| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XX tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Jana Eudesa
19 sierpnia 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Bogactwa królestwa niebieskiego - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 20 sierpnia 2019
19 sierpnia, 2019
Patrzeć przed siebie - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 19 sierpnia 2019
18 sierpnia, 2019
Jestem synem i prorokiem - medytacja biblijna na 20 niedzielę zwykłą – 18 sierpnia 2019
16 sierpnia, 2019
Dziecko w centrum - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 17 sierpnia 2019
16 sierpnia, 2019
Słowo Bożego przymierza - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 16 sierpnia 2019
15 sierpnia, 2019
Wybór nieba - medytacja biblijna na Wniebowzięcie NMP – 15 sierpnia 2019
14 sierpnia, 2019
Ojcowskie i braterskie upomnienie - Mateuszowe pięciominutówki na środę 14 sierpnia 2019
13 sierpnia, 2019
Największy w królestwie niebieskim - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 13 sierpnia 2019
12 sierpnia, 2019
Zapłacona cena - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 12 sierpnia 2019
11 sierpnia, 2019
Obumieranie miarą dawania - medytacja biblijna na święto Wawrzyńca – 10 sierpnia 2019
09 sierpnia, 2019
Prawdziwe „mienie” - medytacja biblijna na 19 niedzielę zwykłą – 11 sierpnia 2019
08 sierpnia, 2019
Godzina odjazdu - medytacja biblijna na święto Teresy Benedykty od Krzyża – 9 sierpnia 2019
08 sierpnia, 2019
O tym, co Boże - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 8 sierpnia 2019
07 sierpnia, 2019
Poszukujący Pan - Mateuszowe pięciominutówki na środę 7 sierpnia 2019
06 sierpnia, 2019
Dynamiczne wydarzenia - medytacja biblijna na święto Przemieniania Pańskiego – 6 sierpnia 2019
05 sierpnia, 2019
Wiedzieć i podać - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 5 sierpnia 2019
04 sierpnia, 2019
Która uczta? - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 3 sierpnia 2019
02 sierpnia, 2019
Dobra w niebie - medytacja biblijna na 18 niedzielę zwykłą – 4 sierpnia 2019
01 sierpnia, 2019
Pytanie bez odpowiedzi - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 2 sierpnia 2019
01 sierpnia, 2019
W świetle wolności - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 1 sierpnia 2019
31 lipca, 2019
Oto Kapłan! - medytacja biblijna na święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana – 13 czerwca 2019
12 czerwca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....


21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 17,1-2.9.14-26

To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.


* * *
Pierwszą rzucającą się cechą kapłaństwa Jezusa Chrystusa jest Jego stała więź z Ojcem. Tutaj bije źródło. Syn zawsze jest z Ojcem i w Ojcu. Od Niego wychodzi i do Niego powraca.
Kolejna sprawa to posługa modlitwy wstawienniczej. Rolą kapłanów jest zwracanie się do Boga (na pełny etat) w imieniu powierzonego im ludu. Jezus Chrystus ukazuje głębię tego w modlitwie arcykapłańskiej z ewangelii Jana, której fragment rozważamy. W tej modlitwie nie stawia siebie na piedestale. Powtarza, że wszystko należy do Ojca i w Jego ręce składa rzeczywistość. Tak więc jest to posługa modlitwy pokory i prawdy. Bez modlitwy/spotkania nie ma tych cnót żaden człowiek.

* * *
W centrum zainteresowań (pasja i wizja) Najwyższego Kapłana znajduje się to, by otoczyć chwałą Ojca, by wypełniła się Jego wola, aby wszyscy ludzie byli zbawieni. Jest świadom, że wszystkich od Ojca otrzymał i do Ojca ma ich przyprowadzić.
Wieczny Kapłan jest Słowem, które stało się ciałem i nieustannie tym słowem dzieli. Daje słowo życia. I tak jak Jezusa tak i wszystkich Jego wyznawców świat będzie nienawidził, bo agresja i nienawiść są odpowiedzią na słowo życia tych, co wybrali śmierć. Nie zostawia samych owieczek. Prosi Ojca o ich ochronę. Ciągle przewija się element modlitwy czyli odnoszenia wszystkiego do Ojca.
Chrystus objawia nam prawdę, iż i On i każdy kto w Niego wierzy nie jest ze świata. Ta prawda zderza się nieustannie z pokusami ojca kłamstwa. Dlatego sam uświęcony w prawdzie prosi, byśmy byli w niej uświęceni, by słowo Ojca czyniło nas prawdą.

* * *
Tam gdzie mowa o kapłaństwie chrystusowym tam zawsze jest misja (posłanie). Bo Kapłan-Słowo jest głosicielem czyli niosącym Słowo. Kapłan nie niesie siebie samego. Niesie Chrystusa i niesie Ojca. Idąc za Synem nie może „zasiedzieć się”, bo wtedy sprzeciwia się zadaniu.
Nieodzowną częścią kapłaństwa Chrystusa jest ofiara. Słyszymy: ...za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Chrystus stał się Ofiarą. Tam, gdzie jest poświęcenie tam też następuje uświęcenie. Pan Jezus przez swą Ofiarę paschalną uświęca nas każdego dnia. Jakże to wpływa na tego, który sprawuje święte obrzędy!
Najwyższy Kapłan troszczy się o jedność Kościoła (oczywiście oddając to w ręce miłosiernego Ojca). Jest pontifex, tym, który buduje mosty, tym, który jednoczy. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ta jedność jest objawieniem się miłości Bożej.
W końcu Chrystus ukazuje cel ostateczny: zjednoczenie pełne, wieczne z Bogiem. Kapłan nigdy nie może o tym celu zapomnieć. Ciągle ma mieć to przed oczyma. Aby zbawić duszę swoją i dusze innych. Tak jak to uczynił Pan! Bo idzie o to, aby miłość, którą Ojciec Syna umiłował, w nas była i Jezus w nas.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI