| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota XXIV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Januarego
19 września 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

(Z)nosić - medytacja biblijna na 25. niedzielę zwykłą – 20 września 2020
19 września, 2020
Znaleźć siebie i podjąć kroki - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 19 września 2020
18 września, 2020
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2020
17 września, 2020
Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 17 września 2020
16 września, 2020
Zabójcy prawdy i pogody ducha - Łukaszowe pięciominutówki na środę 16 września 2020
15 września, 2020
Mówiące spojrzenie - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2020
14 września, 2020
Z wysoka jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2020
13 września, 2020
(Przy)należność do odkrycia - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 13 września 2020
12 września, 2020
Czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 12 września 2020
11 września, 2020
Żywot nauczyciela i ucznia - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 11 września 2020
10 września, 2020
Himalaje chrześcijaństwa - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 10 września 2020
09 września, 2020
W spojrzeniu miłości - Łukaszowe pięciominutówki na środę 9 września 2020
08 września, 2020
Nie bój się wziąć do siebie… - medytacja biblijna na święto Narodzenia NMP – 8 września 2020
07 września, 2020
Przepis (na) miłość - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 7 września 2020
06 września, 2020
Pamięć modlitewna - medytacja biblijna na 23. niedzielę zwykłą – 6 września 2020
05 września, 2020
Świętość – świętości - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 5 września 2020
04 września, 2020
Zapatrzeni w Serce - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 4 września 2020
03 września, 2020
Słowo powołania - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 3 września 2020
02 września, 2020
Gdziekolwiek się odwrócisz - Łukaszowe pięciominutówki na środę 2 września 2020
01 września, 2020
W dobrej szkole słowa - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 1 września 2020
31 sierpnia, 2020
Jeszcze chwila - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 21 maja 2020
20 maja, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 16,16-20

Jezus powiedział do swoich uczniów: Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie. Powiedzieli więc: Co znaczy ta chwila, o której mówi? Nie rozumiemy tego, co mówi. Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: Chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość.

Przejęci chwilą?

Czy chwilą się przejmujemy? Słychać to w domach kiedy rodzice o coś proszą dziecko (albo małżonek współmałżonka) i rozlega się chwila, za chwilę. Gdzieś w podtekście rozbrzmiewa może kiedyś, tam, gdzieś… jakże w odpowiedzi tego rodzaju obecna jest nieokreśloność! Także dopatrzymy się mało-ważności chwili w takim pojęciu.
Uczniowie (my też nimi jesteśmy) nie rozumieją zdania, które Pan wypowiedział (jest ono trzykrotnie w tak krótkim fragmencie ewangelii powtórzone): Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie. Nie chcą być bezmyślnym stadem idącym za kimś, kogo się nie zna, wszak owce nie idą za głosem obcego, a ten jest nieznany.
Błędem było to, że między sobą o tym rozprawiają. Trochę jak uczniowie z Emaus. Nie dziwmy się, albowiem robimy tak samo i to wielokrotnie nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Nie, że nie chcą pytać. Być może się wstydzą lub lękają. To myślenie ludzkie o tym, co On powiedzieć może, a co inni uczniowie pomyślą o nich, gdy się dowiedzą, że ci nie rozumieją.

Moc chwili

Chwila ma wbrew pozorom nieprawdopodobną moc. Wszak śmierć to jest doświadczenie chwili. Był i w jeden chwili znikł – wedle logiki ziemskiej. Chwila i kończy się prowadzona rozmowa. Chwila i runął cały budynek. Chwila i skończone zostało ważne zadanie. Ile taki ważnych, a niezauważonych chwil w naszym życiu miało miejsce?
Trzeba się rozglądać za chwilą. Nasuwa się chwila modlitwy, zatrzymania się w biegu codzienności. Czyż chwilą nie jest proste kocham cię wypowiedziane przez męża, żonę, matkę, ojca? Czyż chwilą nie jest spojrzenie miłosne zakochanego lub spojrzenie ufności dziecka? Chwila przemija jak mgnienie oka, a ileż się wydarza w czasie tego ułamka sekundy?
Żyj chwilą, o której Pan mówi. Dziś jestem, jutro może mnie nie być. Żyjmy wedle zasady, by nie zostawiać dobra na jutro. Co mogę dziś, w tej chwili to wypełnię. Co będzie jutro to przecież jeszcze nie wiem. Odkładanie na zaś kończy się nie zrobieniem tego nigdy. Ileż mocy jest w chwili?!

Chwila smutku i radości

Odpowiedzią Pana Jezusa jest jakże realny opis sytuacji. Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. Chwila zawiera w sobie odejścia i powroty. Przecież chwila odejścia nie należy do najradośniejszych. Odczuwany brak tego, który odszedł (co dokonało się szybko i… gdy chodzi o śmierć definitywnie) doskwiera.
Tyle, że jest smutek, który wyraża najgłębsze warstwy ludzkiego ducha – gdy je dotkniemy to w wielu przypadkach łzy się pojawią. Jakiego rodzaju łzy? Łzy bycia dotkniętym bólem, złem, śmiercią. A świat będzie się weselił? Bo żyje inną chwilą, ułudną chwilą pogoni za wygodą i przyjemnością, nie myślenia o cierpieniu i śmierci, której każdy doświadczy.
Chrześcijanin, uczeń Pański żyje chwilą spotkania Boga i w Nim. Gdy dochodzi do niego wtedy zmieniają się kąty postrzegania. Smutek zamieni się w radość. Czy to realne? Rozejrzyj się! Czyż powodem smutku w wielu sytuacjach nie jest to, że nie rozglądamy się uważnie? Znamy słowa o obumierającym ziarnie przynoszącym plon obfity? O latorośli zaszczepionej w krzewie winnym i oczyszczanej przez gospodarza? Czemu to nie odnosimy tego do siebie, co dziś, do chwili obecnej? Wszak jest to chwila nawiedzenia, a gdy nierozpoznana będzie staje się chwilą rozbicia, zniszczenia, zburzenia.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI