| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek XXXIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Ofiarowanie Najśw. Maryi Panny
21 listopada 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Widzi i płacze - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 21 listopada 2019
20 listopada, 2019
Mina i niebo - Łukaszowe pięciominutówki na środę 20 listopada 2019
19 listopada, 2019
Szuka i znajduje - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 19 listopada 2019
18 listopada, 2019
Widzieć i wierzyć „uchem” (na słowo) - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 18 listopada 2019
17 listopada, 2019
Modlitwa i wiara - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 16 listopada 2019
15 listopada, 2019
Wytrwałe wznoszenie - medytacja biblijna na 33 niedzielę zwykłą – 17 listopada 2019
14 listopada, 2019
Wybór i konsekwencje - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 15 listopada 2019
14 listopada, 2019
Bycie u Boga - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 14 listopada 2019
13 listopada, 2019
Boże granice i centrum - Łukaszowe pięciominutówki na środę 13 listopada 2019
12 listopada, 2019
Służba i przykazanie miłości - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 12 listopada 2019
11 listopada, 2019
Miłość jest wymagająca i cierpliwa - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 11 listopada 2019
10 listopada, 2019
Rozpoznanie w Kościele - medytacja biblijna na święto Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej – 9 listopada 2019
08 listopada, 2019
Ciągły wybór życia - medytacja biblijna na 32 niedzielę zwykłą – 10 listopada 2019
07 listopada, 2019
Grzeszni i obdarowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 8 listopada 2019
07 listopada, 2019
System jedynkowy - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 7 listopada 2019
06 listopada, 2019
Ku pełnej wolności - Łukaszowe pięciominutówki na środę 6 listopada 2019
05 listopada, 2019
Stół, sztućce i nadzieja - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 5 listopada 2019
04 listopada, 2019
Ci, co się nie liczą - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 4 listopada 2019
03 listopada, 2019
Wyryłem cię na Mych dłoniach - medytacja biblijna na Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – 2 listopada 2019
01 listopada, 2019
Budowanie z drzewa - medytacja biblijna na 31 niedzielę zwykłą – 3 listopada 2019
31 pazdziernika, 2019
Język miłości - medytacja biblijna na uroczystość Zesłania Ducha Świętego – 9 czerwca 2019
06 czerwca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: zamknięcie, zaryglowanie jest przeciwstawieniem otwarcia, a więc nie pozwala Duchowi wejść i działać. Patrzymy na Pana i uczymy się języka miłości, którym do nas przemawia. Trzeba nam mówić jak On!
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę posługiwania się językiem Ducha Świętego.


Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 20,19-23

Wieczorem w dniu Zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.

Prawidłowe mówienie

Prawidłowe mówienie związane jest z wyraźnym artykułowaniem dźwięków. To także odpowiednie używanie słów do sytuacji – to co nazywamy adekwatnym użyciem. Jeszcze mowa ma być wprost proporcjonalna do tego, co opowiada, odpowiednia do sytuacji, w której się znajdujemy. U podstaw poprawnego mówienia leży znajomość języka.
Słyszymy, że w dzień Pięćdziesiątnicy znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Potrzeba wspólnoty, tego, co wspólne, owego na tym samym miejscu, a nie musimy się bać o zdolność porozumienia. Jesteśmy chrześcijanami i dla nas tym samym miejscem jest Kościół, Wieczernik. I rozumiemy siebie, bo ten sam język jest w użyciu – język Chrystusa. Oczywiście mówimy to samo, a rozumiemy niekiedy każdy coś innego.
Otóż w Wieczerniku, gdzie czekali na wypełnienie obietnicy (dane słowo) nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Czyżby efekty specjalne? A co się dzieje gdy potrzeba pomocy? Jaki odzew, gdy proszeni jesteśmy o pomoc? Zdumienie się rodzi, bo jest ona właśnie jak uderzenie gwałtownego wiatru. Udaje się zebrać potrzebne środki. W niebo uderzają tysiące modlitw płynących z serc.

Jeden język

Gdy wszyscy zostają napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Jest dar języków, jeden z wielu darów Ducha Świętego. Tutaj możemy mówić o darze, który otrzymali wszyscy obecni. To szczególny dar języka, którego gramatyki czy ortografii nie trzeba znać. To język Ducha. Jaki? Apostoł Narodów napisał, że Duch Święty rozlewa miłość Bożą w naszych sercach. Oto jest język miłości, którym napełnia nas Bóg.
Gdy on staje się naszym wtedy wszystkie narody pod słońcem zaczną rozumieć mowę, a my prawidłowo mówić będziemy, wtedy każdy słyszał będzie, jak przemawiamy w jego własnym języku. Przecież wszyscy pragniemy tegoż języka miłości. I tutaj czymś oczywistym jest zdumienie i podziw. Jeszcze jeden bardzo ważny element prawidłowej mowy, języka miłości: słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.
Od czego zacząć? Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: "Panem jest Jezus". Od wyznania, że Jezus jest Królem i Panem. Potem przychodzi odkrywanie, że są różne dary łaski, różne rodzaje posługiwania i różne działania. Jednak ta różnorodność jest bogactwem, bo z tego samego Ducha pochodzą, z tego samego Boga, sprawcy wszystkiego we wszystkich. Mowa werbalna i niewerbalna to przestrzeń objawienia się Ducha dla wspólnego dobra.

Szkoła mowy-języka

Kościół to szkoła mowy, której dotychczas nie słyszano. Bo choć jest wiele członków to stanowią jedno ciało. Wszyscyśmy w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało (…) Wszyscyśmy zostali napojeni jednym Duchem. Kościół to Wieczernik, w którym przebywamy, my, uczniowie Pańscy, a... drzwi są zamknięte z obawy przed
Tutaj przychodzi Pan Jezus, staje pośrodku i daje dar pokoju. Przychodzi i uczy języka miłości pokazując nam ręce i bok. Tak was kocham. Tak bardzo was miłuję. Przychodzi i daje Ducha Świętego. W Kościele otrzymujemy dar Chleba na życie wieczne. To kolejne słowo tegoż języka. To tutaj mamy doświadczać radości widząc Pana Jezusa!
Jesteśmy zaproszeni do tej samej misji co Syn, który przyszedł, aby objawić miłosierne oblicze Ojca. To jest nasza misja – objawić Ojca korzystając z języka miłości. Miłujemy nie tylko słowem i językiem, ale także czynem i prawdą. I to jest ogłaszanie. Niech owo tchnienie Pana Jezusa dotrze do nas i przywróci nam właściwy rytm oddechu, prawidłowe bicie serca. A nie będzie tego bez odpuszczenia grzechów, które mylą mowę, które tworzą wieżę Babel. Kościół jest anty-wieżą Babel.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI