| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek III tygodnia adwentu
18 grudnia 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Raz, a porządnie - adwentowe pięciominutówki na 19 grudnia 2018
18 grudnia, 2018
Dialog i przyjęcie - adwentowe pięciominutówki na 18 grudnia 2018
17 grudnia, 2018
Mądrość pokoleń - adwentowe pięciominutówki na 17 grudnia 2018
16 grudnia, 2018
Udane próby - adwentowe pięciominutówki na sobotę 15 grudnia 2018
14 grudnia, 2018
Nawrócone serce - medytacja biblijna na 3. niedzielę Adwentu – 16 grudnia 2018
13 grudnia, 2018
Tak, ale... - adwentowe pięciominutówki na piątek 14 grudnia 2018
13 grudnia, 2018
Cechy człowieka adwentu - adwentowe pięciominutówki na czwartek 13 grudnia 2018
12 grudnia, 2018
Obecność dodająca - adwentowe pięciominutówki na środę 12 grudnia 2018
11 grudnia, 2018
Zdaje się, czy pewni jesteśmy? - adwentowe pięciominutówki na wtorek 11 grudnia 2018
10 grudnia, 2018
Plan miłości: ogłosić królestwo - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 10 grudnia 2018
09 grudnia, 2018
Zawsze miłosierny - medytacja biblijna na uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia 2018
07 grudnia, 2018
Przychodzi tu i teraz - medytacja biblijna na 2. niedzielę Adwentu – 9 grudnia 2018
06 grudnia, 2018
Wiara jak ziarnko gorczycy - adwentowe pięciominutówki na piątek 7 grudnia 2018
06 grudnia, 2018
Od starania do realizacji - adwentowe pięciominutówki na czwartek 6 grudnia 2018
05 grudnia, 2018
Podzielone miłosierdzie - adwentowe pięciominutówki na środę 5 grudnia 2018
04 grudnia, 2018
Człowiek pokoju i radości - adwentowe pięciominutówki na wtorek 4 grudnia 2018
03 grudnia, 2018
Niespodziewane przyjście - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 3 grudnia 2018
02 grudnia, 2018
Zdrowe i lekkie serce - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 1 grudnia 2018
30 listopada, 2018
Doskonałość chrześcijańska - medytacja biblijna na 1. niedzielę Adwentu – 2 grudnia 2018
29 listopada, 2018
Jestem „za” powołaniem - medytacja biblijna na święto Andrzeja Apostoła – 30 listopada 2018
29 listopada, 2018
Mniej czy bardziej widoczny przypis - Markowe pięciominutówki na wtorek 5 czerwca 2018
04 czerwca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 12, 13-17

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”. Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Przypisy

Kiedy w pracy naukowej korzysta się z czyichś materiałów, to należy umieścić przypisy. Bez nich traktuje się pracę jako plagiat i grozi to nawet procesem sądowym i wyrokiem. To nie wstyd korzystać z pomocy innych. Prawda uczy nas uczciwości w podejściu do rzeczywistości. Po co wyważać drzwi, jeśli są już otwarte lub jeśli kilka kroków dalej są inne też otwarte?
Czy chrześcijanin ma takie przypisy? Zauważmy, że te są z reguły na dole strony i to mniejszym drukiem opatrzone. Nieważne? Tu nie ma mowy o kategoriach ważności. Czy żyję tak, że ludzie widzą i wiedzą, iż Autorem wiodącym jest Jezus Chrystus, a ja czynię wariacje mego żywota? Istnieje też możliwość, iż przypisy pojawiają się na końcu pracy. W tym przypadku życie człowieka toczy się i na koniec okazuje z czego i jak korzystał, do jakich źródeł sięgał.
Ewangeliczny człowiek nie musi mieć wytatuowane na czole dużymi literami, że jest uczniem Chrystusa. Każda myśl, decyzja, słowo i czyn mówią o istocie, o sednie bycia chrześcijaninem. Jedynym kryterium rozeznawania dla chrześcijanina jest Jezus Chrystus i słowo, które do mnie/nas wypowiedział.

Próba zatuszowania

Możemy spojrzeć na ewangelię o denarze w kategoriach przypisów. Cezar produkował pieniądze i umieszczał na nich swój wizerunek, czyli... miał prawo do wizerunku. Denary należały do niego. Nie trzeba było wiele mówić. Człek patrzył i widział obraz i napis: to należy do Cezara. Tak więc należy mu to zwrócić! Wszak właściciel prędzej czy później, mniej czy bardziej gwałtownie upomni się o swoją własność!
Wizerunek Pana Jezusa jest też w nas zakodowany. Wiąże się ten obraz z ewangelią poprzedzającą o robotnikach w winnicy, którzy próbowali zawłaszczyć nieswoje (skutki pamiętamy). Przychodzą do Pana emisariusze i przedstawiają własny obraz: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. To cały wstęp mówiący o ich wyobrażeniu. Jednak wiemy, że ich zamiary były inne. Oni chcieli zniszczyć wizerunek Pana Jezusa! Pragnęli Go zniekształcić, zdeformować. Mieli zamiar zniszczyć przypisy, by nie było widać, by nie można było „czytać”, że Jezus jest Synem Bożym!
O jakże to ułudne! Nie umieszczenie przypisów czy też ich wykreślenie nie oznacza, że niszczy się źródło. Przecież dobrze wiemy, że prawda wyjdzie na jaw! Zawsze! I to w sytuacji najmniej spodziewanej i z reguły niezręcznej.

Czyj obraz i napisz noszę?

Należę do Cezara (świata) czy należę do Boga? Przynależeć, czyli nawiązać szczególną więź. To może być zdrowa lub chora przynależność. Dla przykładu ile toksycznych relacji jest między matkami a ich dziećmi lub też toksycznych przyjaźni, które z przyjaźnią niewiele wspólnego mają.
Chrześcijanin nie należy do świata! Co wcale nie oznacza, że nie ma go na tym świecie. Jest i ma się angażować. Wszak świat ten nosi w sobie przypis Boży. Mamy go odkrywać i pokazywać i korzystać z niego. To jest marka, której nie sposób wymazać czy usunąć w innych sposób. Tego nie da się odciąć jak metkę jakiejś firmy. Dlatego oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara.
Chrześcijanin po to żyje, by oddać chwałę Bogu. Ten jest Stwórcą. Wszystko do Niego należy. Ten to pojmie i przyjmie i wprowadzi w życie, kto rozpoznaje i uznaje w Jezusie Chrystusie Króla i Pana, jedynego Boga. Wtedy rodzi się pełnia podziwu dla Syna. Wtedy stajemy się coraz bardziej synami i córkami, bo wychodzi na światło dzienne przypis, że jesteśmy Boży.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI