| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek VII tygodnia okresu wielkanocnego, Wspomnienie dowolne Św. Bedy Czcigodnego, św. Grzegorza VII, św. Maryi Magdaleny de Pazzi
25 maja 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Chodzący w chwale - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 26 maja 2020
25 maja, 2020
Już teraz zwyciężył - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 25 maja 2020
24 maja, 2020
Niebo i ziemia - medytacja biblijna na Wniebowstąpienie Pańskie – 24 maja 2020
23 maja, 2020
W Synu synami - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 23 maja 2020
22 maja, 2020
W cierpliwości ku radości - wielkanocne pięciominutówki na piątek 22 maja 2020
21 maja, 2020
Jeszcze chwila - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 21 maja 2020
20 maja, 2020
Dla każdego coś dobrego - wielkanocne pięciominutówki na środę 20 maja 2020
18 maja, 2020
Pożytek z rozstania - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 19 maja 2020
18 maja, 2020
Uprzedzeni - nieprzygotowani - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 18 maja 2020
17 maja, 2020
Kocham – nigdy dość - medytacja biblijna na VI Niedzielę Wielkanocną – 17 maja 2020
16 maja, 2020
Wybieram Chrystusa - medytacja biblijna na święto Andrzej Boboli – 16 maja 2020
15 maja, 2020
Wszystko wiem i mam - wielkanocne pięciominutówki na piątek 15 maja 2020
14 maja, 2020
Nie los, a wybranie - medytacja biblijna na święto Macieja Apostoła – 14 maja 2020
13 maja, 2020
Czystość i płodność - wielkanocne pięciominutówki na środę 13 maja 2020
12 maja, 2020
Niech świat się dowie - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 12 maja 2020
11 maja, 2020
Ikona objawia - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 11 maja 2020
10 maja, 2020
Serce wierzącego - medytacja biblijna na V Niedzielę Wielkanocną – 10 maja 2020
09 maja, 2020
Życie Słowem wiary - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 9 maja 2020
08 maja, 2020
O pasterzu i od pasterza - medytacja biblijna na święto Stanisława Biskupa – 8 maja 2020
07 maja, 2020
Nie do wiary - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 7 maja 2020
06 maja, 2020
Oto Kapłan! - medytacja biblijna na święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana – 13 czerwca 2019
12 czerwca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 17,1-2.9.14-26

To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.


* * *
Pierwszą rzucającą się cechą kapłaństwa Jezusa Chrystusa jest Jego stała więź z Ojcem. Tutaj bije źródło. Syn zawsze jest z Ojcem i w Ojcu. Od Niego wychodzi i do Niego powraca.
Kolejna sprawa to posługa modlitwy wstawienniczej. Rolą kapłanów jest zwracanie się do Boga (na pełny etat) w imieniu powierzonego im ludu. Jezus Chrystus ukazuje głębię tego w modlitwie arcykapłańskiej z ewangelii Jana, której fragment rozważamy. W tej modlitwie nie stawia siebie na piedestale. Powtarza, że wszystko należy do Ojca i w Jego ręce składa rzeczywistość. Tak więc jest to posługa modlitwy pokory i prawdy. Bez modlitwy/spotkania nie ma tych cnót żaden człowiek.

* * *
W centrum zainteresowań (pasja i wizja) Najwyższego Kapłana znajduje się to, by otoczyć chwałą Ojca, by wypełniła się Jego wola, aby wszyscy ludzie byli zbawieni. Jest świadom, że wszystkich od Ojca otrzymał i do Ojca ma ich przyprowadzić.
Wieczny Kapłan jest Słowem, które stało się ciałem i nieustannie tym słowem dzieli. Daje słowo życia. I tak jak Jezusa tak i wszystkich Jego wyznawców świat będzie nienawidził, bo agresja i nienawiść są odpowiedzią na słowo życia tych, co wybrali śmierć. Nie zostawia samych owieczek. Prosi Ojca o ich ochronę. Ciągle przewija się element modlitwy czyli odnoszenia wszystkiego do Ojca.
Chrystus objawia nam prawdę, iż i On i każdy kto w Niego wierzy nie jest ze świata. Ta prawda zderza się nieustannie z pokusami ojca kłamstwa. Dlatego sam uświęcony w prawdzie prosi, byśmy byli w niej uświęceni, by słowo Ojca czyniło nas prawdą.

* * *
Tam gdzie mowa o kapłaństwie chrystusowym tam zawsze jest misja (posłanie). Bo Kapłan-Słowo jest głosicielem czyli niosącym Słowo. Kapłan nie niesie siebie samego. Niesie Chrystusa i niesie Ojca. Idąc za Synem nie może „zasiedzieć się”, bo wtedy sprzeciwia się zadaniu.
Nieodzowną częścią kapłaństwa Chrystusa jest ofiara. Słyszymy: ...za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Chrystus stał się Ofiarą. Tam, gdzie jest poświęcenie tam też następuje uświęcenie. Pan Jezus przez swą Ofiarę paschalną uświęca nas każdego dnia. Jakże to wpływa na tego, który sprawuje święte obrzędy!
Najwyższy Kapłan troszczy się o jedność Kościoła (oczywiście oddając to w ręce miłosiernego Ojca). Jest pontifex, tym, który buduje mosty, tym, który jednoczy. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ta jedność jest objawieniem się miłości Bożej.
W końcu Chrystus ukazuje cel ostateczny: zjednoczenie pełne, wieczne z Bogiem. Kapłan nigdy nie może o tym celu zapomnieć. Ciągle ma mieć to przed oczyma. Aby zbawić duszę swoją i dusze innych. Tak jak to uczynił Pan! Bo idzie o to, aby miłość, którą Ojciec Syna umiłował, w nas była i Jezus w nas.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI