| strona główna | kontakt |
 
 
Środa V tygodnia okresu wielkanocnego
22 maja 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Utkani z miłości - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 23 maja 2019
22 maja, 2019
Tożsamość w łączności, a nie poza nią - wielkanocne pięciominutówki na środę 22 maja 2019
21 maja, 2019
Świadkowie i narzędzia pokoju - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 21 maja 2019
20 maja, 2019
Jestem kochany i kocham - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 20 maja 2019
19 maja, 2019
Wiara to bardziej! - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 18 maja 2019
17 maja, 2019
Wzajemność miłości - medytacja biblijna na V niedzielę wielkanocną – 19 maja 2019
16 maja, 2019
Być przy Bogu - wielkanocne pięciominutówki na piątek 17 maja 2019
16 maja, 2019
Pomyśl, zanim się pomodlisz - medytacja biblijna na święto Andrzeja Boboli, Patrona Polski – 16 maja 2019
15 maja, 2019
Światło czy poświata? - wielkanocne pięciominutówki na środę 15 maja 2019
14 maja, 2019
Owoce wytrwałości - medytacja biblijna na święto Macieja Apostoła – 14 maja 2019
13 maja, 2019
Przez otwierającą się Bramę - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 13 maja 2019
12 maja, 2019
Wiernie słuchający - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 11 maja 2019
10 maja, 2019
Pozwólmy Pasterzowi być Pasterzem - medytacja biblijna na IV niedzielę wielkanocną – 12 maja 2019
09 maja, 2019
Kęs za kęsem - wielkanocne pięciominutówki na piątek 10 maja 2019
09 maja, 2019
Ruch Ojca - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 9 maja 2019
08 maja, 2019
Z Jezusem przez świat do nieba - medytacja biblijna na uroczystość św. Stanisława Biskupa, Patrona Polski – 8 maja 2019
07 maja, 2019
Wiara daje dowodów bez liku - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 7 maja 2019
06 maja, 2019
W imię Jezusa – drogi, prawdy i życia - medytacja biblijna na święto Apostołów Filipa i Jakuba – 6 maja 2019
05 maja, 2019
W zagubieniu pytaj o miłość - medytacja biblijna na III niedzielę wielkanocną – 5 maja 2019
03 maja, 2019
W pocieszeniu i strapieniu - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 4 maja 2019
03 maja, 2019
Jestem w królestwie Chrystusa - medytacja biblijna na uroczystość Chrystusa Króla – 25 listopada 2018
21 listopada, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...
24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: scena porażająca – Piłat uzurpuje sobie władzę „życia i śmierci”. Pan Jezus tłumaczy mu, że tak nie jest. Dla mnie pozostaje pytanie: w którym królestwie jestem? Tym Piłata? Czy tym Jezusa?
Wprowadzenie 2: Prosić o łaskę odkrywania, że jestem w Jego ramionach, że On jest moim Królem.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 18,33b-37

Piłat powiedział do Jezusa: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? Jezus odpowiedział: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? Piłat odparł: Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił? Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. Piłat zatem powiedział do Niego: A więc jesteś królem? / Odpowiedział Jezus: / Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.

Osobiste wyznanie

Jakie pytanie byśmy zadali Jezusowi dzisiaj? O to kim On jest? A dodałbym szczegółowiej kim On jest dla mnie?
Dziś obchodzimy uroczystość Chrystusa Króla. Wyznajemy, że jest On Królem. A cóż to naprawdę oznacza? To świadomość, że należę do Jego królestwa. Stanowię jego część. Mieści się w tym wyznaniu także uznanie, że jestem poddanym tegoż Króla. Poddanie to nie ma nic wspólnego z niewolnictwem. Nikt nas nie przymusił do przychodzenia tutaj.
Wyznanie, że Jezus jest jedynym Królem sprawia, że mam udział w Jego królowaniu. Istotnie jestem synem królewskim, córką królewską. Mamy godność królewską. Otrzymaliśmy ją na chrzcie świętym. Oddzielną rzeczą jest to, co z tą godnością czynimy.
Na nasze pytania Pan Jezus zadaje nam pytanie: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? Bo nie chodzi o opinie o Jezusie ani o to, co inni o tym myślą. Idzie o osobistą i osobową więź. Tak więc o mówienie od siebie.

Książęta i królewny

To tytuły, które nosimy. Z królewskiego rodu – z Bożego rodu pochodzimy. Jednak nie możemy przenosić obrazów ziemskiego królowania do Bożego królestwa. To ziemskie tylko w niewielkim procencie oddaje rzeczywistość Chrystusowego królowania. Wierzący właśnie tego się uczy. Jednym z elementów tej nauki jest zadziwienie, bo ten Mistrz ciągle zaskakuje.
Jest Królem, a więc jakie jest królowanie! To jest Król wydany. Zdradzony i sprzedany. To Król oddający się za swoich poddanych. Pan Jezus mówi o sługach, którzy biliby się, aby nie został wydany. Tymczasem to On sam wydaje się za swoje sługi. Jego królowanie jest kruche, ubogie, pokorne. To Chleb łamany, by wszyscy mogli się najeść. Tutaj jest bezbronność Króla. Związany, bezsilny, skazany. Takiego Króla wyznajemy.
Piłat deklaruje: Czy ja jestem Żydem? A cóż w tę uroczystość ja deklaruje? Czy ja jestem człowiekiem/chrześcijaninem? Czy ja jestem Polakiem? Czy ja jestem kobietą/mężczyzną? Matką/ojcem? Sąsiadem? Kolegą? Przyjacielem?

Królestwo prawdy

Brak skrytości. Królowanie Boże to królestwo prawdy. Ta jest znakiem wodnym królowania. Wiąże się to z wiernością i cierpliwością. I pytanie świata: Coś uczynił? Co czynisz? Czemu jesteś dla mnie wyrzutem sumienia? Czemu nie pozwalasz mi być jak świat, jak inne narody? Czemu ganisz mnie/nas? Dlaczego ośmielasz się osądzać? To wszystko mieści się w prawdzie. Kto żyje prawdą dobrze o tym wie.
Pamiętajmy, że królestwo Jezusa nie jest z tego świata. Połączmy te dwa pytania: Czy Ty jesteś królem? i ...cóż to jest prawda? One dotykają istoty wiary. Wyznając, że jest Królem wyznaję, że jest prawdą. Jeśli Jezus jest moim jedynym Królem to staję się świadkiem prawdy, że jestem gotowy na dawanie świadectwa/męczeństwo.
Uczestniczymy w tajemnicy wcielenia, narodzenia, męki, śmierci i zmartwychwstania Syna Bożego – to wszystko dokonuje się na Eucharystii. On przyszedł, aby dać świadectwo prawdzie. I nieustannie je daje. W nas i poprzez nas, albowiem każdy, kto jest z prawdy, słucha głosu Jezusa.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI