| strona główna | kontakt |
 
 
Piątek XV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Bł. Czesława
20 lipca 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Moc miłości - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 21 lipca 2018
20 lipca, 2018
Boża równowaga - medytacja biblijna na 16. niedzielę zwykłą – 22 lipca 2018
19 lipca, 2018
Niedzielna przechadzka - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 20 lipca 2018
19 lipca, 2018
Stawać się karmelem - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 19 lipca 2018
18 lipca, 2018
Na ziemi świętej - Mateuszowe pięciominutówki na środę 18 lipca 2018
17 lipca, 2018
Poruszające wyrzuty - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 17 lipca 2018
16 lipca, 2018
Od wyobrażenia do naśladowania - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 16 lipca 2018
15 lipca, 2018
Policzone włosy – upodobnić się - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 14 lipca 2018
13 lipca, 2018
Misja w Kościele - medytacja biblijna na 15. niedzielę zwykłą – 15 lipca 2018
12 lipca, 2018
W drodze do nieba - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 13 lipca 2018
12 lipca, 2018
Idźcie i dzielcie się! - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 12 lipca 2018
11 lipca, 2018
Celem uporządkowanie i niebo - medytacja biblijna na święto Benedykta – 11 lipca 2018
10 lipca, 2018
Powrót do normalności - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 10 lipca 2018
09 lipca, 2018
Wierzę czy tylko mówię, że wierzę? - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 9 lipca 2018
08 lipca, 2018
Fundament – szkoła równowagi - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 7 lipca 2018
06 lipca, 2018
Prawda o słabości - medytacja biblijna na 14. niedzielę zwykłą – 8 lipca 2018
05 lipca, 2018
Pójście za Panem – przetarcie oczu - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 6 lipca 2018
05 lipca, 2018
Bądźcie miłosierni - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 5 lipca 2018
04 lipca, 2018
Zgarnięci przez lawinę zła - Mateuszowe pięciominutówki na środę 4 lipca 2018
03 lipca, 2018
Spotkanie w wierze - medytacja biblijna na święto Tomasza Apostoła – 3 lipca 2018
02 lipca, 2018
Zdumienie i ofiarowanie się - medytacja biblijna na uroczystość Zwiastowania Pańskiego – 9 kwietnia 2018
08 kwietnia, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 1,26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, . Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.

Wow, wow, wow...

Za mało zdumienia w naszym życiu! Przecież to najbardziej naturalna i normalna reakcja na to, co Bóg czyni dla nas i w życiu każdego z nas. Św. Ignacy na drodze rekolekcyjnej zachęca do kontemplacji czyli do zdumiewania się i zaprasza, by ta postawa stała się czymś codziennym: aby widzieć Boga we wszystkim, a wszystko w Panu Bogu.
Pierwszy wielki okrzyk zdumienia, do którego zaprasza, rozlega się w rozważaniu tajemnicy nieprawości, w tajemnicy grzechu, kiedy to człowiek widząc jaki jest i odkrywając jaki jest Bóg przeciwko któremu grzeszy ma wydać okrzyk pełen zdziwienia i wielkiej miłości. Co ma być źródłem tegoż okrzyku? Fakt, że stworzenia (…) zezwoliły mi żyć i przy życiu mnie zachowały. Konkrety? Jak aniołowie (…) znosili mię i strzegli i modlili się za mnie? Jak święci mogli wstawiać się za mną i modlić się za mnie? Odnosi się on także do stworzenia świata: niebo, słońce, księżyc i gwiazdy, żywioły, owoce, ptaki, ryby i zwierzęta i ziemia sama!
Potem w kontemplacji o Wcieleniu choć nie w sposób bezpośredni jest także zaproszenie do zdumienia, iż odpowiedzią Boga na zło, które widzi na świecie jest przyjście Syna i to nie przyjście spektakularne, ale proste, zwykłe, ludzkie, bo przez łono kobiety. Bóg nieustannie zaskakuje.
Jesteśmy zapraszani do owego wow, wow, wow... nie jakiegoś głupkowatego i naiwnego, ale do rzeczowego, radosnego, świadomego zdumienia nad wielkimi-małymi dziełami Boga. To zaproszenie do uwielbienia, do nieustannego wyśpiewywania razem z Matką Pana hymnu Magnificat.

Ad amorem

Nasycony Bogiem i sycący się Nim nieustannie – powraca widzieć Boga we wszystkim – żyję kontemplacją ad amorem, którą rekolektant odbywa na koniec drogi Ćwiczeń duchownych.
Przywodzić sobie na pamięć wszelkie dobrodziejstwa otrzymane (…) ważąc [i doceniając] z wielkim uczuciem [miłości], jak wiele uczynił Bóg, Pan nasz, dla mnie. Dał mi wszystko! Dał mi siebie!
Następnie zwracać uwagę na to, jak Bóg mieszka w stworzeniach (…) i we mnie także mieszka, dając mi być, żyć, czuć i darząc mię rozumem. Szczytem zaś jest to, że stworzonym jest na podobieństwo i obraz Boskiego Majestatu.
Dalej, rozważać, jak Bóg działa i pracuje dla mnie we wszystkich rzeczach stworzonych na obliczu ziemi.
Na koniec stałe codzienne „ćwiczenie”: Patrzeć [i rozważać], jak wszystkie dobra i dary zstępują z góry (…) tak, jak od słońca wychodzą promienie, jak ze źródła – wody.

Ileż dobroci ze strony Boga!

Nie da się zliczyć! Pozostaje odpowiedź na tak nieogarnione obdarowanie.
Oto jestem pełen łaski. To ze mną jest Pan! I zaproszony jestem – jako chrześcijanin – do „poczęcia” Syna w mym życiu! Do „poczęcia” i „wydania” Go światu – do głoszenia Dobrej Nowiny.
Maryja odpowiedziała z serca i sercem: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!
Św. Ignacy Ignacy w wyżej przytoczonej kontemplacji zachęca by człowiek rozważając wszelkie dobro, zastanowił się: com ja z wielką słusznością i sprawiedliwością winien ze swej strony ofiarować i dać jego Boskiemu Majestatowi i... podpowiada, by ofiarować siebie samego z tym wszystkim, jak ten, co z wielką miłością ofiaruje coś drugiemu:
Zabierz, Panie, i przyjmij
całą wolność moją,
pamięć moją i rozum,
i wolę mą całą,
cokolwiek mam i posiadam.
Ty mi to wszystko dałeś
Tobie to, Panie, oddaję.
Twoje jest wszystko.
Rozporządzaj tym w pełni
wedle swojej woli.
Daj mi jedynie
miłość twą i łaskę,
albowiem to mi wystarcza. [Amen.]

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI