| strona główna | kontakt |
 
 
Sobota XXVIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Św. Jana Kantego
20 października 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Poznanie – przyznanie się - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 20 października 2018
19 pazdziernika, 2018
Takiego mamy arcykapłana - medytacja biblijna na 29. niedzielę zwykłą – 21 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Duży i mały druk - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 19 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie - medytacja biblijna na święto Łukasza Ewangelisty – 18 października 2018
17 pazdziernika, 2018
Taki jest Bóg - Łukaszowe pięciominutówki na środę 17 października 2018
16 pazdziernika, 2018
Ludzie maryjni - medytacja biblijna na święto Jadwigi Śląskiej – 16 października 2018 - na Śląsku
15 pazdziernika, 2018
Poddać się słowu Bożemu - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 16 października 2018
15 pazdziernika, 2018
Sztuka miłości a nie sztuczki komiwojażera - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 października 2018
14 pazdziernika, 2018
Owszem błogosławieństwa - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 13 października 2018
12 pazdziernika, 2018
Matematyka chrześcijańska - medytacja biblijna na 28. niedzielę zwykłą – 14 października 2018
11 pazdziernika, 2018
W ramionach Ojca - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 12 października 2018
11 pazdziernika, 2018
Zachwiane zaufanie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 11 października 2018
10 pazdziernika, 2018
Duch syna i córki - Łukaszowe pięciominutówki na środę 10 października 2018
09 pazdziernika, 2018
Gdzie poświęcenie? - wyrzuty Marty i Marii - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 9 października 2018
08 pazdziernika, 2018
Bądź samarytaninem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 października 2018
07 pazdziernika, 2018
Niebiańskie drogi - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 6 października 2018
05 pazdziernika, 2018
Relacje podstawowe - medytacja biblijna na 27. niedzielę zwykłą – 7 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Cud-owne życie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 5 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Modlitwa i życie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 4 października 2018
03 pazdziernika, 2018
Utrata dla odzyskania- Łukaszowe pięciominutówki na środę 3 października 2018
02 pazdziernika, 2018
Do nieba idziemy razem - medytacja biblijna na niedzielę Świętej Rodziny – 31 grudnia 2017
29 grudnia, 2017

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

W wierze i cnotach - kazanie na Swietej Rodziny Gliwice 2017
plik: 4.51 MB
 
Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem w nazaretańskim domu, uczestniczę w jego życiu, a teraz przeżywam szczególny moment pójścia do świątyni i ofiarowania się Bogu; jak pięknie przeżywać to z tymi, których się kocha.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę wspólnej drogi wiary.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Łk 2,22-40

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Czcij-miłuj ojca i matkę swoją...

Ktoś powiedział, że jeśli nie szanujesz siebie to nikt ciebie nie uszanuje. Kto ma nauczyć dzieci czci do rodziców? Co mówi nam słowo rodziciel? Czy jeszcze coś nam mówi? Jednak jeśli rodzice nie czczą siebie nawzajem to jakaż będzie cześć ze strony dzieci, które na wszystko bardzo uważnie patrzą. Syn widzi jak ojciec traktuje matkę tak samo będzie traktował swoją żonę. Córka tak samo. Skoro dzieci widzą jak ich rodzice postępują ze swoimi rodzicami, a ich dziadkami... Nie są to oskarżenia. To obserwacje.
Czwarte przykazanie ochrania rodzinę jako taką. Nie ochrania patriarchatu czy matriarchatu. Fundamentem rodziny może być tylko i wyłącznie miłość wzajemna, bez której nic nie wybudujemy, a jeśli nawet to rozsypuje się to jak domek z kart przy najlżejszym podmuchu wiatru.
O tej miłości, jakże prostej, mówi św. Paweł w liście do Kolosan (3,12-21). U jej źródeł leży świadomość, że jesteśmy wybrańcami Bożymi - świętymi i umiłowanymi. Oznacza to zanurzenie w Tym, który jest miłością. Dlatego naszym „ubraniem” jest serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokora, cichość, cierpliwość, przebaczenie. Jednak tym, co jest płaszczem (a w pojęciu biblijnym to wszystko, co mamy) jest miłość, która jest więzią doskonałości.

Miłość jest najlepszą nauczycielką!

Recepta na Bożą rodzinę. Oto kilka koniecznych elementów. Czy w mojej rodzinie jest pokój Chrystusowy? To jest wezwanie! Żeby w naszych domach był pokój Boży, a nie święty spokój. Druga rzecz to wdzięczność. Kolejna to słowo Chrystusa, którego bogactwo mamy do dyspozycji. Z tego wypływa mądrość nauczania i napominania w imię Boże. I tutaj mieści się istota szkoły miłości: I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko /czyńcie/ w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego. Bez odnoszenia do Jezusa nie pojmiemy i nie przyjmiemy ostatniego wołania Apostoła Narodów.
Żony bądźcie poddane mężom, jak przystało w Panu, nie jako „służące” mężów i dzieci, ale jako odpowiednia pomoc czyli cudowne interwencje Boga. Mężowie, miłujcie żony i nie bądźcie dla nich przykrymi! Nie zapominajcie, że macie przynosić poczucie bezpieczeństwa, zastawić piersią przed atakami. Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, bo to jest miłe w Panu. Słuchajcie rodziców, bo wiele dobrego może wam dać ich doświadczenie. Ojcowie, nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie traciły ducha. Patrzcie na każde w sposób indywidualny, jedyny i niepowtarzalny.
Nie jest to łatwe zadanie! To jest trud do podjęcia na wzór Świętej Rodziny. Moc sakramentu małżeństwa daje wam, drodzy Rodzice, moc do wypełnienia tejże misji. Bóg nie zostawia nas samych. Bez podjęcia drogi do Jerozolimy – do nieba – ciągle będziemy się potykać i mylić drogę. Boże prawo nie jest przeciwko człowiekowi, małżonkom, rodzicom, dzieciom czy rodzinie.
Przeszkody ciągle się pojawiają. Fale uderzają raz za razem w rodzinę. Czynią to coraz intensywniej. Wiemy dobrze, że jeśli zrywają się relacje w rodzinie to w jakiś sposób chyli się ona ku upadkowi. Jest jak dziurawe wiadro, w którym chcemy zatrzymać wodę. Tym, co łączy jest miłość oparta na Bogu. Ona jest więzią doskonałości. Jeśli nie ma więzi z Bogiem to na czym mamy budować więź między sobą? Czy jest to możliwe?

Od świątyni do Nazaretu

Jesteśmy świadkami doświadczenia Symeona i Anny. Wszystko ma być poświęcone Panu czyli dla Boga. Wtedy światłość dotyka naszych oczu, wtedy widzimy co wokół nas, wtedy dostrzegamy jak postępować w tym świecie.
Oddanie (się) Bogu sprawia tęsknotę za niebem. I przyjdzie zdziwienie, bo Pan potrafi zadziwić i rozwiązywać problemy na pierwszy rzut oka nierozwiązywalne.
Owo poświęcenie uzdalnia nas do życia w naszych Nazaretach, do życia codziennego i pobożnego, do wzajemnej miłości. Wtedy dziecię w nas rośnie i nabiera mocy, napełnia się mądrością, a łaska Boża spoczywa na każdym z nas.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI