| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XXV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Św. Pio z Pietrelciny
23 września 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Rodzinne przenikanie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 24 września 2019
23 września, 2019
Ciemna tajność - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 23 września 2019
22 września, 2019
Moc jednego spojrzenia - medytacja biblijna na święto Mateusza Apostoła i Ewangelisty – 21 września 2019
20 września, 2019
Prawdziwe bogactwo - medytacja biblijna na 25 niedzielę zwykłą – 22 września 2019
19 września, 2019
Walka o życie wieczne - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 20 września 2019
19 września, 2019
Bezcenny dar - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 19 września 2019
18 września, 2019
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2019
17 września, 2019
Miłosierdzie przynosi życie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 17 września 2019
16 września, 2019
Jedna pieśń na milion głosów - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 16 września 2019
15 września, 2019
W Synu wolni jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2019
13 września, 2019
Wybuch miłosierdzia - medytacja biblijna na 24 niedzielę zwykłą – 15 września 2019
12 września, 2019
W pełni ukształtowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 13 września 2019
12 września, 2019
Chrystusowe agere contra - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 12 września 2019
11 września, 2019
Z ziemi do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na środę 11 września 2019
10 września, 2019
Z góry na równinę - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 10 września 2019
09 września, 2019
Stawać się dobrymi = czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 9 września 2019
08 września, 2019
Bycie uczniem bez wstydu - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 7 września 2019
06 września, 2019
Mądrość w szkole Jezusa - medytacja biblijna na 23 niedzielę zwykłą – 8 września 2019
05 września, 2019
Odkrywanie dobra - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 6 września 2019
05 września, 2019
Codzienna nauka - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 5 września 2019
04 września, 2019
Patrzeć przed siebie - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 19 sierpnia 2019
18 sierpnia, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 19,16-22

Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i zapytał: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne? Odpowiedział mu: Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania. Zapytał Go: Które? Jezus odpowiedział: Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego! Odrzekł Mu młodzieniec: Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje? Jezus mu odpowiedział: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną! Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.

Niespokojne jest serce człowieka

Św. Augustyn wykuł najbardziej znaną frazę: niespokojne jest serce człowieka dopóki nie spocznie w Bogu. Mógłbym dodać, iż takie serce jest błądzące w swych poszukiwaniach, wielokrotnie ranione choć nie za każdym razem świadome zadanych ran. Serce człowieka to tajemnica, którą do końca zna Ten, który je stworzył. Każdy z nas ma takie nieogarnione i niekontrolowane serce. Mówi się, że serce nie sługa i nie da się mu rozkazywać.
Kiedy i czemu jest niespokojne? Patrząc z punktu widzenia wiary niepokój serca wywołany jest oddalaniem się od Źródła. Im dalej od Boga tym większy niepokój w nim się rodzi. Nasuwa się jedna z reguł rozeznawania duchów, które podał św. Ignacy w książeczce Ćwiczeń duchownych: Ludziom, którzy przechodzą od grzechu śmiertelnego do grzechu śmiertelnego, nieprzyjaciel [szatan] ma przeważnie zwyczaj przedstawiać przyjemności zwodnicze i sprawia, że wyobrażają sobie rozkosze i przyjemności zmysłowe, aby ich tym bardziej utrzymać i pogrążyć w ich wadach i grzechach. Duch zaś dobry w takich ludziach stosuje sposób [działania] zgoła przeciwny, kłując ich i gryząc sumienia ich przez prawo naturalnego sumienia [314].
Widzimy, że to Bóg troszczy się o człowieka, pragnie jedności ze swoim stworzeniem, to Pan wychodzi zawsze z inicjatywą nawrócenia, wejścia na właściwą ścieżkę i powrotu do domu. Chce Stworzyciel szczególnego zjednoczenia z umiłowanym swym dzieckiem. W uwagach dla dających Ćwiczenia Duchowne tak napisał św. Ignacy: jest rzeczą bardziej stosowną i o wiele lepszą, aby w tym poszukiwaniu woli Bożej sam Stwórca i Pan udzielał się duszy sobie oddanej i ogarniał ją ku swej miłości i chwale, a także przysposabiał ją ku tej drodze, na której będzie mu mogła lepiej służyć. Przeto dający Ćwiczenia niech się nie zwraca i nie skłania ani ku jednej, ani ku drugiej stronie, lecz stojąc w środku, niczym języczek u wagi, niech dozwoli Stwórcy działać bezpośrednio ze swoim stworzeniem, a stworzeniu ze swoim Stwórcą i Panem [15].

Prosta droga

Pragnąć życia wiecznego i zwrócić się z tym do Pana. To pragnienie nie jest marzycielstwem i nic-nie-robieniem. Słyszymy wyraźnie: jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania. Pan Jezus „wyszczególnia” drugą tablicę Dekalogu czyli zwrócenie się ku drugiemu. Sami nie idziemy do nieba! Mamy tam iść razem.
Czy zdaję sobie sprawę z tego, że moje wypełnianie przykazań jest szansą dla brata i siostry? Ignacy rzekł, iż osiągnięcie życia wiecznego to owoc uwielbienia, czci i służby względem Pana i Boga (i drugiego człowieka).
Większość wierzących żyje w tym wymiarze. Pozostaje pytanie czy staranie się o wypełnienie przykazania miłości czynione jest ze względu na Boga, z perspektywą życia wiecznego przed oczami, czy też z lęku, przyzwyczajenia czy innych motywów tego rodzaju? Dekalog jest drogą ku wolności, ku ziemi obiecanej, do której zmierzamy.

Dusze niespokojne i uspokojone

Są jednak dusze niespokojne, które odczuwają brak pełni. To takie intuicyjne, podskórne, niewytłumaczalne do końca pragnienie czegoś bardziej. To odczuwanie sercem, żeby wejść w to, co nas przekracza. To niewypowiadalne (bo słów nie ma) pragnienie doskonałości (nie perfekcjonizmu). Doskonałość chrześcijańska charakteryzuje się nieustannym wzrostem, pogłębieniem, coraz większym i mocniejszym przylgnięciem do Serca Bożego. Kto kocha to wie, że do ostatniego tchnienia można miłować bardziej. Różnica z perfekcjonizmem polega na tym, że ten ostatni wyznacza poziom, który można osiągnąć, ale na którym nie można trwać. Doskonałość, o której mówi Pan młodzieńcowi to linia wznosząca się, której kierunek jest w niebie.
W tej doskonałości droga jest prosta i wymagająca: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną! Serce człowieka uspokoi się tylko w Bogu. Osoby konsekrowane są świadkami możliwości tej drogi i osiągnięcia życia wiecznego. Zakonnicy i zakonnice mają być świadkami nieba.
Czy ten młodzieniec chciał naprawdę owego więcej? Zapewne tak, ale chciał po swojemu i dlatego gdy usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. W pójściu za Panem potrzeba radykalizmu. Jak się nie wejdzie na jego drogę to smutek będzie co chwila pukał do naszych drzwi. Warto przyglądać się sercu. Nie każdy niepokój pochodzi od złego ducha. W wielu przypadkach może to być zaproszenie Pana do więcej, do bardziej, do głębiej, do zostawienia za sobą wielu posiadłości, by jeszcze mocniej i piękniej iść za Panem Jezusem.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI