| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek III tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Świętych biskupów Tymoteusza i Tytusa
26 stycznia 2021r.
 
poprzednie 5 minut:

Bóg to dobrze poukładał - medytacja biblijna na wspomnienie Tymoteusza i Tytusa – 26 stycznia 2021
25 stycznia, 2021
Strach ma wielkie oczy - medytacja biblijna na święto Nawrócenia św. Pawła – 25 stycznia 2021
24 stycznia, 2021
Niebo tak upragnione - medytacja biblijna na 3. niedzielę zwykłą – 24 stycznia 2021
23 stycznia, 2021
Dar zmysłów - Markowe pięciominutówki na sobotę 23 stycznia 2021
22 stycznia, 2021
Na górze - Markowe pięciominutówki na piątek 22 stycznia 2021
21 stycznia, 2021
Objawić dobro - Markowe pięciominutówki na czwartek 21 stycznia 2021
20 stycznia, 2021
Wolność – co wolno? - Markowe pięciominutówki na środę 20 stycznia 2021
19 stycznia, 2021
Prawodawca i prawo - Markowe pięciominutówki na wtorek 19 stycznia 2021
18 stycznia, 2021
Szkoła smakowania - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 18 stycznia 2021
17 stycznia, 2021
Migracja – pascha - medytacja biblijna na 2. niedzielę zwykłą – 17 stycznia 2021
16 stycznia, 2021
Prosto z Jezusem - Markowe pięciominutówki na sobotę 16 stycznia 2021
15 stycznia, 2021
Piękno i moc łaski - Markowe pięciominutówki na piątek 15 stycznia 2021
14 stycznia, 2021
Być kostką domina - Markowe pięciominutówki na czwartek 14 stycznia 2021
13 stycznia, 2021
Lekcje miłości - Markowe pięciominutówki na środę 13 stycznia 2021
12 stycznia, 2021
Nauka Pańska - Markowe pięciominutówki na wtorek 12 stycznia 2021
11 stycznia, 2021
Koniec i bez końca - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 11 stycznia 2021
10 stycznia, 2021
Chrzest i codzienność - medytacja biblijna na Niedzielę Chrztu Pańskiego – 10 stycznia 2021
09 stycznia, 2021
By nie zgasnąć – by nie spłonąć - medytacja biblijna na 9 stycznia 2021
08 stycznia, 2021
Zaopiekuj się (mną) - medytacja biblijna na 8 stycznia 2021
07 stycznia, 2021
Pod czujnym okiem - medytacja biblijna na 7 stycznia 2021
06 stycznia, 2021
Rola poruszeń w sercu - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 27 listopada 2020
26 listopada, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

31 grudnia, 2020
Na ten nowy rok - 2021

Niech Serce Jezusa rozpali nasze serca!...


24 grudnia, 2020
Boże Narodzenie 2020

Przyszedł nie mimo, a w pandemii...
Przyszedł do naszych serc, rodzin, parafii... i do tych samotnych...

29 listopada, 2020
Roraty 2020 - wersja audio

Zapraszam na roraty A.D. 2020

https://modlitwawdrodze.pl/index.php?id=575...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 21,29-33

Jezus powiedział swoim uczniom przypowieść: Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.

Patrzymy i poznajemy

Wszystko odbywa się w ruchu. Dynamika naznacza życie. Stagnacja zaś umieranie. Gdy przestajemy się poruszać to ogarnia nas paraliż. Często paraliżują nas strachy, które wywołujemy lub też podsycamy sami. Zastanie sprawia, że ponowny rozruch jest dosyć bolesnym w pierwszym etapie. Inaczej ogląda się coś co jest w ruchu niż to, co pozostaje nieporuszone.
W duchowości ignacjańskiej jest często używany termin poruszenia. To co, tenże opisuje jest ważnym elementem właśnie w patrzeniu i poznawaniu (co zwiemy także rozeznawaniem). Gdy człowiek odprawia rekolekcje ignacjańskie i nic się nie dzieje (kierownik pyta o poruszenia) wtedy trzeba się zapytać co jest pod płaszczykiem tejże stagnacji. Albowiem to dzięki dostrzeżonym i nazwanym poruszeniom odkrywa się kto działa mocniej i w jakiej dziedzinie. Niekiedy bowiem poruszenia są rozproszeniami od złego. Mogą być także natchnieniem Bożym.
Przypowieść o drzewie figowym i innych drzewach i wypuszczaniu pączków jest przykładem opisującym dynamikę poruszeń duchowych. Bez przyglądania się (co zakłada zatrzymanie chwilowe – taki przystanek w drodze) niewiele zobaczymy, a więc tyle samo poznamy. I dziwić się będziemy, że zima czy lato nas zaskoczą. Bo owo patrzenie to pierwszy etap. Potem przychodzi refleksja. W końcu wyciąganie wniosków.

Biblioteka poruszeń

Owe pączki to nic innego jak poruszenie wewnętrzne, które się uzewnętrznia. Nie widzi się od razu owoców. Jednak już po pączkach da się wyciągnąć właściwe wnioski. Nie od razu jesteśmy w stanie zastosować zasadę po owocach ich poznacie. Jednak to nie zwalnia nas z rozeznawania. Czy podjąć daną myśl czy też nie? Wcielić w życie spostrzeżenie czy też poczekać? Zająć się daną sprawą czy przekazać ją komuś innemu?
To zaś dokonuje się w sercu (w pojęciu biblijnym). Tutaj pracuje moja pamięć, wola, rozum i uczucia. Tutaj pracuję cały ja. Zbieram dane, analizuję, przetwarzam i wyciągam wnioski. Tutaj odkrywam poruszenia. One poruszają (jak sama nazwa sugeruje) odpowiednie struny, a więc wydają odpowiednie dźwięki. Nie ma absolutnej ciszy. To świat poruszeń w nas i wokół nas.
Wyobraźmy sobie ogromne pomieszczenia, w których są tysiące woluminów, tysiące książek. W pierwszym przypadku porozwalane po wszystkich miejscach, w stosach. W drugim zaś poukładane na półkach i skatalogowane. W którym przypadku będzie łatwość dostępu? Jak to zrobić, by ogarnąć ten księgozbiór danych?

W Sercu serca

Tylko zanurzając się w Sercu Bożym. Ono obejmuje całość historii wszechświata i ludzkości. Uczymy się kontemplując Serce Boże rozpoznawania i rozeznawania, odsuwania czy też brania tego, co przychodzi. To jest sejsmograf i skaner duchowy. W Nim zakorzenieni wyczuwamy najlżejsze poruszenia (a historia zbawienia objawia nam, że to jest ostateczne Boże wychodzenie ku nam). Nie tylko wyczuwamy, ale i rozpoznajemy ich pochodzenie, a więc odpowiednie do tegoż działanie.
Bliskie jest królestwo Boże! To jest fakt. Czy go widzę? Czy nim żyję? Jeśli tak to jak nim żyję? Przecież wierzymy, że Jezus Chrystus, Syn Boży przyniósł to królestwo. W Nim jesteśmy obdarowani pełnią. Dlatego tak wpatrujemy się nie w kwiatki, niebo czy inne dzieła, a w Jego Serce. Uczyń serca nasze według Serca Twego – rozlega się od wieków modlitwa Kościoła, modlitwa tych, co kochają Boga, Kościół, ludzi.
Wtedy – bo Bóg nie pozostaje głuchy na naszą modlitwę – rozwija się w nas zdolność i łaska szukania i znajdowania Boga we wszystkim i wszystkiego w Nim. Bez naciągania faktów. Bez większego wysiłku. Serce bije w rytm Jego Serca. W sercu słyszę słowa, które nigdy nie przeminą. Tak oto widać podstawowy ruch, podstawowe poruszenie: od Serca do serca, od Słowa do słowa.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI