| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XXV tygodnia okresu zwykłego
24 września 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Być pełnym - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 25 września 2018
24 września, 2018
Wydawać się - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 24 września 2018
23 września, 2018
Przeżuwaj uważnie i codziennie - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 22 września 2018
21 września, 2018
Co/kto w mym sercu? - medytacja biblijna na 25. niedzielę zwykłą – 23 września 2018
20 września, 2018
Dar Boży czy ofiara losu - medytacja biblijna na święto Mateusza Apostoła i Ewangelisty – 21 września 2018
20 września, 2018
Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 20 września 2018
19 września, 2018
Pokolenie mądrości czy głupoty? - Łukaszowe pięciominutówki na środę 19 września 2018
18 września, 2018
Przez Matkę do Syna - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2018
17 września, 2018
Wszyscy są wybrani - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 17 września 2018
16 września, 2018
Owoc Golgoty w codzienności - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2018
14 września, 2018
Tyle na marne? - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 16 września 2018
13 września, 2018
Droga dobrze oznakowana - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2018
13 września, 2018
Wdzięczności moc - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 13 września 2018
12 września, 2018
Spełniający się ów dzień - Łukaszowe pięciominutówki na środę 12 września 2018
11 września, 2018
Pan sam przez nas - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 11 września 2018
10 września, 2018
Uschłe i ożywiane miejsca - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 10 września 2018
09 września, 2018
Bez przypadku - medytacja biblijna na święto Narodzenia NMP – 8 września 2018
07 września, 2018
Rozwiązane języki - medytacja biblijna na 23. niedzielę zwykłą – 9 września 2018
06 września, 2018
Równowaga starego i nowego - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 7 września 2018
06 września, 2018
Uporządkowane szaleństwo-pasja - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 6 września 2018
05 września, 2018
Dar rozeznawania - wielkopostne pięciominutówki na piątek 2 marca 2018
01 marca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 21,33-43.45-46

Jezus powiedział do Arcykapłanów i starszych ludu: Posłuchajcie innej przypowieści! Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy zobaczywszy syna mówili do siebie: To jest dziedzic; chodźcie zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami? Rzekli Mu: Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze. Jezus im rzekł: Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce. Arcykapłani i faryzeusze, słuchając Jego przypowieści, poznali, że o nich mówi. Toteż starali się Go pochwycić, lecz bali się tłumów, ponieważ miały Go za proroka.

Błąd w złym rozeznaniu

Gdzie tkwi błąd braci Józefa i rolników-dzierżawców? Złe rozeznanie. Coś widzieli i po swojemu sobie zinterpretowali fakty. Nie zapytali, tylko z góry zrobili założenia, a potem szukali potwierdzeń ich myślenia. Zapewniam, że wtedy już ktoś inny się postara o to, by tych potwierdzeń znalazły się całe tony. Będą one miały różne formy. Dla przykładu oskarżanie innych czy usprawiedliwianie się.
Jak widzimy z obu biblijnych perykop złe rozeznawanie prowadzi do złych decyzji. Nie może dobre drzewo wydać złych owoców ni złe dobrych. Taka ich natura. Posiejesz na drodze, między skałami czy cierniami to nie licz, że zbierzesz plon. Rzucając na ziemię żyzną możesz czekać z pokorą na dobry plon. Decyzja wcielona w życie będzie taką, jaka była w punkcie wyjścia.
Czy da się odwrócić nurt rzeki? Tak. Tyle, że trzeba zmienić jej koryto. To kosztuje dużo trudu. Jest szansa na odwrócenie się od zła. I to jest pierwszy warunek dobrego, mądrego rozeznawania. Zwrócić się ku Bogu, przylgnąć do Niego, starać się „wmyśleć” w Jego intencje, pragnienia, zamiary, by odkryć, że plan miłości Ojca jest najlepszym dla mnie. Nie muszę go znać od razu. Ważne, że zaufałem Panu, że wystawiłem się na Jego światło.

O nierozumni!

Bracia Józefa i rolnicy-dzierżawcy są zaślepieni, bo tak właśnie działa zło i grzech. Wbrew logiczności ich myślenia jest to brak używania rozumu, bo zwyciężyły uczucia i emocje. Nie słuchają rozumu. Nie pamiętają o zobowiązaniach, które podjęli. Nie chcą uznać, że ktoś może inaczej myśleć, żyć, spotykać Boga. Według mnie, co wynika z tych biblijnych opowieści, a jakże jest aktualne dziś jednym z największych wrogów rozeznawania jest demon zazdrości. To on wprowadza nieporządek, wahania, wątpliwości, tysiące wątpliwości, byle tylko człowiek nie spojrzał jasno na rzeczywistość (oczami Bożymi).
Są dwa bardzo dobre lekarstwa na zazdrość: pokora i wdzięczność. Bracia Józefa nie widzieli, że też są miłowani przez ojca, że żyją dobrze, że niczego im nie brakuje. Rolnicy zachłanni nie zobaczyli, że starczy dla wszystkich. I jedni i drudzy byli pyszni (ta też zaślepia!) i niewdzięczni (ślepi). Trzeba nam się uczyć sztuki rozeznawania w pokorze i z wdzięcznością.
Rozeznanie więc potrzebuje serca i rozumu, wiary i mądrości. Uczestniczy w nim cały człowiek, ze swoją historią, ze swoimi zdolnościami patrzenia, reflektowania, kojarzenia faktów i... do tego trzeba odpowiednią dozę świadomości własnego ograniczenia: nie wszystko wiem i nie wszystko mogę wiedzieć.

Boże prowadzenie

Skutki złego rozeznania są opłakane, wręcz tragiczne. Czy na tym się kończy? Żadną miarą. Błądzimy, ale nie chodzi o to, by trwać w błędzie. Upadamy, ale trzeba powstawać, a nie leżeć w pyle czy błocie. Cóż zatem widzimy? Otóż okazuje się, że Bóg wplata nasze kroki w drogę ku życiu. Piszemy litery codzienności, a Bóg układa z nich słowa i zdania. Piszemy krzywymi liniami, a Bóg je prostuje.
Sprzedali swego brata do niewoli. Oszukali i okłamali ojca. Zabili sługi i zabili syna właściciela winnicy. Okrutne rzeczy popełnili. Straszne. Z wyrachowania szatańskiego, także z głupoty ludzkiej. Winni są śmierci! Tak krzyczy nasz rozum i serce. Nie ma dla nich żadnej litości. Zepsuli wszystko!
Tymczasem Bóg ma swoje drogi. Wczytując się w historię Józefa słyszymy, że ten całkowicie zawierzył Bogu i... stał się „wybawicielem” dla swego rodu. A rolnicy-dzierżawcy? Ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach. Ojciec tak umiłował świat, że dał swego Syna Jednorodzonego, aby każdy kto w Niego wierzy miał życie wieczne. Dlatego powracam do pierwszego wniosku tej refleksji: na ile jesteśmy zjednoczeni z Bogiem na tyle dobrze rozeznajemy. Tutaj potrzeba modlitwy codziennej, wytrwałej, prostej i pokornej. To ona otwiera serca i umysły na światło Boże i pozwala nam właściwie decydować.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI