| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek Wielkanocny
22 kwietnia 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Przyjaźń i słowo - medytacja biblijna na poniedziałek w Oktawie wielkanocnej – 22 kwietnia 2019
21 kwietnia, 2019
Doświadczyć! - medytacja biblijna na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego – 21 kwietnia 2019
20 kwietnia, 2019
W łonie miłosierdzia - medytacja biblijna na Wigilię Paschalną – 20 kwietnia 2019
20 kwietnia, 2019
Na własne oczy... oniemieli... - refleksja na Wielką Sobotę
19 kwietnia, 2019
Wpatruję się w Ukrzyżowanego - medytacja biblijna na Wielki Piątek – 19 kwietnia 2019
18 kwietnia, 2019
Drobne, płynne, miłosne - medytacja biblijna na Wielki Czwartek – 18 kwietnia 2019
17 kwietnia, 2019
Ogłuszenie - medytacja biblijna na Wielką Środę – 17 kwietnia 2019
16 kwietnia, 2019
Gorzki smak w ustach - medytacja biblijna na Wielki Wtorek – 16 kwietnia 2019
15 kwietnia, 2019
Miłość bezwarunkowa - medytacja biblijna na Wielki Poniedziałek – 15 kwietnia 2019
14 kwietnia, 2019
Bóg „rządzi” służąc - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 13 kwietnia 2019
12 kwietnia, 2019
Wpatrzeni w Kroplę miłosierdzia - medytacja biblijna na Niedzielę Palmową – 14 kwietnia 2019
11 kwietnia, 2019
Wpatrzeni w dzieła Ojca - wielkopostne pięciominutówki na piątek 12 kwietnia 2019
11 kwietnia, 2019
Matematyka wieczności - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 11 kwietnia 2019
10 kwietnia, 2019
W Synu wolność, prawda i miłość - wielkopostne pięciominutówki na środę 10 kwietnia 2019
09 kwietnia, 2019
Cnota cierpliwości - wielkopostne pięciominutówki na wtorek 9 kwietnia 2019
08 kwietnia, 2019
We właściwym kierunku - wielkopostne pięciominutówki na poniedziałek 8 kwietnia 2019
07 kwietnia, 2019
Rozejść się czy zjednoczyć? - wielkopostne pięciominutówki na sobotę 6 kwietnia 2019
05 kwietnia, 2019
Kamienie kruszone w dłoniach - medytacja biblijna na 5. niedzielę Wielkiego Postu – 7 kwietnia 2019
04 kwietnia, 2019
Niewygoda prawdy - wielkopostne pięciominutówki na piątek 5 kwietnia 2019
04 kwietnia, 2019
Zawierzenie - wielkopostne pięciominutówki na czwartek 4 kwietnia 2019
03 kwietnia, 2019
Zdumienie i ofiarowanie się - medytacja biblijna na uroczystość Zwiastowania Pańskiego – 9 kwietnia 2018
08 kwietnia, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


14 kwietnia, 2019
Wielkotygodniowe minutówki - tradycyjnie jak co roku dla tych,co mają minutę...

Mamy Go… - wielkotygodniowe minutki…

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Nie...

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 1,26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, . Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.

Wow, wow, wow...

Za mało zdumienia w naszym życiu! Przecież to najbardziej naturalna i normalna reakcja na to, co Bóg czyni dla nas i w życiu każdego z nas. Św. Ignacy na drodze rekolekcyjnej zachęca do kontemplacji czyli do zdumiewania się i zaprasza, by ta postawa stała się czymś codziennym: aby widzieć Boga we wszystkim, a wszystko w Panu Bogu.
Pierwszy wielki okrzyk zdumienia, do którego zaprasza, rozlega się w rozważaniu tajemnicy nieprawości, w tajemnicy grzechu, kiedy to człowiek widząc jaki jest i odkrywając jaki jest Bóg przeciwko któremu grzeszy ma wydać okrzyk pełen zdziwienia i wielkiej miłości. Co ma być źródłem tegoż okrzyku? Fakt, że stworzenia (…) zezwoliły mi żyć i przy życiu mnie zachowały. Konkrety? Jak aniołowie (…) znosili mię i strzegli i modlili się za mnie? Jak święci mogli wstawiać się za mną i modlić się za mnie? Odnosi się on także do stworzenia świata: niebo, słońce, księżyc i gwiazdy, żywioły, owoce, ptaki, ryby i zwierzęta i ziemia sama!
Potem w kontemplacji o Wcieleniu choć nie w sposób bezpośredni jest także zaproszenie do zdumienia, iż odpowiedzią Boga na zło, które widzi na świecie jest przyjście Syna i to nie przyjście spektakularne, ale proste, zwykłe, ludzkie, bo przez łono kobiety. Bóg nieustannie zaskakuje.
Jesteśmy zapraszani do owego wow, wow, wow... nie jakiegoś głupkowatego i naiwnego, ale do rzeczowego, radosnego, świadomego zdumienia nad wielkimi-małymi dziełami Boga. To zaproszenie do uwielbienia, do nieustannego wyśpiewywania razem z Matką Pana hymnu Magnificat.

Ad amorem

Nasycony Bogiem i sycący się Nim nieustannie – powraca widzieć Boga we wszystkim – żyję kontemplacją ad amorem, którą rekolektant odbywa na koniec drogi Ćwiczeń duchownych.
Przywodzić sobie na pamięć wszelkie dobrodziejstwa otrzymane (…) ważąc [i doceniając] z wielkim uczuciem [miłości], jak wiele uczynił Bóg, Pan nasz, dla mnie. Dał mi wszystko! Dał mi siebie!
Następnie zwracać uwagę na to, jak Bóg mieszka w stworzeniach (…) i we mnie także mieszka, dając mi być, żyć, czuć i darząc mię rozumem. Szczytem zaś jest to, że stworzonym jest na podobieństwo i obraz Boskiego Majestatu.
Dalej, rozważać, jak Bóg działa i pracuje dla mnie we wszystkich rzeczach stworzonych na obliczu ziemi.
Na koniec stałe codzienne „ćwiczenie”: Patrzeć [i rozważać], jak wszystkie dobra i dary zstępują z góry (…) tak, jak od słońca wychodzą promienie, jak ze źródła – wody.

Ileż dobroci ze strony Boga!

Nie da się zliczyć! Pozostaje odpowiedź na tak nieogarnione obdarowanie.
Oto jestem pełen łaski. To ze mną jest Pan! I zaproszony jestem – jako chrześcijanin – do „poczęcia” Syna w mym życiu! Do „poczęcia” i „wydania” Go światu – do głoszenia Dobrej Nowiny.
Maryja odpowiedziała z serca i sercem: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!
Św. Ignacy Ignacy w wyżej przytoczonej kontemplacji zachęca by człowiek rozważając wszelkie dobro, zastanowił się: com ja z wielką słusznością i sprawiedliwością winien ze swej strony ofiarować i dać jego Boskiemu Majestatowi i... podpowiada, by ofiarować siebie samego z tym wszystkim, jak ten, co z wielką miłością ofiaruje coś drugiemu:
Zabierz, Panie, i przyjmij
całą wolność moją,
pamięć moją i rozum,
i wolę mą całą,
cokolwiek mam i posiadam.
Ty mi to wszystko dałeś
Tobie to, Panie, oddaję.
Twoje jest wszystko.
Rozporządzaj tym w pełni
wedle swojej woli.
Daj mi jedynie
miłość twą i łaskę,
albowiem to mi wystarcza. [Amen.]

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI