Pana Jezusa, a był nim Szymon, zwany Piotrem. Niezbadane są drogi Pańskie. Oto ten, który stał się skałą, na której Pan postawił Kościół przychodzi do Mistrza namówiony przez rodzonego brata.
Chrześcijanin przywodzi do Mistrza: Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę! (Rz 10,15)

Rozpoznany i wyznany

Dlaczego tak uczynił? Bo rozpoznał w Jezusie Chrystusie życie. Nie da się inaczej jeśli odkryje się w Nim źródło życia. Ludzkość tego szuka, a ma tak blisko. Odkrywszy próbuje zachować dla siebie, a tymczasem należy się tym dzielić. Chrześcijanin nie potrafi przykryć korcem, ukryć pod łóżkiem czy zakopać w ziemi tego, czego stał się uczestnikiem.
Na ile rozpoznajemy w Nim życie na tyle głosimy dobrą nowinę. Od rozpoznania i poznania (proces nieustanny) zależy też stopień wiarygodności i autentyczności. To zaś jest wiarą, która rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa (Rz 10,17).
Mówi św. Paweł: Jeżeli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie (Rz 10). Serce przyjmuje, a usta wyznają. Na ile wierzysz, na tyle stajesz się świadkiem. Niech zatem nikt nie zabiera się za ocenianie. Lepiej niech stara się bardziej poznawać Pana naszego Jezusa Chrystusa, by wiarę umocnić, nadzieję podtrzymać, miłość rozpalić.

Przemiana serca

Znakiem firmowym takiego rozpoznania i przyjęcia jest przemiana, która dokonuje się w człowieku. To, co dzieje się z Andrzejem i Piotrem, Jakubem i Janem przerasta nasze wyobrażenie, a dokładnie tak nas zaskakuje, że wręcz przecieramy oczy ze zdumienia. Na dodatek strach wyłazi ze szpar, bo jeśli to samo nas spotka to trzeba będzie tak wiele w życiu zmienić.
Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. To Pan Jezus dokonuje owej przemiany i tylko On. Dlatego Andrzej przyprowadza brata swego do Pana, a nie sam próbuje ustawić mu koleje życia. Chrześcijanin ma przyprowadzić do Mistrza i resztą zostawić w Jego dłoniach. To są dobre dłonie! Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają (Rz 10,12).
Pojawia się w owej przemianie element natychmiastowości. To moment. To chwila. Błysk i człek wie, rozpoznaje i stoi przed wyborem. Jaki będzie mój wybór?

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI